-May-
Hindi ko akalaing nandito na ulit ako sa kwarto "namin" ni Stephen. Ay mali, kawarto "niya" pala. Maka "namin" ako wagas din eh. Hindi ko maiwasang umiyak. Ewan ko. Maraming gumugulo sa utak ko ngayon. Yung killer na kambal daw ni Stephen, yung mga visions ko at si Stephen mismo ang bumabagabag sa isip ko. Para bang mga puzzle pieces na hindi ko magawang mabuo. Mas lalong naging komplikado ang lahat. Parang gusto ko na lang sumuko. Why did I get myself in this situation?
Hindi ko talaga mapigilan ang iyak ko habang pinagmamasdan ang buong kwartong to. I'm getting all emotional. Jeez. The walls, the couch, the bed, everything. I just miss this. I miss him.
"Hey, don't cry." sabi niya
"Hindi ko akalaing makakabalik ako sa kwartong to. I just ----"
Nagulat ako nang yakapin ako ni S
