“Pamangkin ko, sigurado ka bang ayos ka lang na mag-isa rito?” tanong ng aking tiyuhin na si Uncle Mario.
Araw-araw siyang narito sa bahay kasama ang kanyang asawa at mga anak at sa araw-araw din na yon ay tinatanong niya ako kung ano pang mga kailangan ko at kung okay lang ba akong mag isa sa bahay na pag aari na ng mga magulang.
Noong unang buwan talaga ay nakatira ako sa pamilya ni Uncle Mario ngunit ng matapos ang bahay na pinarinovate ko ay lumipat na ako agad.
Welcome na welcome naman ako sa pamilya ng kamag anak ko ngunit mas gusto ko rin na hindi nakakaabala ng ibang tao kahit pa kadugo ko sila.
At saka, dito sa bahay ay pakiramdam ko kasama ko ang mga magulang ko kahit ang tagal na ng panahong hindi ko sila nakasama.
Ang dating kubo na gawa sa buho at pawid ay pinagawa ko ng
