The Magician's Obsession

CHAPTER 3

Chapter 3

BRAZE

"Ma'am hindi makakabuti kung palagi nalang kayong nakatulala. Hinihintay ka na ng mga fans mo sa la-"

Bored kong tinignan ang Bago kong Personal assistant atsaka ko Tinuro sakanya ang pinto.

Naiintindihan naman siguro niya ang gusto kong iparating diba?

"Ayokong marinig yang mga sasabihin mo kaya pwede ba, Lumayas ka sa harapan ko"

Hindi naman siguro siya tanga para hindi maintindihan ang Sinasabi ko, O baka naman gusto pa niyang iakto ko sa harapan niya?

"Ma'am take your medicine please, Bibisita ang Mama mo mamaya and she wanted everything to be perfect especially you will be having a family dinner with Mr.Leo-"

Padaskol akong humiga sa malambot kong kama bago ko tinapik sa muka ko ang unan.

Wala akong pakialam kay mama at sa lahat ng tao na nakapaligid saakin, Hindi ko sila kailangan.

Kinukupkop lang nila ako dahil sa mga taong handang mag bigay ng magagarang bagay para lamang makasama ako.

"Ma'am pleas-"

"GET THE HELL OUT OF MY ROOM!"

Dumagundong ang galit na galit kong boses bago ko narinig ang yabag ng paa nito.

Umalis narin siya sa wakas...

Natahimik nanaman ang paligid, Muli nanaman akong sinalubong ng Sari't Saring mga Pala isipan na pilit gumugulo sa Katinuan ko.

Paano kaya kung namatay ako? Ano kayang mangyayari saakin pagkatapos?

Mapupunta kaya ako sa langit o sa Impyerno?

May langit ba talaga o Impyerno?

Maalala pa kaya ako ng mga fans ko after 10 years? Baka naman wala pang limang taon ay nakalimutan na nila ako.

Inis kong tinanggal ang pagkaka harang ng unan sa Muka ko, Puno ng Lungkot akong napatitig sa puting kisame ng kwarto ko.

Isang buwan narin ang nakalipas simula ng makarecover ang katawan ko sa nangyaring pag ambush sa sasakyan namin.

Naging maingay sa media ang issue na iyon noong una pero ngayon unti unti na iyong nakakalimutan ng mga tao.

Alam ko naman kung sino ang nagbubura sa Issue na iyon, Kilalang kilala ko ang taong nasa likod ng Pag Ambush saamin maaring siya rin ang dahilan kung bakit nakakalimutan na ng mga tao ang nangyari.

Naawa ako para kay ric at sa driver,Mukang hindi nila makukuha ang katarungan sa pagkamatay nila.

Naiinis ako sa sarili ko dahil wala man lang akong magawa, Hindi man lang ako makapag salita...

Napatingin ako sa salamin na nasa hindi kalayuan, Nakita ko na bumubuhos na pala ang luha ko.

F-uck kailan ba ako matitigil sa Pag iyak?

Muka na akong panda dahil sa Kakaiyak ko, Hindi na gumaganda ang lagay ng katawan at muka ko kasi unti unti na akong pumapangit.

Lihim akong napangisi ng maalala ang sinabi ni mama.

"Muka at katawan mo lang ang habol ng mga lalaking iyon kaya kailangan alagaan mo ng mabuti ang sarili mo"

Dahil sa muka at katawan na ito, Nsging miserable ang buhay ko.

Nawakan ako ng kalayaan at dignidad.

Napakuyom ang kamao ko sa Inis ng maalala ang bawat papuri na binibigay saakin ng mga lalaking umabuso sa katawan ko.

Nakakarindi na sila...

Lalapit pa kaya sila saakin kung Ang mukang kinaadikan nila ay papangit?

Isang tipid na ngiti ang sumilay sa labi ko bago ako tumayo at lumapit sa salamin.

"Kung papangit ako titigilan na nila ako..."

Pagkakausap ko sa sarili ko habang titig na titig sa napakagandang repleksyon ko sa salamin.

Bahagya akong napatawa dahil sa mga boses na bumubulong sa tenga ko.

"Titigilan na nila ako"

Pinatatawa ako ng mga boses at mukang gusto din nila ang ideyang naiisip ko.

Kaya naman hindi ako nagdalawang Isip ng Lumapit ako sa closet ko at dinampot ang gunting.

Mahigpit ang pagkakahawak ko sa patalim habang nakaharap sa Salamin.

Puno ng determinasyon ang mga mata ko kaya...

Tinapat ko ang dulo ng gunting sa pisngi ko bago ito binaon.

Masakit, Sobrang sakit at napaka hapdi...

Mas binaon ko pa ang patalim---Kasabay ng pag tulo ng dugo ay ang pag buhos ng Aking luha.

Ginalaw ko ang gunting mula sa Pisngi ko at dahan dahan iyong ginalaw papunta sa noo ko.

Napakaraming dugo, Nakakabaliw ang Sakit at Nakakapanghina ang nakikita ko.

Ang kaninang napakagandang muka ay naging madugo at nakakapanindig balahibo.

"MA'AM!"

Rinig kong sigaw ng bagong P.A, Kaya naman binitawan ko na ang gunting at hinayaan iyong mahulog sa sahig.

Pumapatak ang napakaraming dugo,Kitang kita ang ginawa kong sugat sa muka ko.

Mula sa kaliwang pisngi dumaan sa ilong ko at huminto sa noo. Napakagandang Obra...

"Braze!"

I heard my mom shout before I Gently close ny eyes, Should I be happy?

Wala na ang ganda na dahilan kung bakit nakakulong ako sa mundong kinamumuhian ko.

Wala na si Braze Eliot na naghuhubad sa harap ng camera para sa karangyaan at kasikatan.

Isang ngiti ang sumilay sa labi ko at kasabay niyon ay ang panghihina ng mga tuhod ko at pagbagsak ng katawan ko sa malamig na sahig.

° ° °

"Nababaliw ka ng bata ka! Galit na galit sila dahil sa ginawa mo! Hindi ka ba nag iisip?!"

Nakangiti ako habang pinakikinggan ang boses ni Mama.

Galit na galit sila leon dahil sa ginawa kong pag sira sa muka ko?

Buti naman kung ganoon.

"Mawawalan na ako ng mga alahas at Pera!"

Dagdag pa ni mama na hangang ngayon ay hindi matigil sa pabalik balik na paglakad sa harap ko.

Paniguradong sikat na sikat na ako ngayon sa mga balita.

Sino ba naman ang hindi sisikat dahil sa ginawa ko?

I destroyed the face that keeps on Locking me to the place where I loathed the most.

"Ipadadala ka nila sa mental hospital dahil ang alam nila may sira ka sa utak!"

Napatingin ako kay mama bago ko tinignan ang kamay kong may nakatusok na dextrose.

"That place isn't bad, At least walang mambababoy saakin doon"

Pabalang ang tono ng pananalita ko kaya hindi na ako nagulat ng mapatigil si Mama at puno ng Inis akong tinitigan.

"Puro sarili mo lang ang iniisip mo Braze! Paano ako?! Paano ang mga bahay at Pag mamay ari ko?! Paniguradong babawiin yon ng mga lalaki mo!"

Great, Yan lang ang iniisip niya.Pinanganak niya lang yata ako para magkaroon siya ng kayamanan.

Kung baga Isa lang akong business na pilit niyang iniingatan para sa sarili niyang kapakanan.

Pero kahit na ganoon, She's still my mother...

Pinalambot ko ang emosyon sa muka para lamang malaman niya na ang sasabihin ko ay totoo at sincere.

"Ma hindi naman natin kailangan ang mga taong iyon para maging maganda ang buhay natin.If we can work together kikita tayo ng pera at makakapag pundar ng mga ba-"

"Oh shut up braze! Mamatay ka kakatrabaho pero hindi ka parin makakabili ng lupa at mga mamahaling alahas! Ano ba kasing mahirap sa ginagawa mo?!"

Nawala ang pag asa sa muka ko dahil sa sinabi ni mama, Binulag na talaga siya ng pera at mga alahas...

"Ma Talaga bang mahalaga pa ang mga alahas kesa saakin na anak mo?"

I thought she's going to think about my question, Im hoping that it Change her mind but...I became so numb when she answered it.

"Oo! May mapapala ako sa alahas kesa sayo"

Yoon ang mga huling salitang sinabi niya bago ako iniwan mag isa sa kwarto ko.

It hurts...da-mn

Lumipas ang mga araw, Hangang sa natuyo ang mga sugat ko.

True to her words, Dinala ako ni mama sa mental hospital.

She doesn't want to talk to me, She's not saying anything when he Handed me to a nurse.

Walang lumabas na salita sa bibig ni mama ng iwan niya ako sa mental hospital.

Napaka sakit, Pero hindi ko na magawang umiyak habang pinanonood siyang maglakad palayo saakin.

The only thing that I can hear, Is the sound of her stiletto.

Ang tunog ng takot niya ang tanging pumuno sa tenga ko bago ako dinala ng mga nurse sa Isang kwarto na tanging Isang maliit na kama,Lamesa at Isang bangko ang laman.

It looks so Hopeless, Mukang malungkot pero ang mahalaga ay malayo na ako sa mga lalaking gusto akong abusuhin ng paulit ulit.

"My new home"

Nakangisi kong saad bago unti unting sumilay sa muka ko ang banayad na ngiti, Lumakad ako papunta sa kama at umupo dito.

Medyo malambot ito...

"I will make sure na magkakaroon ako ng maraming kaibigan dito, Unlike sa labas magiging totoong kaibigan ko sila"

I smiled at that thoughts bago ako humiga sa malambot na kama.

Napaka sarap sa pakiramdam na mapunta sa lugar na ito, Para akong nasa Isang paraiso.

Pumupuno sa pandinig ko ang sari't saring mga boses, Masasaya at malulungkot.

Binubulong nila ang mga pwede kong gawin sa kwarto ko, Muli akong napatawa ng mahina ng marinig na May bumulong saakin.

Gusto nitong Mag sulat ako sa mga pader tapos kukulayan ko ang mga ito.

"Miss braze oras na para sa gamot"

Takang napatingin ako sa lalaking kakapasok lang dito sa kwarto ko.

May hawak siyang tray at may mga kung ano doon.

"Ano yan?"

kunot noo kong tanong pero ngumisi lang saakin ang lalaki bago nito Nilock ang metal na pinto.

"Candy lang ito kaya wag kang matakot"

Bibigyan niya ako ng candy? Ang ganda talaga sa lugar na ito!

Nakangiti akong tumayo sa kama ko atsaka ko inilahad ang palad kp upang kunin ang candy na ibibigay niya.

Napatawa ang lalaking nurse bago nito inilagay sa palad ko ang kulay asil na tableta.

Mukang gamot ito, Pero sabi nga ng lalaki...Candy ito.

Nakangiti kong sinubo ang gamot atsaka ito agad na nilulon, Mapait ang lasa nito at hindi masarap.

"Ito pa Miss blaze"

Binigay muli saakin ng lalaki ang dalawang kulay pulang tableta, Akala ko ay masarap ito kaya sinubo ko rin pero mas mapait ang lasa nito.

Dahil sa pag lasa ko sa candy na binigay niya ay hindi ako nakapalag ng himasin nito ang buhok ko habang nakangisi saakin.

"Hihintayin nalang natin na tumalab ang drugs para maging maayos ka na"

Hindi ako nakapag react o nakapag salita man lang ng Halikan ako ng lalaki sa pisngi.

"Sayang maganda ka pa naman noon"

Yoon nalang ang sinabi niya bago siya lumabas, Akala ko ay Magiging Mag Isa nanaman ako pero May pumasok pang tatlong lalaki.

Muka silang hindi gagawa ng tama, Bakit ba sila nandito sa Kwarto ko?

"Si-sino ba kayo?"

Tanong ko sakanila pero nagkatinginan ang mga ito bago muking pumasok ang nurse na nagbigay saakin ng candy.

May Camera na itong hawak at nakatutok saakin, Anong gagawin nila sa Camera?

Kunot ang noo ko at puno ng pagtataka habang pinagmamasdan ang tatlong lalaki na hinuhubad na ang suot nilang pangitaas.

"A-anong gagawin niyo?"

Namuo ang kaba sa buong sistema ko ng unti untung bumalik sa alaala ko ang mga ginawang pang aabuso ng mga taong iyon.

Pamilyar ang bawat kilos ng tatlong lalaking ito...

"Gagawa tayo ng movie Ms.Braze, Ikaw ang bida at kami ang kontrabida"

Rinig kong sabi ng Isang lalaki bago umikot ang paningin ko.

My Sight is not stable,Umiikot ang paningin ko at Wala akong marinig na Kahit ano.

Minutes later I found myself catching my own breath while being kissed by three men.

Sobrang bilis ng t***k ng puso ko

At sobrang lakas nito.

Ramdam ko ang bawat haplos ng mga lalaki, I can hear their Laughs as they continued Savoring my Desolate body.

The room was filled with profanities,Moans and laughters as they again abuse me.

I wasn't crying while feeling the pain of them Moving on my top, I wasn't shouting while they are busy Exploring my nakedness, I was not angry, As a matter of fact I can't feel anything...while they are busy Massaging my Buttocks and Bre-ast.

The room seems like a place for Torturing destitute animals.

Itinagilid ko ang ulo ko dahilan para maaninag ko ang camerang nakatutok saamin.

Im numb and Empty,Wala na akong maisip at maramdaman.

Walang emosyon ang muka ko habang hinihintay na matapos ang pambababoy saakin.

I want to shout but there's no voice coming out from my mouth, I wanted to say "stop" to the man who continued moving rougher at my top.

"Tapos na ang pelikula, Na enjoy mo ba? HAHAHA"

Rinig kong sigaw ng Isang lalaki ng matapos sila sa agenda nila, They turned off the camera and wear their clothes before leaving me on this awful paradise.

I don't wanna fight back dahil takot akong may masaktan nanaman pero nagbago iyon ng makilala ko siya...

He showed me the magic that I never seen before, He bought me the strength to fight for my own life.