The Billionaire's Indecent Proposal

"Ms. Vivienne Elara?!" Agad siyang tumayo ng marinig ang pangalan niya. Nasa gitna siya ng mahabang pila ng mga nag-apply na gaya niya. "It's your turn." Tipid na sinabi ng babaeng nasa forties. Mabilis siyang sumunod sa pintuan na pinasukan nito. You can do it Vivienne! Matagal mo na itong pangarap. This is also her last resort. She's desperate, natanggal siya sa trabaho at halos tatlong linggo na siya sa bahay. Hindi nga siya pinapalayas ng kanyang mama sa kanilang bahay pero grabi na ito kung magpadinig. The Monteguado Empire is the biggest company in the city, so being employed there means she has access to a wide range of benefits the company offers. College pa lang ay pinangarap na niyang makapasok sa company kaya lamang ay hindi siya nabigyan ng pagkakataong mapili noong internship kahit nag-apply din siya sa parehong kompanya. Naka-ready ang kanyang ngiti pagkapasok sa loob ng pintuan, handang ibigay sa kung sino mang mag-iinterview sa kanya. Gayon na lang ang panlalaki ng mata niya ng makita ang nakaupo doon. Nicholas Monteguado. The owner itself. Her knees nearly buckled just from looking at him. He sat with the quiet authority of a king, legs slightly apart, one hand resting on the armrest like he owned the world. His expression was carved in stone—stoic, unreadable—but there was no mistaking the storm behind those sharp, calculating eyes. Dark brows framed them perfectly, giving weight to every slow blink. His jawline was sculpted, and his lips were set in a firm line that dared anyone to challenge him. His skin was sun-kissed, glowing faintly under the light, and his raven-black hair was tousled just enough to look effortless yet intentional. Broad shoulders, a lean, muscled frame, and the kind of presence that made silence louder—he didn't need to speak to be heard. The air seemed to bend around him, thick with tension and unspoken command. He wasn't just the typical handsome—he was dangerously beautiful. The kind of man you look at once and never forget. The kind of man who doesn't chase power... because it already bows to him. The main reason why men and women loves him. He can make someone bow without lifting anything. "Do I need to ask you to sit down?" Mabilis niyang tinahak ang upuan sa harapan ng lalaki ng marinig ang sinabi nito. Nakakahiya ka Vivienne! Kilala pa naman ang lalaki na strikto pagdating sa kompanya. Walang puwang ang pagkakamali dito kaya dapat ay maimpress niya ang lalaki. "Goodmorning sir. I am Vivienne--" "Did I tell you to speak?" Malamig na tanong muli ng lalaki na nakapagpamula sa kanya. There you go Vivienne. Bida-bida ka kasi! "Can you keep a secret, or should I start looking for someone who can?" "O-Of course sir..." Kahit naguguluhan ay sumagot siya dito. Although aware siya sa mga sabi-sabi na may NDA once matanggap ay medyo nagulat pa din siya doon. "How old are you?" "I'm turning 23 this July, sir." "Hmm.." "Boyfriend?" Pinamulahan siya sa tanong nito. Kasama ba talaga yon? "W-Wala po." "Good. How about your family? Are you ready to leave them once you're hired?" "They'll understand me, sir." Sagot na lang niya kahit sa totoo lang ay wala namang pakialam ang mama niya sa kanya lalo na ang kanyang Tito Ron-her stepdad. It's her money they are after, kaya't hindi siya pwedeng mawalan ng trabaho dahil mawawalan din siya ng halaga sa mga ito. Kung tutuusin ay dapat umalis na siya sa kanilang bahay dahil kaya naman niya ng buhayin ang sarili pero ayaw ng mga itong isama niya ang kapatid. Ito din ang rason kung bakit niya inuubos ang sahod sa mga ito, her brother needs medication. Bata pa lamang ay sakitin na ito at kahit half-brother lang niya ang bata ay napamahal na ito ng husto sa kanya. "Prepare your things after this. I want you to move into my house tomorrow morning. My driver will pick you up. The wedding will be the day after tomorrow." Teka! Mali ba ang dinig niya? Anong wedding? "S-Sir, teka lang po, anong wedding po?" Naguguluhang tanong niya dito. Tila naiiritang binalingan siya ng lalaki mula sa pagpirma nito ng papeles sa table. "Were you not informed about the job you applied for?" he asked, voice laced with sarcasm. There wasn't a trace of humor in his eyes—only sharpness, like he was already two steps ahead of her. "H-Hindi po ba assistant or secretary ang job offer?" Halos maiyak ng tanong niya dito. Hindi kasi niya kaya ang ginagawang paninitig ng lalaki sa kanya na tila isa siyang mangmang sa harapan nito. Inaamin niyang hindi niya masyadong pinagtuunan ng pansin ang naka-post na job opening. Basta na lamang niya ini-ready ang sarili at mga documents na dadalhin. Sigurado kasi siyang madaming mag-aapply kaya hindi na siya nagdalawang-isip pa. "Why? Is there a problem?" Tila iritado ng tanong nito. "You don't want the job?" dugtong pa nito. Napakagat-labi siya at bahagyang napatungo. Paano ba ito? Magiging asawa talaga nito ang role niya? Ni hindi pa nga siya nagkakaboyfriend tapos mag-aasawa na siya agad? Oo gwapo ang lalaki pero maganda din siya aba! At ang isa pa, hindi niya ito type. Masyado itong intimidating at sigurado siyang hindi sila magkakasundo. "I'm not here for drama, Miss." His tone was cold, dismissive. "If you don't want the job, then don't waste my time. There are plenty of applicants outside." His words cut through the air like a blade, leaving no room for excuses, no space for hesitation. 'I'll take it! I'll be your wife." Mabilis siyang tumayo. Agad pa siyang namula dahil hinawakan pala niya ang kamay nito na ready ng tawagin ang secretary sa labas. Mabilis niyang binawi iyon ngunit hindi nakaligtas sa kanya ang pagtaas ng sulok ng labi ng binata. "Come here." Narinig niyang sinabi ng lalaki sa intercom. Wala pang isang minuto ay bumukas na ang pintuan at pumasok doon ang sekretarya. "Help her sign the documents," he said, his voice steady, commanding. "I have an important meeting to attend." He shot a glance at the secretary, his gaze unyielding. "Make sure she's moved into my house tomorrow morning." "Yes, sir. Let's go to my table, Miss." Bahagya pa niyang sinulyapan ang lalaki ngunit hindi manlang siya tiningnan nito at busy na sa pakikipag-usap sa kanyang cellphone. "This is the Non-Disclosure Agreement Miss Elara. Nakapaloob diyan ang magiging set-up ninyo ng CEO during your time as his wife. Don't worry, tayo lang tatlo ang nakakaalam ng lahat ng ito. Kahit ang magiging kasal ninyo sa isang araw ay apat lang tayong dadalo maliban sa judge. I will serve as your witness together with the CEO's best friend." Binasa niya ang nakapaloob sa NDA. It states that she needs to pretend as his wife for six months and she will be paid one hundred million at the end of their contract. Nanlaki ang mata niya sa nandoon na halaga. Sobrang laki ng 100 million, kayang-kaya na niyang bilhin ang lahat ng gamot ni Kaelen. Bigla siyang nabuhayan sa nakitang halaga. Opportunity na ang lumapit sa kanya, kaya hindi na niya sasayangin ito. I'll be her pretend wife then? Kailangan niyang galingan kung ganoon para hindi ito humanap ng ibang babayaran para trabaho. Siguro naman ay kakayanin niya ng anim na buwan na pakisamahan ang lalaki. Nakalagay sa kontrata na walang pakialamanan ng sarili nilang buhay. It's fine with her, ayaw niyang may nakikialam sa kanila. She is obligated to kiss him in public when necessary and attend gatherings with him as part of the agreement. What?! Napatingin ang sekretarya ng medyo mapalakas ang boses niya. Nahihiya tuloy siyang nag-sorry dito. Of course there's a kiss. Damn! They'll be married, it's natural. Mabuti nga at hindi naman siya required matulog sa kwarto nito. Mabilis na niyang pinirmahan ang NDA ng mabasa ang laman. Agad iyong dinala ng sekretarya sa opisina ng lalaki habang siya ay iniintay ito sa labas. "The driver will send you home, Ms. Elara," she said, her tone unwavering. "I suggest you prepare your things. There's no need to bring clothes—we'll go shopping tomorrow before heading to Mr. Monteguado's house." Tumango na lang siya dito. Aniya ay sasamahan daw siya nito hanggang sa parking lot. Wala na ang mahabang pila ng dumaan sila sa bandang lounge. Nang makauwi ay napahiga nalang siya sa sariling kama. Pinoproseso pa niya ang lahat ng kanyang ginawa kung tamang desisyon ba iyon pero tuwing maiisip niya ang pera ay may parteng bumubulong na tamang landas ang pinili niya. Hayss! Bahala na nga!