Selestine's POV.
Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ng makarating kami sa lugar kung saan naganap ang giyera. Sobrang daming nagkalat na mga armas at mga tuyong dugo. Tanda na naganap ang giyera ng hindi ko nalalaman. Siguradong maraming tao ang namatayan ng kaibigan,
pamilya at mga mahal nila sa buhay. Samantala, napalingon ako sa direksyon ng aking ina ng bigla niyang hawakan ang aking kamay.
"I know it's not easy to move on but you need to know that moving-on doesn't mean that you need to forget anything bad that happened to you. Its mean that you just need to accept what was already happened and continue living while carrying the important lesson that you get in your bad experience."
Ngumiti ako sa kanya kahit na hindi pa rin talaga gaano magaan ang pakiramdam ko dahil sa
