Make You Miss Me

MONIKA "That Darius Fontanilla is really getting on my nerves!" My manager chuckled before handing me a bottle of mineral water. I rolled my eyes as I accepted it and immediately chugged it down. "Calm down, Monika. Reputation, okay? Reputation." I let out a harsh breath. "Just. . . Just how can he said that he doesn't like me?!" "Uh. . . Because he really doesn't likes you?" she asked, unsurely. "Then how can he not like me? Ang taas naman yata ng tingin niya sa sarili niya kung ganoon!" "Tone down your voice, Monika. Baka marinig ka ng mga nasa labas," saway niya. "He's just a guy who doesn't have a decent job and still depends on his parents' money. How can he reject someone who is rich like me?!" I yelled once again, ignoring her order. "Kasi hindi ka niya gusto?" I glared at her. "Puwede bang huwag mo nang ulit-ulitin pa? Masiyado mong ipinapamukha sa akin na hindi niya ako gusto," reklamo ko. I looked at the mirror and immediately winced upon seeing my face. I'm getting stressed because of that guy! Baka nga mayamaya ay magkaroon na ako ng wrinkles sa kakaisip kung bakit ba hindi niya ako gusto? Bulag ba siya? Tons of guys are asking me out yet I still chose to follow him around. Tapos ganito lang ang isusukli niya sa akin? This is so unfair! The memories of what happened a while ago still lingers in my mind. The way he said that he doesn't like me. "Who is that girl earlier?" I asked to my date as he sat on his chair. He shrugged his shoulders and picked up the menu on the table. "Who is she? Kapatid mo? Pinsan?" tanong kong muli. Nag-angat siya ng tingin sa akin. "Sinong babae?" I nibbled on my bottom lip. Why is he acting like he didn't saw me before? He smirked at me a while ago while he's eating with that girl. "The one with the ash brown hair," I answered. "Oh, that's Felly. Or Felicity? I don't know. I forgot her name." My eyebrows immediately furrowed. "Who is she?" "I already answered that question," he remarked before raising his hand to get the attention of the waiter. "I mean, who is she in your life?" "One buttered shrimp and a beer, please," sabi niya sa waiter at hindi pinansin ang tanong ko. I bit my lower lip, trying to calm down. Bakit ba ayaw niya akong sagutin? "Is she your cousin? A friend? Or maybe a co-worker?" I asked once again. He averted his gaze on me and I met his cold stare. I swallowed the lump on my throat as my chest fell and rose with rapid breaths. "She's one of my girls." My body immediately stiffened. What did he say? That Felly— I mean, Felicity, is just one of his girls?! "One. . . O-One of your girls?" I confusedly asked. He raised his brow on me as he flashed a devilish smirk. "Aren't you familiar with flings?" My lips parted out of shock. "Then am I also just one of your girls?!" "Buttered shrimp and beer niyo po, Sir," pagsingit ng waiter sa usapan. Masama ko naman siyang tiningnan kaya't agad itong nag-iwas ng tingin. Muli akong bumaling kay Darius na busy na sa pagkain ng inorder niya. "Hey! I'm asking you!" pangungulit ko. "Hmm?" Nag-angat siya ng tingin, animo'y hindi narinig ang tanong ko kanina. I heaved a sigh. "Am I also just one of your girls?" His brows drew in a straight line. Napailing naman ako. Of course, mahihirapan siyang sagutin. I am not just one of his girls! I am his soon to be girlfriend! To my surprise, he let out a loud laugh. Pati tuloy ang ibang kumakain ay napatingin sa table namin. Nag-iwas naman ako ng tingin. Baka makilala ako ng mga ito at baka lumabas pa sa balita kapag nagkataon. "What's funny?" tanong ko. "You're not even one of my girls, Martha." Padabog akong tumayo mula sa pagkakaupo. "I am not Martha!" He chuckled. "Oh, really? Uh. . . Maria?" I let out a harsh breath as I glared at him. Nakalimutan niya ba ang pangalan ko? "Are you kidding me?" I asked, obliviously. "Sorry. I just tend to forget the name if I don't like the person." Napanganga ako. "You. . . You don't like me?!" sigaw ko. Rinig ko naman ang ilang hagikhikan sa loob ng restaurant. These bastards! "Do you think papatol ako sa'yo?" My heart sank as a batch of tears started forming in my eyes. "H-How could you?!" "I don't like you, Maria," he stated casually. "I am Monika!" I corrected him as I looked at his face. Mukhang sanay na siya sa ganoong eksena at patuloy pa ring kumakain ng inorder niya. "Then I don't like you, Monika." "He doesn't like me? Kalokohan!" reklamo kong muli matapos alalahanin ang nangyari kanina. "What are you going to do? Uh, maglalasing ka ba?" I glared at my manager and eventually rolled my eyes. "Manager kita, dapat alam mong may shoot ako bukas." She laughed. "'Yun kasi ang ginagawa ng mga broken hearted na babae sa telenovela, e." "I am not broken hearted," giit ko. Muli akong tumingin sa salamin at kinuha ang pressed powder ko mula sa lamesa at padabog na naglagay ng powder sa mukha. "Sure ka?" Umirap ako. "Hindi ako papayag na hindi niya ako gusto. Minsan lang ako magkagusto sa isang tao tapos hindi rin naman ako magugustuhan? No freaking way!" Takang tumingin sa akin ang manager ko at nagtaas ng kilay. "Anong sabi mo?" tanong niya. I smirked. "I'll make him miss me. Hindi ako magpapakita sa kaniya hanggang hindi siya ang kusang lumalapit sa akin. Itataga ko sa bato, mamimiss din ako ng gagong 'yon at siya ang manlilimos ng atensiyon ko." **** Napapikit ako dahil sa nakakasilaw na liwanag na buhat sa flash ng camera. "Eyes, Monika! Eyes!" Napangiwi ako sa lakas ng sigaw ng photographer na kumukuha ng litrato ko. "Sorry!" I apologised half-heartedly. Ang lakas kaya ng flash ng camera niya tapos sa akin niya isisisi? I did a variety of pose before he finally asked for a break. I silently sighed, avoiding his gaze. Kapag kasi napansin niya na bumuntong hininga ako ay paniguradong ipagkakalat niya ito sa mga matataas ang posisyon sa kumpanya. I don't want to be labelled as the 'unprofessional model'. That's one of the most disgusting word that can be used against me as a model. I don't want to ruin the career that I built my entire life just because of a single sigh. Napailing naman ako at dumiretso sa waiting area. My make up artist asked if she'll retouch my makeup or not. I immediately declined. Hindi naman nahulas ang makeup ko dahil malamig naman ang lugar at wala naman akong masiyadong ginawa. "They are complimenting you at the set. All shots are good," bungad ng manager ko matapos pumasok sa loob ng waiting area. "That photographer yelled at me, Kia!" I rolled my eyes and folded my arms over my chest. She chuckled as she pulled out a chair beside me. "You know that you have to endure all of that." I let out a harsh breath. "Of course, I should." "Just get back to them when you're already above them. Just wait," prenteng sabi niya at sumandal sa upuan. "I doubt if I can still get back at them though," I mumbled. "Oh, come on! Don't tell me na pinanghihhinaan ka na ng loob dahil wala pa ring model agency na nagh-hire sa 'yo?" I nodded as I pouted my lips. "'Yung mga ibang kasabayan ko, may nag-hire na. Hindi hamak namang mas magaling ako sa mga 'yun pero bakit wala pa ring kumukuha sa akin?" reklamo ko. "Baka dahil masama ang ugali mo?" I glared at her. "Oo na, masama naman talaga ang ugali ko. But I am professioal at work. Hindi nga ako pumapatol sa masusungit na photographer o editor, e!" "You have the talent, Monika. But I think you should improve your attitude. Hindi tatagal ang ganiyang ugali sa fashion industry," pangaral niya. "Whatever," pagsuko ko. "Being in a magazine cover would only result to people's eyes on you. They will focus on your lives more. Lalo pa't alam mo na. . ." She trailed off. Bahagya naman akong napailing. Lalo na ngayon na may issue ang mga magulang ko. Kainis! "Anyway, may balita ka na ba kay Darius?" tanong ko sa kaniya para maiba ang topic. Talking about my parents makes me uncomfortable. I'd rather about Darius or anything that interests me. "I haven't heard anything from him since he said that he doesn't like you," sagot niya. I pouted. "Bakit wala pa rin? Dalawang buwan na ang nakakaraan nooong huli kaming nag-usap. Hindi mo ba siya nakikita sa mga restaurant o kaya makasalubong man lamang sa daan?" She shook her head. "Mukha namang hindi gumana ang plano mo." "Paano mo naman nasabing hindi gagana? Tingin mo hindi niya ako mamimiss?" "Hindi." "Kia naman!" reklamo ko at binato siya ng brush na agad aman niyang nasalo. "Sino bang makaka-miss sa 'yo kung nagkalat sa buong bansa ang mukha mo?" tanong niya habang inaayos ang mga nakakalat na makeup sa vanity table ko. Umiling naman ako bilang sagot sa kaniya. "Hindi niya naman siguro ako makikilala. Hindi niya nga natandaan ang pangalan ko noon." "That's the point. Hindi nga niya natandaan ang pangalan mo tapos umaasa kang mamimiss kaniya? Pakiayos ng desisyon sa buhay, Monika Chavez." I rolled my eyes as I focused on applying a powder on my face. Hindi naman magagalit 'yung makeup artist dahil translucent naman ang powder at walang epekto sa make up. Pang-retouch lang talaga. Mayamaya pa ay tuluyan ng may kumatok sa pinto upang tawagin ako na magsisimula na muli ang photoshoot. I let out a harsh breath before going outside. **** "I can't still accept the fact that I have to eat these leaves just to not get fat," reklamo ko matapos isubo ng salad na inihanda ni Kia. "Kung puwede ko lang sanang kainin ang mga pagkaing gusto ko," I whispered to myself. Napailing naman ako bago kinuha ang aking phone para masgstalk kay Darius. I used a dummy acount para naman hindi niya mahalatang nil-like ko ang mga post niya. Hindi niya ako mamimiss kung palagi niya akong nakikita sa notification niya. Napangiti naman ako nang makitang may mga bagong post siya sa i********: account niya. The first one was a photo of him wearing a business attire. Himala, ah? Mag-aapply na kaya siya ng trabaho? Sa pagkakatanda ko kasi ay sinabi niya sa akin na wala siyang trabaho at nakatigil lamang sa bahay. That was kind of a turn off for me. Ayaw ko kasi sa mga lalaking parang walang pangarap sa buhay. But he's different. He has this aura na parang kagalang-galang siyang tao. Na parang kaunting maling galaw ko lamang sa kaniya ay huhusgahan ako ng buong mundo. 'Yun ang pakiramdam ko tuwing kasama ko siya noon. Sunod ko namang tiningnan ang sunod na picture na ipinost niya. Stolen picture niya iyon habang kumakain sa isang restaurant. Isang mamahaling restaurant. How can he afford to eat at those restaurant kung wala naman siyang trabaho? That's just so weird. Kawawa naman ang parents niya kung ganoon. Nagdilim naman ang paningin ko nang makita ang picture niya na may kasamang babae. May lakas ng loob pasiyang magcaption ng 'Congrats, Layla!' Akala ko ba marami siyang babae? Hindi ko nilike ang picture kahit na ang guwapo niya roon. Agad akong nagpatuloy sa susunod na post. It was a photo of the sunset pero may naka-edit na maliit na text sa baba na ang nakasulat ay, 'I miss you.' Gusto ko sanang mag-assume na para sa akin iyon pero nang mabasa ko ang mga comments ay hindi na ako umasa pa. Puro comments tungkol sa namatay niyang pusa na Sunset ang pangalan. "Ang weird naman ng name ng pusa niya. Ayaw niya ng Mingming o Meowmeow?" bulong ko sa aking sarili bago tumuloy sa pagsscroll. Kakaiba rin 'to, e. Araw-araw may panibagong post sa i********:. Dinaig pa ang model na kagaya ko. Active na active. Nang matapos kong tingnan ang mga bagong post niya ay agad naman akong nagtungo sa Stories niya. Palagi kasi siyang nagpopost ng Stories. Ang unang bumungad sa akin ay ag picture ng TV nila at ng isang box ng pizza at ilang bote ng softdrinks na nakapatong sa lamesa. "Sana lahat," bulong kong muli. Ang sumunod naman ay picture ng persian cat na kulay puti. Akala ko namatay na ang pusa niyang si Sunset? Bago kaya ang pusang ito? Mukhang kuting pa, e. "Si Sunrise siguro ito," biro ko. The kitten is cute. Sana makita ko siya sa personal. Nang magpatuloy ako sa huling Story niya ay awtomatikong kumunot ang noo ko. Ano kayang problema niya? It was a plain black background na may nakasulat na, 'Cheaters go to hell.' Siya rin naman, a? Cheater siya, hindi ba? Considered bang cheating 'yong ginawa niya kahit wala naman silang label ng mga babae niya? Nagkibit-balikat na lamang ako at pinatay na ang aking cellphone matapos istalk si Darius. Ayaw ko namang makisagap ng chismis sa Twitter o kaya naman ay makipagplastikan sa mga kamag-anak ko sa f*******:. Bukod sa kaillangan kong magpost ng ilang pictures sa totoong i********: account ko ay tanging si Darius na lamang talaga ang dahilan kung bakit ako gumagamit ng social media. Siya kasi, e. Hindi niya ba ako namimiss? Akmang susubo na sana akong muli ng salad nang hinihingal na pumasok sa loob ng condo unit ko si Kia. Pawisang-pawisan ito na para bang nakipagabulan sa sampung mga toro. "Monika! Monika!" sigaw nito habang naghahabol ng hininga. "Anong meron?" Takang tanong ko at sumubo ng salad. Napangiwi naman ako sa lasa niyon. Hindi masarap. "'Yung Mama mo!" "Oh? May bagong asawa na naman?" Walang interes na tanong ko. "'Yung Mama mo, pumatol sa may asawa na!" "Problema na niya 'yun. Huwag niya lamang akong idadamay at siguraduhin niyang hindi siya mahuhuli ng mga reporters," bulong ko at walang ganang sumubo. "'Yun nga ang problema, e!" Lumingon ako sa kaniya. "Anong problema?" "Alam na ng buong mundo na home wrecker ang mama mo!" --------