AGAINST ALL ODDS (COMPLETED)

CHAPTER 11- WHY (SPG Part 3)

I WAS left alone with no words to say.

What is she talking about? Na si Althea lang daw ang kilala nito sa dami ng babaeng ano? Babae ni Dazsher? Marami bang babae si Dazsher? Bakit kasama ang pangalan ni Althea? Naging girlfriend niya ba si Althea? Ano ba? 'Tsaka sino pa?

Psh! Really, Dazsher?

'Tsaka pwede naman niyang sampalin 'yon at klaruhin ang mga pinagsasasabi ng secretary niyang iyon sa harapan ko pero bakit kailangan niya pang ilayo sa akin? May itinatago ba siya? Kaya ba nasira ang mood niya nang tumawag ito sa kanya no'ng naro'n pa kami sa burol?

Napapailing na lamang ako.

She's just a secretary, pero kung makipagusap siya sa akin at kay Dazsher, akala mo magkalevel ang ganda namin! Kahit maligo pa siya ng isanlibong beses, di niya ako kayang abutin! Psh!

Hindi ko na inantay pang bumalik si Dazsher. Nagdadabog akong tumalikod at bumubulong-bulong. Mabibigat ang hakbang ko papaakyat ng hagdan. Ilang steps pa lang ang nahahakbang ko ay napatalon ako sa gulat nang may baritonong boses na tumawag sa pangalan ko. Kumabog kaagad ang dibdib ko. Agad akong napalingon dito. Dismayado ako dahil inakala kong si Dazsher ang tumawag. Magkaboses lang pala. Di halatang magkapatid... Psh!! Hindi na ako nagabala pang babain ito. Nanatili lang akong nakatayo sa ikaapat na steps ng hagdanan at seryosong humarap dito.

I was once met him and it was Vrougn, I remembered his name. He's Dazsher half brother. Papalapit ito sa hagdan at huminto sa paanan nito. He smiled sweetly on me.

"Hi, Miss Amirah Jade Del Fuego! Nice to see you again, gorgeous!" kumaway siya bilang pagbati habang malawak ang ngiti.

Okay fine.. I smiled him back.

"Same here, Vrougn James Del Rious." isinama ko na ang apelyedo nila na kakabanggit lang no'ng secretary.

Saglit itong natigilan nang banggitin ko ang buo niyang pangalan. Maybe sa apelyedong idinugtong ko sa pangalan niya? It was their real surname Del Rious. But his reaction?? He was shocked but then again, he smirked and shook his head. Why do they need to hide their real surname? What for? Kung hindi pa nabanggit ng secretary ni Dazsher ay hindi ko pa malalaman.

"S-So, you knew?" he seriously asked. "H-How did you know that?" nauutal pa niyang tanong.

"What?" kunwari'y naguguluhan kong tanong.

Ngumisi siya. "Our surname. Did my brother tells you? Only family knows that."

Only family... Hmmmm... So, how did Miss Morillo, the secretary knew that thing? Is she part of their said family? Kaya ba ganon siya makipagusap?

"Hey?" pukaw niya sa 'kin nang saglit akong matigilan.

Napabuga ako. "Really, huh? But, why does Dazsher's secretary knew about it if it's only part of your family knows that, hmmm? By the way... 'Del Rious'... You know what? It's sounds familiar to me. I think I've already heard it from—mmm, I can't remember either. Matagal na, eh." I crossed my arms and stared at him.

"S-She's here?"

Napakunot ang noo ko sa tanong niya at animo'y gulat na gulat. Sa dami kong sinabi, iyon ang itatanong niya?

"Yes. Dazsher's secretary. And why you and Dazsher are sooo over reacting when it comes to that ugly secretary? What's with her ba? Ha? She's just a secretary, right? But you guys are acting so weird! Psh!" nahihiwagaan na tuloy ako sa babaeng iyon! Una, binigyan ng approval ni Dad na makatungtong dito sa Isla.. pangalawa, super close kay Dazsher. And third, Vrougn was shocked! Why ba?

Umiling-iling ito. "She's not just a secretary, Miss Amirah," he said in a serious voice.

Shoot!! There it is! She's not just a secretary! Then, who is she? Part of their family... But— I would know clearly!

Sumalubong ang kilay ko. "What do you mean? She's what, then?"

Umiling uli ito. "Soon, you'll know her. But I tell you, she's... nothing," he smiled. "For now, I'll go ahead. I want to talk to them." paalam niya kaya tumango ako. Bye! See you later, gorgeous!" kumaway muna ito bago tumalikod sa 'kin.

Anong kababalaghan na naman ang bumabalot sa mga 'to? What is happening? Tssss! Dumating lang 'yong secretary na mukhang hipon ay nagkakaganon na sila? Shocks! They ruining my beauty! Ugh!!!

Napapabuntong-hininga akong tumalikod at muling humarap sa hagdan saka nagsimulang iapak ang mga paa kong medyo nanlalambot. I took a deep breath and think that there is someone guiding me behind para makaakyat ako ng hindi natatakot. Sabagay, nakatulong din naman sa akin ang pagpunta ng mataas na burol kaya't sa ganon ay nabawasan ng kunti ang takot ko sa heights.

And after a while... I let out a heavy sighed. "Atlast, nakaakyat ako ng walang alalay! Psh!"

"I'm here on your back, babe.."

Gulat akong napalingon sa nagsalita sa likuran ko. I rolled my eyes and the smirked! Akala ko pa naman ay walang nakaalalay sa likod ko.

'Tsaka anong ginagawa niya dito? Di ba't kasama niya 'yong mukhang sugpo niyang secretary? Psh!

"What are you doing there, Dazsher?" mataray kong tanong. Ipinagkrus ko ang mga braso. "You left me hanging there just for your ugly secretary!"

Napapailing at nakangiti siyang lumapit sa akin saka mabilis na inilingkis ang mga braso sa beywang ko. Hindi ako nakakilos. Ni hindi ko siya maitulak. Mabilis niya akong ginawaran ng halik sa labi.

"I'm sorry, babe. Napagsabihan ko na siya. Don't mind her, hmm?" sabi niya sa pagitan ng paghalik sa akin.

Nang may maalala ay naitulak ko siya nang bahagya. Tumigil siya saka tumitig sa 'kin ng nagtatanong ang mga mata.

Pinagtaasan ko siya ng kilay!

"Ano ba 'yong sinasabi niya na si Althea lang ang kilala niya sa mga babae mo, ha? Tell me! Naging kayo ba ng kapatid ko, huh?"

Saglit itong natigilan.. Subalit ilang sandali lang ay biglang napangisi. "No, babe. We're just friends..."

Pinakatitigan ko siya ng maigi kung nagsasabi ba siya ng totoo.. Kumalma ako nang wala naman akong makitang kakaiba sa kanya.

"Fine. And how about that surname? Which one is your real surname, huh? That 'James' or 'Del Rious'? And why do you have to hide it? Vrougn said, only part of the family knows about it, but why your secretary knew that surname of yours?"

Bumuntong hininga siya saka umiling. "Babe.. Let's not talk about it, please? Let's go to your room.. trying to change your mood." muli siyang yumakap sa 'kin at saka marahang hinagod ang likod at buhok ko.

Napataas pa rin ang kilay ko. "Bakit ba ayaw mong pagusapan ang tungkol do'n? Kaano-ano niyo ba 'yong secretary mo? She's part of your family.. yeah. Pero ano mo siya? Sister, stepsister, cousin, niece, tita, lola—" naputol ang iba ko pang sasabihin ng siilin niya ako ng marubrob na halik. Matagal bago niya ako binitawan.

Tinampal ko siya sa braso. "Psh! Nasa labas tayo, Dazsher! Maraming nanonood, eh!"

Hindi man lang siya nagreact sa sinabi ko dahil muli niya akong pinupog ng halik sa labi saka patuloy sa paghaplos sa likuran ko. Masyadong lumalalim ang mga halik niya at para akong nahihipnotismo sa bawat haplos niya.

"Get a room, lovers! Hahaha!"

Bigla kaming natigil ni Dazsher at sabay kaming napalingon sa nagsalita. It was Vrougn, ang lawak ng ngiti niya. Kasama nito ang secretary na hindi naman maipinta ang mukha, nakabusangot. Psh!

Napataas ang isang kilay ko sa kanila. Magsasalita na sana ako nang masuyo akong hilahin ni Dazsher papalayo sa dalawa saka magkayakap na binaybay ang hallway patungo sa kwarto ko.

Nasa tapat na kami ng kwarto ko nang muli akong sunggaban ni Dazsher. Hindi ko siya maawat. Dalawang araw kaming magkasama sa burol at walang oras at minutong sinayang para pagisahin ang mga katawan namin, ngayon ay parang gutom na gutom na naman siya. Napangunyapit na lamang ako sa batok niya at tumugon sa bawat halik at haplos niya.

Hindi ko na halos namalayan na nakapasok na kami ng kwarto habang patuloy pa rin sa paghahalikan. Masuyo niya akong inihiga sa ibabaw ng kama saka pumanhik siya at dumagan sa akin.

"Miss Amirah? Hija?"

Napabalikwas kami sa kama nang marinig namin ang boses ni Manang Cita sa labas ng kwarto ko. Bababa na sana ako para pagbuksan ito nang pihitin akong pabalik ni Dazsher para muling ihiga at ikulong sa mga bisig niya. Muli niya akong pinupog ng halik sa labi pababa sa leeg. Marahan din niyang kinagat ang puno ng tenga ko habang ang isang kamay na nakapaloob sa blouse ko ay pinagsasawa sa pagpiga ng kaliwa kong dibdib. Napapaliyad na ako at muli sana akong magpapakatianod nang muli kong marinig ang tawag ni Manang.

"Miss Amirah? Nandiyaan ka ba, hija?"

Marahas akong bumuntong-hininga saka kumalas sa pagkakayapos ni Dazsher.

"Lalabasin ko lang si Manang, Dazsher. Kawawa naman 'yon pinaghihintay pa natin sa labas! 'Tsaka do'n ka muna sa bathroom ko dahil baka pumasok 'yon! Go!" Utos ko sa kanya na napapailing na lamang na bumaba sa kama.

Mataman niya muna akong tiningnan saka biglang sumilay ang pilyong ngiti sa labi. "I'll wait you there, babe. We'll continue it, okay?" humalik siya sa labi ko bago tuluyang pumasok sa loob ng banyo. He's naked.

Napabuga ako saka dali-daling nagbihis. Pagkatapos ay agad na akong lumapit sa pinto para pagbuksan si Manang.

At umacting na kagigising lang. Hehe

Ngumiti ito pagkabukas ko ng pintuan. "Naistorbo ko ba ang tulog mo, Miss Amirah?"

Umiling ako at ginawaran ko rin siya ng tipid na ngiti. "Hindi naman ho. Okay lang." kinisap-kisap ko ang mata ko para magmukhang kagigising lang talaga.

Nakatingin ito sa buhok ko. Alam kong magulo ito dahil nakalimutan kong suklayin. Sabagay, ganito din naman ang itsura ng buhok kapag kagigising lang, eh. Ewan ko ba at kinabahan ako nang makita ko siyang pasimpleng sumilip sa loob ng kwarto ko. Napalunok ako. Napasilip din tuloy ako at lihim na napabuntong hininga. Iniisip ko kasi na baka magpakita siya kay Manang. Buti na lang ay sinunod ako nito. Hindi ko kasi alam kung anong magiging reaksyon ni Manang kung sakaling makita niya si Dazsher sa loob ng kwarto ko. Though, alam na naman niya ang tungkol sa amin but still I'm not ready to reveal it, na may nangyayari na sa amin. Then, baka makarating pa kay Dad. Mahirap na.

Muli siyang ngumiti. "Nakahanda na ang pananghalian niyo, Miss Amirah. Naroon na rin ang dalawang bisita, hinihintay kayo."

Tumango ako. "Salamat ho, Manang. Pero, pakisabi na lang po sa kanila na 'wag na nila kam—akong hintayin pa." fvck! Nakurot ko ang sarili ko sa muntikan ko nang masabi. Psh! Ako pa yata ang magpapahamak sa sarili ko, eh!

"Oh, siya sige. Pumunta ka na lamang roon sa ibaba para makakain. Mauna na ako at pupuntahan ko pa si Dazsher, mukhang napagod din sa pamamasyal niyo," anya saka makahulugang ngumiti.

Paano niya gigisingin si Dazsher gayong nandito sa akin? Oh my...

Tatalikod na sana si Manang nang tawagin ko ito. "Manang Cita!" kaya muli siyang napaharap. "Huwag niyo na ho'ng puntahan si Dazsher, ako na ho ang gigising sa kanya para sabay na kaming kumain. Gusto ko siyang kasabay, eh."

"Aba! Gano'n ba? Oh, siya sige... Bababa na lang din ako at babalik sa kusina."

"Okay ho. Ingat ho kayo sa pagbaba."

Ngumiti siya saka tumango. "Salamat, hija."

Napahinga ako ng maluwag nang makita kong pababa na ng hagdanan si Manang. Kaagad kong isinara ang pintuan at dali-daling pumunta ng banyo na halos takbuhin ko na.

Excited lang??

Pagkapasok ko nakita kong nagbababad sa shower si Dazsher. Nakapikit ito habang nakahawak sa mahabang sandata niya ng lapitan ko. Yumakap ako sa likod niya at masuyo ko siyang hinalikan sa batok. Napapitlag siya. Humarap siya sa akin saka inabot ang labi ko para halikan. Gaganti sana siya sa ginawa ko pero pinigilan ko ito. Itinulak ko nang bahagya ang katawan ko.

Napakunot ang noo niya. "Why, babe?"

Kinagat ko ang labi ko saka marahang lumuhod. Natitigilan siya habang nakatiim ang bagang na nakatingin sa akin. Hindi ko inaalis ang paningin sa kanya. Inilapit ko ang bibig sa handang-handa niyang sandata at marahan itong tinaliman. Kitang-kita ko kung papano siya pumikit at nanigas habang patuloy ako sa pagtatalim ng mahaba niyang sandata. Napaubo naman ako nang halos sumagad ito sa ngala-ngala ko. Sandali ko itong binitawan para huminga ng malalim saka kapagkuwa'y muling ipinasok sa bibig. Tigas na tigas na siya habang hawak-hawak ang buhok kong tumatabing sa mukha ko. Ilang saglit lang ay bigla na lamang may sumabog na bomba sa bibig ko. Hindi ako nakaiwas. Halos masuka ako ng matikman ko ito. I don't like the taste. Pero hindi ako nagpahalata. Iniluwa ko na lang at saka dahan-dahang tumayo.

Naghahabol pa siya ng hininga nang sunggaban niya ako for his turn. Of course, he did the same thing. Lumuhod rin siya at pinaghiwalay ang dalawa kong hita saka sinabasib ang gitna no'n. Napapasabunot ako sa sarili kong buhok dahil sa kiliting dulot no'n! Halos panawan na naman ako ng ulirat ng halos sisirin niya ang pinakaloob gamit ang dila niya. Hindi ko na kinaya, hinila ko na ang buhok niya papatayo. Sumunod naman siya pero itinulak niya ako patalikod at saka bahagyang ini-bend ang likod ko. At doon, naramdaman ko na lamang na ipinasok niya mula sa likuran ko ang sandata niya. Ungol, daing, sigaw, tili! Hindi ko na alam kung anong ilalabas ng bibig ko. Ang alam ko lang, nababaliw na ako.

WHY are you making me crazy, Dazsher? Napakagaling mo... WHY you're this great when it comes to this? WHY your expert?

WHY, Dazsher... You are so wild and I loved it!

After that... Delicious..sizzling.. Yummy—uhh! you know...

Tinulungan niya na akong magsabon sa katawan at hinayaan ko siyang hagurin ang kabuuan ko. Habang ginagawa iyon ay naikwento ko sa kanya 'yong sinabi ni Manang kanina na hinihintay nga raw kami ng dalawa.

"Babe, hindi naman nila kailangang hintayin pa tayo. Hindi naman natin dala 'yong kaldero! Hahaha!" napahalakhak siya. Psh! Corny! "Mamaya na tayo bumaba, babe. Let's enjoy this moment together," anya habang hinahaplos ang maseselang bahagi ng katawan ko.

"I know. Alam mo bang pupuntahan ka din sana ni Manang Cita sa kwarto mo kanina?" ako naman ang natawa thinking that Dazsher was hiding inside my bathroom. "Hihi! Hindi niya alam na naandito ka sa banyo ko..."

Napahinto siya sa ginagawa. Tumitig siya sa akin. "Bakit daw, babe?"

"Lunch nga daw, eh.. Kulit mo!" nahampas ko siya sa braso nang kumalikot ang daliri niya sa gitna ng mga hita ko. Pinandilatan ko siya! Masakit pa doon banda, eh. Kinuha ko ang kamay niya. "I told her na 'wag ka nang gisingin dahil ako na kako ang gigising sa'yo, and gusto ko kasi na sabay tayong maglunch."

Napangisi siya. "Uh.. Okay."

After maligo, dali-daling lumabas ng kwarto ko si Dazsher. Wala kasi siyang damit dito kaya kailangan niyang pumunta ng kwarto niya. Kaagad din akong nagbihis. Syempre, yellow summer dress ang isinuot ko. Medyo pa-baloon iyon, hindi siya hapit pero sobrang bagay sa 'kin. Naglagay din ako ng kunting make up, wear some of my jewelries and wear my two inches pumps shoes. Ni-blower ko na lang din ang buhok ko para madaling matuyo.

Pagkalabas ko ay eksakto kakalabas lang din ni Dazsher sa kwarto niya. Nakasuot siya ng hawaiian shorts at white tee shirt. Basa pa rin ang buhok niya pero maayos ang pagkakasuklay nito. Hmmm... Napakagwapo niya talaga kahit anong isuot niya.

"I really love the way you look at me, babe. Nanunuot hanggang sa buto ko." nakangiti niyang sabi pagkalapit sa 'kin. Ginawaran niya kaagad ako ng halik. "At ang ganda-ganda mo.. Ang sarap mong anakan ng sampo."

Uminit bigla ang pisngi ko sa sinabi niya. May kung ano na namang tumatalon sa puson ko at umabot oa sa talampakan ko ang kiliti. Nakurot ko siya sa tagiliran sa kapilyuhan niya. Psh! Oo, gusto ko din namang magkaanak, pero hindi pa ngayon. I'm not ready yet. Hindi pa pwede. Gusto ko kasi na ikasal muna ako bago 'yon. But for now, I need to know more about him... And sana, siya na 'yong guy na iyon.

"Psh! Stop me! I'm hungry na, Dazsher."

Nakaakbay siya sa akin habang pababa kami ng hagdan at iniyakap ko naman ang isang kamay ko sa beywang niya.

Wala si Manang pagpasok namin sa kusina. Ang nakangiting mukha ni Vrougn at ang humahalakhak sa lakas na secretary ni Dazsher ang naabutan namin. Nang makita kaming papalapit sa kanila ay biglang napalitan ang masasayang mukha nila. Anyway, ngiting-ngiti pa rin naman si Vrougn habang magkasalikop ang mga kamay nito at nakapatong ang dalawang braso sa mesa, samantalang 'yong secretary naman ay nakaismid at nakapangalumbaba habang nakatingin kay Dazsher. Ni hindi man lang ako tapunan ng tingin.

Psh! Really, huh?

Marahang pinisil ni Dazsher ang balikat ko. Reminding me to calm down. Inalalayan niya muna akong makaupo bago siya. Magkatabi kami sa upuan. Kaharap ko si Vrougn at kaharap din ni Dazsher ang babae. Hindi ko talaga mabanggit ang pangalan niya! I don't know.. It's kinda annoying for me.

"Ang saya niyo kanina pero bakit bigla kayong nagseryoso pagdating namin? Why?" I asked. Pinaglipat-lipat ko ang tingin sa dalawa.

Tapos na sila sa pagkain pero bakit nananatili pa sila rito? Talaga bang hinihintay nila kami? At bakit naman?

Napatingin si Dazsher kay Vrougn at napasulyap din sa kanyang secretary na kinarir na ang pag-ismid.

Nagkibit-balikat si Vrougn. "Well, we we're just teasing each other about ourselves. If you we're asking, we're childhood friends, Miss Amirah. I, Dazsher and this lady beside me, Xindy."

Napatango-tango ako saka nagkibit-balikat. Alright. She's childhood friend. Kaya imposible na hindi niya makikilala ang pamilya nila Dazsher dahil bata pa lang pala ay magkakakilala na sila.

"Hmm.. Bukod sa childhood friend, secretary, and then ano pa?" I was talking to the girl whose now staring at me with no emotion.

"Babe." Pigil sa 'kin ni Dazsher. Napalingon siya sa akin at hinawakan niya ang pisngi ko. "Babe, let's eat. 'Wag mo na siyang tanungin pa ng kung ano-ano." sabi niya habang nilalagyan na ng pagkain ang plato ko.

Kibit-balikat ako nang wala akong mahitang sagot sa babae. "Hmm.. Okay." Napatingin ako kay Vrougn na matunog na umiinom ng wine. Psh! Napatingin din siya sa akin ng nakangisi. Itinuon ko na lang ang pansin sa pagkain.

"Dazsh, how many weeks ka na ba dito?" maya-maya'y tanong ng secretary habang maarteng umiinom ng sarili niyang wine.

But wait– 'Dazsh? Tinawag niya lang ng ganon ang boss niya? Okay! Friends din pala sila! Psh!

Napalingon ako kay Dazsher. Umangat ang tingin nito sa kaharap. Bahagyang nagisip. "Two weeks, Xindy. Why do you ask?"

Muli kong itinuon ang pansin sa kinakain pero nakikinig ako sa kanila. Ayokong makisawsaw sa usapan nila.

Tumikhim ito, rinig ko. "So, in just a week... mag-on na agad kayo ni Miss Amirah?"

Napaangat ako ng tingin sa babae at mataman ko itong tinitigan.

This girl is really getting into my nerves! WHY are you asking, huh? WHY do you care?!