LEAN MACAROV
Nagkakalat ang buhok niya at kulang sa tulog ang mga mata niya. Lumapit siya sa akin, nanatili akong nakatulala sa kanya. Napatitig ako sa mga mata niya, his eyes were golden yellow that were bright against the moonlight.
"Flame" wala sa sarili kong bulong. Lumapit siya sa akin, pinakita ang palad niya sa harapan ko. Biglang umalab ang isang maliit na apoy mula dito, I was mesmerized by it. The fire danced in his palm like it had a life of its own, bigla niyang sinara ang palad niya, the fire died with it.
"Isipin mo na apoy ang masasamang panaginip mo," sabi niya, napatingin ulit ako sa kanya "crush them with your bare hands because you have power over them"
Natahimik ako at napatitig sa maliliit na palad ko, kung ganon lang kadali. I would've crushed these memories a lon
