CHAPTER 20- I Am Saved
DAZSHER POV "HOW are you feeling?" Naalimpungatan ako dahil sa boses na iyon na pumukaw sa akin. Hindi ko pa man naimumulat ang mga mata ay agad nang sumiklab ang galit sa dibdib ko. Akala ko'y binabangungot lang ako pero.. totoo ang lahat. Narito ako ngayon sa teritoryo ng pamilya ni Xindy para siguruhing matutuloy ang kasal na pinagplanuhan nila. Nandirito ako ngayon sa kanyang kwarto, nakagapos ang mga kamay at paa gamit ang mga bakal na kadena. Mabilis kong iminulat ang mga mata at matalim na tinitigan ang kaharap. "Why are you doing this?! Pakawalan mo ako dito!! Tanggalin mo ang mga gapos ko! Fvck you!" "Uh oh.. No. No. No, Dazsher baby... Kailangang matuloy ang kasal natin.." "Kahit pa patayin mo 'ko ay hinding-hindi matutuloy ang balak mo at ang plano ninyo, naiintindihan mo
- Writer
