ANG BAWAT hakbang ko sa loob ng law firm na iyon ay tila paglalakad sa loob ng isang buhay na museum. Ramdam ko ang bigat ng kasaysayan sa bawat sulok—ang amoy ng lumang papel, mamahaling beeswax, at ang tila natutulog na kapangyarihan. Ang mga pader ay balot ng dark wood paneling na kuminang sa ilalim ng mga crystal chandeliers. Sa paligid, ang mga oil paintings ng mga matatandang lalaking may matatalim na tingin—mga dating judges at lawyers—ay tila sumusubaybay sa bawat kilos ko. Ang bawat tapak ko sa makakapal na Persian rugs ay walang tunog, pero ang kabog ng dibdib ko ay parang tambol na naririnig ko sa sarili kong mga tainga.
Everything about this place was screaming old money. Ito ang uri ng yaman na hindi ipinagsisigawan, pero nararamdaman mo sa bawat hibla ng hangin.
Lumapit ako
