To My Beloved Man

"K-kung g-ganoon bakla ka?" tanong ni Thress kasabay ng kaba at panginginig na kanyang nararamdaman. Ilang beses ba siyang lulunok sa tuwing tatanungin niya ito nang ganito ang binata? "Hindi," malamig nitong sagot, kontrolado pa rin ang boses ni Zeoun sa kabila ng tension na sinimulan ni Thress. "Pero bakit hindi ka nagkakagusto sa babae? Imposible naman kung hindi di’ba?” may pag-aalala sa tanong niya dahil sa posibleng sagot ng kanyang tanong, kaya’t mabilis niya rin sinagot ang katanungan niya. “Hindi mo ba makalimutan 'yong ex mo noon?” "Wala akong naging ex," his voice remains monotonous, “you should have known that by now, Theresita.” “P-paanong malalaman ko? Ni hindi naman talaga tayo ganoon ka-close di’ba?” Ramdam niya ang paglala nang panginginig ng kanyang mga labi. Narinig niya ang pagtawa ng binata. “Wow, that’s insulting, knowing that I only shared my secret future plans to you last night,” saad nito na may mapait na ngiti. "Kung ganun bakit nga?" Nafu-frustrate na si Thress dahil sa mga sagot ng binata. So then, the demons inside her head meddled with her logic, and they ruled her thoughts, which made her strip off her white shirt seconds after her unanswered question. Nasa mabatong parte naman ang kanilang nililiguan at alam niyang wala namang masyadong tao sa parteng may malalaking batong kinatatayuan nila mismo ngayon. Kung sakaling maghuhubad man siya, siguradong-sigurado siyang walang makakakita. "So, bakit hindi ka nalilibugan sa babae?" muling tanong ni Thress sa bulgar na salita. Sa tanong na iyon ay pakiramdam niya’y para siyang mababang uri ng babae na para bang basta na lamang pinabayaan ng magulang sa kalye, kaya’t pati ang mga pinipiling salitang lumabas sa kanyang bibig ay hindi kaaya-aya. They've been friends for years, and she’s aware of how worn he was of her vulgar words. Kahit pa ayaw ni Zeoun sa mga ganitong salita, sanay na sanay siya kapa si Theresita na ang nagsasalita, sa mga normal na panahon sisitain niya ito ngunit ngayon ay wala na siyang pakialam dahil nasa kritikal siya na sitwasyon. Iniisip ni Zeoun na dapat maging sensitibo siya sa pagpili ng mga salitang isasagot kay Therisita. Napansin ni Theresita ang pag-iba ng ekspresyon sa mukha ni Zeuon nang masabi niya ang tanong na iyon. "Dahil di ako maganda—?" she asked, unhesitatingly taking the remaining brassiere she’s wearing after stripping her shirt off. Then she heard him cuss for the first time while plucking his raven eyes off her top naked body. “That’s not true,” he said, finally, with a very controlled voice. "Bakit?" she asked again. She can feel the grit of his teeth like gravel. The way he moved his jaw is defining his attempt to maintain the uneasiness he is feeling right now. "Hindi nakakapagtaka naman talaga iyon ano? Pangit nga pala ako, sabi mo nga pala." Napatawa si Thress nang mapakla habang sinasabi iyon. Ilang segundo at nilapitan ng binata ang dalaga at hinawakan ng madiin ng sa mga braso, sa kabila ng diin na iyon ay sinisiguro niyang hindi masaktan ang dalaga. Nanatiling nakayuko si Zeoun, samantalang si Theresita ay gustong-gustong siyang matitigan at nang mapatunayan niya ang gusto niyang mapatunaya. Ayaw niyang iiwas ni Zeoun ang tingin sa kanya, nais niyang sagutin nito ang kanyang mga katanungan. Nakatingala siya sa binata habang hindi pa rin tumitingin sa gawi niya. Napapadiin na ang hawak niya dahil gusto niyang pigilan ang luha na maaaring tumulo kapag ni-reject siya nito. Kahit hinanda na niya na ang sarili sa pagtanggi ng binata ay nais niya pa ring malaman kung bakit hindi nito kayang maging lalaki. Hindi naman ito kilos bakla, kahit pa maarte ito sa katawan ay parang normal lang naman iyon sa isang tulad niya, lalaki naman kung pumorma ito, hindi naman siya mababakasan ng pagiging bakla, pero bakit? Paano nangyari na lalaki din ang gusto niya at paano nangyari na maari din siyang magkagusto sa babae? Samantalang sa taon ng pinagsamahan nila ay hindi niya nakitaan ng indikasyon na humahanga ito sa babae? These were her questions that were never answered; he alone couldn't answer them. Then why would he answer it now? Stripping doesn't make it special. It's funny how she can do weird things just to desperately have the guy who has the most expressive raven eyes. But it's empty this time; it stares darkly as if everything pisses him off. "Stop it, will you?" Hinawakan siya nanag marahan ni Zeoun sa balikat. She's still wearing her undergarment, nothing to be ashamed of, so she hugged him tight. He stiffened when he felt her bare skin touch him. "Tama na yan!" May sumigaw sa likuran ni Zeuon. "Sa motel niyo gawin yan, 'wag dito!" Muling sigaw ng tao sa likuran. Kumawala si Thress sa yakap para sagutin ang mga sumisigaw pero gumanti ng yakap si Zeoun sa kanya at sa pagkakataong iyon ay mas mahigpit. "You're not ugly," bulong nito sa kanyang tenga, nakagat ni Theresita ang kanyang dalawang labi. "Biro lang ang lahat ng mga sinabi ko, kasi gusto kong maging ‘in’ at maging kaibigan mo. Naiisip ko kasi sa paraang pagbibiro sayo baka hindi na sabihin ng mga kaibigan mong boring ako at hindi mo na ako iiwan," pag-amin ng binata na siyang ikinagulat ng matindi ni Theresita. Iyon na ata ang kauna-unahang pagkakataong binuhol nang paulit-ulit ni Zeoun ang sistema ni Theresita. "You should learn how to identify jest, seriously Theresita? You are pretty,” pagpatuloy nito. Napalunok siya sa mga huling sinabi nito sa kanya. Maganda siya, iyon ang sabi ni Zeoun sa kanya nang araw na iyon, hindi katulad ng mga kadalasang araw na madalas siyang asarin nito sa kanyang itsura. Ang sabi niyo ay ayaw nitong iwan niya ang binata. Pero nasaan na ito ngayon? Ni hindi nga siya kayang tingnan, ang kausapin pa kaya? Ano iyon? Sinabi lamang ba nito iyon para hindi siya mas lalong mapahiya dahil sa kanyang ginawa? Kumbaga, pambawi nito hahil sa ginawa niyang pag-amin at paghuhubad? 'Gago ka Theresita, umasa ka pang tangina ka!' Nais niyang murahin nang paulit-ulit ang sarili. ꧁ To My Beloved Man,.꧂ We can't fix a broken person. Love will never patch a huge hole because tremendous pain will always flee. Love will heal, but it will take time. Will you wait for it to scar, or will you let the person heal alone? Love—there's something greater than love, do you know what it is? Sincere respect and the absence of judgment— are greater than love. Want to know why? Read my journal. ꧁Theresita Ligara.꧂ You don't need to fix me, I don’t need fixing. And if you think I am, then let me do it on my own; let me fix mine while staying by my side. I believe I am fine; I am not broken; I am just stained. I am fine being alone, and then you came. The result of my plans is the contradiction of the things I desired the most because, the moment I surrendered everything, you left. You’re unfair. ꧁ Zeurion Shea Almonte ꧂