Pagbalik namin sa condo mula sa Ritz, walang lumalabas na salita sa bibig ko.
Ang utak ko ay puno—sobrang puno na parang sasabog na sa dami ng impormasyon. Nakatatak pa rin sa isip ko ang mukha ni Victoria habang umiiyak, ang boses ni Alexander na nanginginig habang kinukwento ang nakaraan, ang mga pictures sa family album na parang multong sumusunod sa akin kahit saan ako lumingon. Yung business empire presentation na may kasamang bilyon-bilyong halaga, yung mga mukha nina Marcus at Isabella—mga kapatid ko sa dugo na hindi ko alam na mayroon pala ako.
Pero higit sa lahat, may isa pang bagay na bumubugbog sa isipan ko.
Isang bagay na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin masabi kay Crane.
Bago kami umalis ng Ritz kanina, habang nasa restroom si Crane, may inabot sa akin si Victoria. Isang
