SCARRED WOMAN

CHAPTER 2

Hindi ko akalain na yung unang lalaking minahal at pinagbigyan ko ng p********e ko ay s*x lang pala ang habol sakin at ang nakakagalit pa ay sila din ng kapatid ko?! Daine is 2 years younger than me she's 20 and I'm 22. We're not close cause we have a different view on things. She's a party girl and hooker. Gustong gusto nya yung nasa labas kasama ang barkada , nakikipag-inuman, nakikipagladian but it never crossed my mind na pati yung lalaking akala ko mahal ako ay nakuha niya. I never hated her before infact I value her as my beloved sister perp ngayon hindi ko na alam.

Lugmok na lugmok ako. Proud pa talaga sila sa ginawa nila mga baboy! I have know where to go so I decided to call my only true friend Tori. Ilang ring palang at sinagot nya na agad ang tawag ko "Hey Shai , bat napatawag ka?" "Asan ka ? Pwede ba tayo magkita ngayon?" Tanong ko sa kanya na pilit tinatago yung hikbing kumakawala sa bibig ko. "Nasa plaza ako ngayon kasama ang tropa. " sige punta nalang ako dyan .. " sabi ko sa kanya. "Okay ka lang ba sis? Ba't parang may mali sa boses mo ? May sakit kaba? " worried niyang tanong. Nahalata nya siguro medyo garalgal pa boses ko, pinilit ko naman magtunog normal pero di ko kinaya sobrang sakit ng puso ko ngayon.

"Diyan ko nalang sabihin sis .. " I told her. Pumara na ako ng trycicle papuntang plaza. Saglit na byahe lang at nasa plaza na ako ng bayan. Nakita ko naman agad si Tori along with her other friends , Di ko sila close kase di naman ako pala gala at minsan lang din ako lumabas. Mas inuuna ko kapakanan ng pamilya kesa sa mga gusto ko. Lumapit ako at tinawag ko siya. "Tori dito." Napansin nya naman ako agad at lumapit sakin, nagpaalam muna sya sa tropa niya saka kami umupo sa pwesto na medyo malayo layo sa matataong pwesto.

Pagkaupo palang namin bumuhos na yung luhang kanina ko pang pinipigilan sa byahe. Nabigla si Tori sa pag-iyak ko . " Hala ba't ka umiiyak sis .. ?" Nataranta pa siya na parang ewan. Kung nasa normal na sitwasyon lang ako siguro humagalpak nako sa tawa kaso wala e, iba yung sitwasyon ko ngayon dahil kahit pilit na ngiti nga ay di ko magawa ang tumawa pa kaya. "Anong problema Shai??" Tanong nya pa ulit. " hik .. kase nakita ko sila .. " garalgal kong sabi "ha?! Sinong nakita mo , tika ano bang nangyari ba't ka umiiyak?!" Concerned nyang tanong. "Sis .. Nakita ko .. Sina Diane .. At Daniel .. " putol kung usal. "Ha bakit anong meron sa kanilang dalawa?! Wag mong sabihing ?!! " Di niya natapos dahil humagolhol na ko ng iyak.

"Sis , sila pala habang kami pa ni Daniel." "Nahuli ko silang ... Nagtatalik kanina sa kwarto ni Diane.... " Di ko mapigilang lalong umiyak dahil naaalala ko na naman yung posisyon ni Diane at Daniel kanina sa kwarto. "Mga gago sila!!! Asan yang hayop na Daniel na yan?! Punyeta s'ya!!!" Galit na usal ni Tori! "Ang sakit sis ... Sobrang sakit .. mahal ko si Daniel e , siya yung una ko sa lahat lahat tapos ... Malaman laman .. Ko , sila din pala ng kapatid ko ?! Di ko na alam gagawin ko sis. " Nanlulumo kung saad. "Hayop na Diane yan !! Wala na ngang silbing pokpok , inagaw pa sayo jowa mo?! Wag siyang magpakita sakin kakalbuhin ko sya!! At putang inang hayop na Daniel naman di na nakuntento , siya na nga nakauna sayo naghanap pa ng maluwag na butas!" Gigil niyang saad na kulang nalang pagbabaliin nya ang halamang nasa tabi niya. "Tahan na sis di deserve ni Daniel ang kagaya mo! " Makakaya mo yan sis , alam mo mabuti pa magpakalayo-layo ka nalang laya dito , tutal parang wala namang pake sayo yung nanay mo at dumagdag pa yung mga kapatid mong di naman nakakatulong sa sitwasyon mo , isa pa para makamove on ka din dyan sa Daniel na hayop na yan." Lintanya niya. Naisip ko din yun kahit dati pa , kaso iniisip ko maliliit pa mga kapatid ko noon kaya di ko nagawang umalis pero may punto din si Torri. Siguro nga dapat magpakalayo layo nalang muna ako.

"Pero kung aalis ako , sis saan naman ako pupunta? Saan ako titira tsaka yung trabaho ko dito , sayang naman yung kikitain ko." Madaming bagay ang dapat kung ikonsidera bago magpasya na magpakalayo-layo. Saka wala nga namna akong kakilala sa mayo at wala din akung matitirhan kong sakali at yung trabaho ko pa sa factory. Pwede naman akung magresign oo, pero yung titirahan ko sa kung saan lupalop ako pupunta ang problema ko. "Yun lang ba? Alam mo sumama ka nalang sakin sa Maynila, luluwas ako sa makalawa, tsaka kung trabaho wag ka mag-alala , may kakilala ako dun na naghahanap ng empleyado rereto kita." Alok nya sakin.

Maynila? Napakalayo nun pero siguro nga ito na yung panahon na itigil ko na tung kahibangan kong mamahalin din ako ni nanay dahil sa higit dalawang dekadang nabubuhay ako sa mundo ni minsan hindi ko na ramdaman ang pagmamahal niya. "Sige sis, pero saan naman ako titira kung sakali ?" "Ano kaba may bahay kami dun pwede ka dun tumira pansamantala tsaka walang kaso yun basta ba makaalis kana dito sa lugar na puro pasakit nalang ang hatid sayo." At nang gabi ngang iyon ay napagpasyahan kung sumama na kay Torri sa maynila. Medyo nakakataas kase sa lipunan tung pamilya ni Torri. Her family owns some farmlands and plantation of fruits and vegestables. Sa katunayan ay pag-aari nila ang factory ng sapatos na pinagtatrabahuan ko.

I decided to sent a message to my manager saying na I'll resign and explain the reason behind my permanent leave. She agreed naman at sinabi nya na ibibigay nya din saakin ang sahod ko for the past weeks na pinasok ko sa factory. Matapos nga ng usapan nin ni Torri ay umuwe na ako sa bahay at pagdating ko ay lumulipad na kaldero pa ang sumalubong sakin at ang sigaw ng nanay ko o kung ano mang pwedeng itawag sa nanay na hindi man lang ako inaruga. "Saan ka galing ha Ina?! Punyeta ka wala pang sinaing dito?! Wala ka na ngang ibang silbi kundi yan di mo pa magawa ha!! Wala ka talagang silbi kahit kelan , dapat di na kita pinatuloy dito sa bahay ng dahil ka dito ni Pedro." Duro niya sakin. I was dumbfounded hindi nya ako anak?! Hindi ako anak ni tatay?! Kaya ba ganto yung trato niya sakin? Kaya ba buong buhay ko yung pagmamahal ng isang ina na hinahanap ko di ko makuha kuha kase hindi nya ako anak?! Yung sakit na naramdaman ko kanina dumoble. Para akung di makahinga na naestatuwa sa kinatatayuan ko. All this time I wasnt part of this family kaya pala palaging feeling ko di ako belong.