SCARRED WOMAN

CHAPTER 3

"Anong sinasabe niyo ma?! Anak niyo ko bakit niyo naman ginagawa sakin to??" I can't help but asked this f*****g question. "Ma sabihin bakit ???" " Tutal wala aman na si Pedro , siya lang naman tong nagpumilit na alagaan ka?! Di ko alam anong nakain nya at hanggang sa mamatay siya e pinili niya pang alagaan ka?! Wala ka namang silbi !" She paused and then look at me in the eye. "Hindi kita anak at kelan man ay hindi kita tinuring na anak! Malas ka sa buhay namin , ikaw ang dahilan kung bakit namatay ang asawa ko ! Oo ikaw , na peste sa buhay namin!" She shouted at me, sinisisi niya ako sa lahat. Ako ang may kasalanan? Bakit anong ginawa ko ? I served this family kahit pa di ako tinuring na kapamilya. "Ma ... " it's all that I can say to her after hearing all those confessions.

"Ma never niyo ba talagang naramdaman yung pagmamahal sakin? Kahit kunti man lnag ma! Ginawa kong lahat mapasaya ka lang kayo ng mga kapatid ko .. Kahit pa alam ko na hinding hindi kayo lilingon sakin, kahit pa wala akung marinig na thnak you man lang , still nagpaalila ako sa inyo .. " At humagulhol na nga ako sa iyak. " Wala kang karapatang sumbatan ako, dahil ang lahat ng kamalasang nangyari sa pamilya ay dahil sayo! Dapat pa nga magpasalamat ka at kinopkop pa kita kahit na nung una palang ayaw ko na sayo! Narinig mo AYOKO SAYO!" Hindi man lang siya makitaan ng lungkot o pagsisisi sa mga sinabi niya , na para bang wala lang talaga ako sa kanya. Ito na ata yung sign ni lord sakin to give up fighting for the love that is not meant to be mine. Ni sa pamilya man o sa boyfriend lahat wala ako.

Pagkatapos sabihin ni mama yun ay umalis na siya ng bahay! Siguro magsusugal na naman siya. Sa harap ko ngayon ay si Diane katabi niya si Daniel. Grabe makita pa talaga akp ni Daniel sa gantong kalagayan pero ang mas nakakapanlumo pa ni wala man lang awa na makikita sa mukha niya instead ay nakangisi pa sya. "Tsk oh ano ha Ina ngayon alam mo na , wala kang papel sa pamilyang to at wala kang papel kay Daniel dahil akin siya." Sabay akap kay daniel. Di ko maiwasang sisihin ang panginoon kung bakit nangyayari ang lahat ng ito sakin. Naging mabuting tao naman ako at wala akung inapakang tao pero parati nalang akung sinasaktan at dinudurog ng mga taong nakapalibot sakin. Di ko tuloy mapigilang paniwalaan na malas talaga ako.

Binaliwala ko nalang siya at tumayo na. Siguro nga kelangan ko ng lumayo dito tutal hindi naman pala ako kasale sa pamilyang to. Dinaanan ko lang si Diane at Daniel mas nananaig yung sakit na nararamdaman ko ngayon kesa ang galit sa kanilang dalawa. Tsaka gawa narin siguro ito ng panginoon na ipakita sakin ang tunay na kulay ni Daniel para di na ako mag suffer in the near future. Spending a lot of time on the wrong person will destroy you as a person and thankful ako to be out of this kind of relationship, toxicity in really a bad thing.

Pumasok na ako sa kwarto at inayos ang mga gamit ko, kakaunti lang naman ang damit na pagmamay-ari ko bukod sa ilang pares ng panglakad at pangbahay , tsaka iba pang gamit gaya ng sapatos at mga bagay na si ko naman ginagamit ay wala naman ng iba pa. So mabilis ko lang siyang na-impake. Balak ko sana kanina na bukas na umalis at magpapalipas muna ng gabi dito pero mukhang di ko na magagawa pa , mas mabuti nang umalis ako ngayon din tutal wala naman na akung kelangan pa dito. Pagkatapos na pagkatapos kung mag-impake bitbit ang isang travel bag at backpack ko ay lumabas na ako ng kwarto at deretsong lumabas ng bahay! Pinigilan pa ako ni Diane.

"At saan ka pupunta ha?! " Pigil niya sa paglabas ko. Ako kanina ko pa gustong ilabas yung galit ko sa buong araw na to na puro pasakit pero sige dahil isa naman siya sa pinagmulan nito ibibigay ko sa kanya ang gusto niya , hindi din naman ako santa para habang buhay na apihin. "Pwede ba Diane , wala kang pakealam kung saanan ako pumunta. Tutal di din naman kita kaano-ano at isa pa sino kaba? I sa edad mo ngang yan panglalalaki lang at pagpapakantot alam mo " I tried to shrug her off. "Anong sabi mo ?! Aba at talagang lumalaban ka na pala ha .." I pushed her bago niya pa ako masabunutan at dinaluhan naman agad siya ng mighty Daniel niya tsk bakit ba ko nag kagusto sa lalaking to tsk. "Wag mong subukan Diane dahil ang pasensya ko ubos na knina pa, tsaka anong kinagagalit mo kung totoo naman bakit si Daniel ba nakauna sayo ? Diba hindi naman at sa dami na siguro ng tumira di mo na alam kung sino sino sila tsk. Alam mo bagay nga kayo ni Daniel mga walang kwenta at walang patutunguhan sa buhay magsama kayo!!"

At tuluyan na nga akung umalis. Pumara ako ng trycicle at nagpahatid sa bahay nina Torri, alam ko dis oras na ng gabi pero wala nman na akung mapupuntahan bukod sa kanya. 40 mins din akung lulan ng trycicle bago marating ang bahay nina Torri na nasa isang kilalang subdivision dito sa San Martin. Kakilala naman na ako ng guard ng Subdivision kaya pinapasok din ako. Ilang kanto pa mula sa guardhouse bago mo marating ang bahay nina Torri. I rang the doorbell twice siguro naman may magbubukas na ng pinto nito. Ilang minuto nga ay magnagbukas na ng pinto.

Iniluwa nun si Aling Tising ang katulong nina Torri mabait ito at maalaga kilala na din ako ni Aling Tising dahil ilang beses na din akung naparito. "Oh ikaw pala ineng , bakit ka napareto at bakit may bitbit kang bagahe?" Nagtatakang tanong niya sa akin, kalaunan ay parang nakuha niya din naman agad ang sitwasyon ko. "May nangyari ba sa inyo? Ayos ka lang ba?" Nag-aalalang saad ng ginang. "Opo ayos lang po ako aling tising, ahm andyan po ba si Torri? May usapan po kase kami.. " Saad ko naman sa huli at ayoko ko nadin pahabain pa ang sasabihin sa kanya. "Ay si Torri ba nasa kwarto niya nagpapahingi." She paused. "Halika pasok ka , puntahan mo nalang siya roon at alam mo naman kung saan ang kwarto niya latukin mo nalang iha." Pinagbuksan niya nga ako ng pinto at pinapasok.

Kabisado ko naman ang daan papuntang kwarto ni torri kaya't ako na lamang ang pumunta roon habang yung mga dala ko ay iniwan ko nalamang sa baba at si aling tising na raw ang bahala. Narating ko naman agad ang kwarto ni torri kumatok ako at tinawag siya. "Torri sis andyan kaba? Si Ina to. " Pagpapakilala ko sa kanya. Binuksan niya naman agad ang pinto ng kwarto niya na gulat pa nga dahil sa biglaan kung pag punta sa bahay nila.

"SIS?! Akala ko bukas pa tayo magkikita, bakit ka andito?! " Takang saad niya. "Mahabang kwento sis... " malungkot ko sabi. Buti nalang talaga at may kaibigan akung tunay na gaya ni Torri may mapagsasabihan at dadamay sakin sa mga gantong sitwasyon. "Halika pasok ka, hay ano bang nagyari pag-uwe mo magka-usap pa nga tayo kanina sa plaza eh."

So ayun sinabe ko na nga sa kanya yung nangyari pag-uwe ko. Buong detalye mula sa pagtapon ng kaldero hanggang sa sinabe na nga ni nanay na hindi niya ako tunay na anak at pinulot lang ako ni tatay pedro. Sinabe ko din yung tungkol sa pagsisi nya sakin sa lahat ng kamalasan na nangyari sa buhay nila. Habang kinukwento ko sa kanya ang lahat ng yun di ko din mapigilang maiyak. Paulit-ulit na nagsisink-in sakin na ampon ako , na kaya di ako mahal ni nanay ay dahil una palang di nya na talaga ako gusto. Kaya pala kahit anong gawin kong pagpapasikat at pagpapasaya sa kanya ay hindi niya parin ako magawang mahalin at magustuhan "HAHAHAHAHAHA nakakatawa" Ako nalang yung naawa sa sarili ko eh grabing pasakit ang inabot ko sa kanila pero ni minsan di ako nagreklamo kase akala ko, darating din ang panahon na makikita din ako ni nanay at ituturing nya din akong anak.

"Grabi sis , ang hahayop ng pamilyang yan buti nalang at nalaman mo na ang totoo , wala ka namang pagkukulang sa kanila kaya bayad kana sa kung ano mang utang na loob ang meron ka sa pamilyang yun. Kaya tahan na sis.." Pagpapatahan niya sa akin. "Di ko alam sis pano ako magsisimula neto... " Totoo naman sa nangyari ngayon mas lalo akung nawalan ng kompyansa sa sarili ko. Nawalan ako lalo ng ganang mabuhay at ipagpatuloy pa ang buhay ko.

"Sis ano kaba andito pa ako! Diba ako lang ang nag-iisang bestfriend mo, kaya dadamayan kita at magtutulong tayo okay , kaya mo yan!" Siguro kung wala si Torri nagpakamatay na 'ko sa depression nato. Kaya laking pasasalamat ko at merong isang Gael Torrien Alba na dumadamay sakin sa panahon ng kagipitan.