Chapter 1: The Day
Another day, another chance in life. Gan'yan ang tingin ko sa bawat gising ko sa umaga. Pero sino ba naman ang magagandahan sa araw-araw kung ang bubungad sa'yo sa school ay ang nakahilerang babae sa parking lot nitong campus.
Ano ba itong school na napasukan ko? Bakit naman parang mga zombie na nakawala sa kulungan.
Wait, tutuloy ba ako? Tama ba talaga ang paglipat ko dito? Send help Universe, bakit naman mukhang na uulol na 'tong mga babae dito? Baka mahawa ako ah?
Oh wait, I forgot. First day of school nga pala. Kailangan ko paghandaan and introduction. What do I say?
Hello everyone, I'm Irish L. Yuan, seventeen. I am a transfer student from St. Andrews Academy. I love to sleep, eat, and read. And one thing that I hate...
"AH! Nandito na siya!"
"Hubby!"
"Ang guwapo talaga ng asawa ko!"
"Anakan mo ako nang bente!"
"Oh wow what a sh*t show."
"Excuse me?" sabi ng babae sa tabi ko. Nakataas ang manipis niyang kilay habang tinitignan ako ng masama. Shoot, nasabi ko ba nang malakas?
"What?" I asked. Kunwari nalang hindi ko alam ang sinasabi niya. Ayoko nalang siya kausapin kaya inirapan ko siya.
What the?
"Bitawan mo ako Miss," nakangiti pa ako sa pagkakasabi ko n'yan kahit na nanggigigil na ako dahil sa paghila niya sa buhok ko. Sayang naman, hindi ko inasahan na ganito ang mangyayari, edi sana hindi nalang ako nagsuklay!
"Bawiin mo ang sinabi mo!"
"Excuse me lady! Hindi ko maalala na kinausap kita!" Pinapalibutan na kami ng mga tao. Ang kanina ay masayang nakaabang sa lalaking dumating, ngayon masama na ang tingin sa akin.
Ano ba kasi talaga ang nagawa ko? What the heck? Welcome party ba 'to?
Nakaramdam nalang ako ng iba pang mga kamay na nagsisimula na din ako sabunutan at hablutin papalayo.
"Take your freaking hands off of me!" they didn't listen. Instead, one of them screamed at me.
"Gan'yan ka makasigaw, eh fangirl ka din naman!"
"What?! Teka nga," I pushed everyone away. Buti nalang hindi ako pipitsuging gaga. "Anong fangirl naman ang pinagsasabi nin'yo ha? Hindi ko nga alam kung bakit kayo naglalaway lahat dito."
"You B*tch! " A girl screamed. She was ready to rush in to me but I stopped her by pushing her whole face with my hand.
"I don't have any freaking idea what you are talking about," I said, letting her go. "That's what I meant, okay? Sino ba ang nandito? May artista ba? Sorry, hindi ko kilala. Now let me go and I want to live my life in peace."
"She thinks she's better than us. Sa tingin mo ba magugustuhan ka niya?"
"Hi there lady that has a rainbow make up, sorry to say this," nilapitan ko siya para mas marinig niya ako. "I am not one of you. So please don't compare me with you guys."
"Ah g*go!" napasigaw ako sa direksyon ng kotse na biglang bumusina. This is the car that they were waiting for. Kaninang pumasok ang sasakyan na ito, nagsimulang magsigawan ang mga babaeng baliw.
Ngayon ay parang galit itong paulit-ulit na bumubusina dahil wala na siyang mapuntahan dahil sa mga babae na nagwawala.
They're rabid. This is freaking scary. Kanina lang halos patayin na nila ako. Ngayon naman, biglang tumakbo sila papunta doon sa sasakyan.
It's a nice car. Whoever it was, he's loaded for sure. Kaya ba sila nababaliw? Wow, this feels like a start of some drama of some sort. Nalilito na ako, normal ba talaga to?
"AH!" napasigaw ako at napahinto mula sa pag-iisip dahil biglaang pag lapit ng sasakyan. Muntik na akong mahagip nito ha!
"Ano ba talaga ang problema sa school na 'to?" trying to brush off the anger, I sighed and I was about to walk away but someone held my hand to stop me.
"You almost bumped my car," the guy who came out of the car said irritably. "Say sorry."
"What?" I tried to release my hand from his grip. "You're car almost bumped me. Kung may kailangan mag sorry, hindi ba ikaw 'yon?" Aba't talagang lalabas ang katarayan ko kung ganito ang bumubungad sa akin.
Ang ganda na sana ng araw ko eh!
"Did she just argue with him?" bulong nitong babae sa gilid sa katabi niya. Akala mo talaga hindi ko maririnig e ano?
"Hey girl, ayusin mo ang pananalita mo," said another girl.
"Okay, that's it," I said, raising my hand in defeat. "Just forget I existed, gusto ko lang pumasok, hindi ko man lang nga kilala itong lalaki na to."
Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata niya dahil sa sinabi ko. He looked offended, but what the heck! I don't even know him. Is he someone famous?
Yeah I guess he looks good. He can pass as a celebrity. Pero sino siya?
I'm so done with this. Pinilit ko nalang na lumayo sa kaguluhan na nangyayari. I'm emotionally drained.What a great first day. Now I can't function well, is it too late to leave now?
"You don't know me?" I looked to my side to see who just spoke. It was that guy again. Binilisan ko ang paglalakad ko pero kalmado lang siyang humakbang nang mas malawak.
Okay, that didn't work. I underestimated his long legs. Got it, noted.
"What do you want?" I asked.
"You don't know me huh?" narinig ko ang pagngisi niya sa pagkakasabi niya nun.
"Am I supposed to know you?" I stopped to look at him. "Did you save the world or something? Well sorry, hindi kita kilala."
I started to walk so fast I'm almost running. Naririnig ko siyang tumatawa habang mabilis na nakalapit sa tabi ko,
"That's a good line, but this style doesn't work on me anymore. .Lumang-luma na 'to" Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ko at kaswal na naglakad kasabay ko.
"Please, kung sino ka man nilalang ka, layuan mo ako. Bitawan mo ako." I heard people walking behind us. I can hear distant chatter of angry women talking about us.
He didn't move. Nakangiti pa siya nang nakakaloko habang lalo niyang hinihigpitan ang pagkakahawak sa akin habang nilalayo ko ang kamay ko.
"Are you high?" he stoped walking to look at me after he heard what I asked.
"Pick up line?" Ano daw? Okay, now nothing can stop me from thinking that this guy is really not normal.
He was pulling my hand closer to his lips. But I stopped him, "Pwede ba? Leave me alone."
Hinila ko ang kamay ko mula sa kanya at mabilis na tumakbo papalayo.
What a crazy first day. Ngayon ko lang na-realize kung gaano kaganda ang buong University na ito.
Ang lawak ng buong lugar, may park pa at malaking fountain sa loob nang mala mansyon na paaralan.
The park is filled with beautiful flowers beside a bunch of swings and cute butterflies are flying over it.
I was about to walk towards it pero may naramdaman akong umakbay sa balikat ko. It's him again, lucky for him I learned how to kick really well.
Hindi ko siya hinayaan na magsalita, sinipa ko nalang ang paa niya at nagsimula nanaman akong tumakbo habang iniwanan ko siyang sumisigaw habang tumatalon at hawak ang kaliwang paa niya.
--
As Irish walked away, the bummed guy he left, jumping up and down cursed her.
"That woman is crazy, " he said. Still jumping up and down while holding his foot.
"Bro, what are you doing? Dance moves? Kinda cool not gonna lie," his friend Angelo said. He then excitedly grabbed his left foot and imitated his jumping which made his hurt friend stop.
"Shut up, this is embarrassing!"
"Is this what it's called? Medyo weird, rename it maybe?"
The "cool guy" Ice Lui Yvon S. Morgan coldly tapped his friend in the shoulder.
"I got weird friends," lalong naguluhan si Angelo sa sinabi sa kanya.
"Ice, that sounds even weirder, come on!"
"Just shut up Gelo please! How did we even became friends?"
"Ah, ganito," Angelo giggled while remembering things. "'Di ba si Kim and Aljur, friends mo na. Tapos kilala nila ako, pinakilala tayo sa isa't-"
"Damn, just go."
"Hoy Ice ha, wag mo akong tatanungin tapos kapag sasagot ako I-dadamn damn mo ako!"
The annoyed popular dude who walked away while shaking his head. As if regretting his life decisions.