Days pass like a blink of an eye. Tatlong linggo na ang nakalipas simula ng bumisita kami sa anak namin. True to his words, he’s being consistent. Noong una ay hindi ako sanay na si Marco ang sumusunod-sunod sa akin at hindi si Coco pero kalaunan ay nasasanay na rin dahil halos magkapareho lang din naman ang ginagawa nila. Ang pinagkaiba lang ay nasasabi na ni Marco ang gusto niyang sabihin.
“Hindi ko alam kung manliligaw o aso mo, sunod nang sunod sa ‘yo.” Natatawang umiling si David nang pareho naming maaninagan sa sasakyan ni Marco sa harap ng school.
Hindi ako naksagot dahil napako na ang tingin ko sa harapan. He got out of the car with a bouquet in his hand. He is clad in a fitted gray shirt and faded jeans. His hair is styled simply. Simple lang ang suot niya pero sobrang relax a
