Samara
Nasa labas pa si James ng pumasok ako sa kusina at laking gulat ko ng mabungaran ko ang lamesa na punong-puno ng mga pagkain.
Anong meron? Pyestahan? Pero matagal pa ang fiesta dito sa amin!
Nilingon ko siya ng maramdaman ko ang presenya niya. Kasalukuyan niyang nilalagay sa bulsa ang cellphone pero ang mga mata niya, sa akin nakatutok. Nag-init na naman ng walang pasabi ang mukha ko ng nagkatinginan kami. Stk. Kaya ayaw ko muna magpakita sa kanya eh dahil kapag nakikita ko siya, automatiko sumasagi sa isipan ko ang ginawa niyang paghahalik sa akin.
“Dinner is ready. Kain na tayo,” aniya matapos akong ipaghila ng upuan. Nakakahiya pero nagawa ko pa rin na umupo. Syempre nagpasalamat rin ako. Parang disney princess ang potek!
“Ang dami mo namang niluto? Dalawa lang tayo dito
