Love in paradise

Prologue Andrius was sleeping on the beach bench while he was sunbathing. Hindi niya alintana ang ingay na binubuo ng mga bata at kabataan na naglalaro sa iba't-ibang bahagi ng beach. He was in deep sleep nang ay matinis na boses ng isang babae itong narinig na nakapagpagising sa kanya natutulog na diwa. He just force his mind, trying to not hear girl's voice that echoing on his ear. But sundenly, naging mas malakas ang matinis na hiyaw na iyon na nagbigay sa ng nakakairitang pandama. He opened his eyes at bumangon, inilibot niya ang tingin sa paligid upang hagilapin ang maingay na tinig ng babaeng iyon. Napamura siya, he saw Benedict carrying a girl up on his arm as the girl punching Benedict back while shouting “Let me go, asshole!” pero tila walang naririnig ang binata at patuloy lang sa pag buhat sa babae hanmbang malakas ang tawa niya kasama ang mga kaibigan sumusunod sa kaniya na parang tuko. Benedict Anderson is a master of bully in Bardenotte Academy. Andrius knew that the girl is their new victim to bully, how pity she is. Tulad ng mga lumang patakaran sa B.A ay may dalawang araw sila ilalaan upang mag getaway ng magkakasama bago ang kanilang sembreak. Freshmen at 4yr college ang dalawang batch na ipinagsama sa vocation nila sa Boracay, and andrius was on 4yr college, kaya di niya maiiwasan di makita ang mga ugok na Anderson na mga freshmen. Umiling na bumalik sa pagkakahiga si Andrius nang makalayo na ang grupo ng mga bully kasama ang babae, sinubukan niya ulit pilitin ang sarili sa pagtulog. He actually don't have care about the girl they was bullying kahit na siya pa ang tinaguriang pinaka president ng B.A dahil ang pamilya nito ang may-ari ng school. For his self he was just no body, he doesn't care around, madalang lang ang mga bagay at tao na makakuha ng atensyon niya sapagkat maspinili niya maging tahimik ang kaniyang buhay at sapat na ang tatlo niyang malalapit na kaibigan sa buhay mag-aaral niya. Ang pagiging walang paki-alam niya ang dahilan kung bakit dumami ang mga bully sa school nila. * * Nag-mulat ng mata si Andrius ng maramdaman malamig paligid at makulimlim na ang ang kalangitan. Dinampot niya ang phone na nakapatong sa mesa, “Oh s***t, i've been here for 3 hours?!” bulalas niya ng mapagtatanto napasarap ang tulog niya at di na namalayan ang oras, kundi pa nakaramdam ng pagpatak ng ulan. Usapan na niya sa buhangin ang kanya Paa ng makarinig siya ng mahinang boses ng babae sa ibaba “Help me please...” mahinang pakiusap niyon, dumungaw siya at nakita ang nakabaon na katawan ng babae at tanging mukha lang nito ang nakalitaw, at ang babaeng ito ay ang babae na buhat buhat kanina ni Benedict “Binaun nila ako dito habang natutulog ka, kanina pa ako humihingi ng tulong sayo pero ang himbing ng tulog mo, 2 hrs na akong nakabaon sa mainit na buhangin, i don't have energy anymore, so please help me..” nanghihinang anito. kung tutulungan niya ang babae ay posible mahawakan niya ito na kahit kailan di niya pa nagawa sa kahit sino. Madiin sya umiling. “No. Call your friends and ask them for help” bumaling siya sa kabila at doon bumaba. “Andrius Bardenotte! I'll expose your secret when you don't help me get out of here!” nation na banta niya dito. His forehead furrowed as he turned to the woman. How did she know his name? as far as he knew this girl was a freshman and only one of the freshmen knew his identity at school. Wala sa loob na tinulungan niya ang babae bumangon sa malalim na hukay na pinag baunan dito. Gusto niya na sana tanungin kung anong sekreto ang alam ng babae tungkol sa kanya sakto naman dumating ang mga kaibigan nya na kagagaling lang mag-swimming. “Hey, bro! aren't you going to swim?” brayden asked, dala dala nito ang volleyball ball. “Imagine mahigit 3 hours ka na natutulog, you even don't have an idea kung ano ginawa ng mga mokong na iyon sa babae sa gilid mo." tuloy niya sa babae na ngayon ay hinang hina ang itsura. “f**k you! Why you don't helped her to get up?” wait, what he just said just now? “When have you ever had sympathy with the people around you, bro?” -Calvin said smirking. “We're just the same, bro!”- kompronta ni Liam sabay kapik sa balikat ni Andrius. “Let's go guys, malapit na umulan. mababasa tayo!” pabiro aya ni brayden kahit basa naman na silang tatlo. Inakbayan na siya ng mga ito at kinaladkad paalis sa lugar na yon. ----- Nakatulala tinitigan ni Fairy ang mga lalaki papalayo, nanghihina siya napuno sa bench. Maya maya ay sunod sunod na ang pagpatak ng ulan inaasahan, kasabay ng pagpatak ng kanyang luha. Tumingala siya at bigla nakaramdam ng awa sa sarili niya. “Oh my god Fairy! how could you feel sorry for yourself?” bulalas niya sa hangin at sinundan ang masakit na pag iyak.