NAGILALAS si Ezrah nang maabutan niya si Amihan na nakatayo at nakakadena ang dalawang kamay at halos na puno ng dugo ang buong katawan. Nilalatigo ng nakakatandang kapatid si Amihan at halos nakapikit na si Amihan at hindi na gumagalaw pero patuloy pa rin ang ginagawa ng Kuya niya.
Tumakbo na si Ezrah palapit sa Kuya niya at pinigilan ang braso nito.
“Kuya, tama na!” naiiyak niyang awat sa nakakatandang kapatid na napahinto sa muli pa sanang pagpalo ng latigo sa katawan ni Amihan at puno ng poot na napatingin sa kaniya. “B-bakit ginagawa mo ito kay Amihan? Bakit mo siya sinasaktan nang ganiyan?” tanong niya at tumulo na ang mga luha.
“Traydor ang babaeng iyan!” galit na tugon ng Kuya niya at itinuro si Amihan. “Kinupkop natin siya nang wala na siyang mapupuntahan, binuhay at pinaaral
