SINABI NG AKIN KA! (COMPLETED)

CHAPTER 21

SINABI NG AKIN KA C21

Pagkapasok ni Hope sa condo unit na kinaroroonan ni Ryo ay agad siya nitong niyakap. Ikinulong ang mukha niya sa mga palad nito. Tinitigang mabuti ang mukha niya na ewan ba ni Hope kong bakit kusang tumulo na lamang ang kaniyang luha.

"Did you miss me!" Ang mahinang tanong ni Ryo.

"Ohhm!"

"I miss you too my Anata!"

Naglapit ang kanilang labi, dinama ang pananabik sa isat-isa. Sa mga Sandaling iyon ay huwag nang asahan pa ang katinuan ng kanilang pagiisip. Mabilis na nag-init ang kanilang mga katawan. Lalo na si Hope na mabilis na nadarang dahil habang naghahalikan silang dalawa ay dinadama na ni Ryo ang dibdib niya.

Nakasandal ang likuran ni Hope sa likod ng pintuan. Wala siyang ibang naiisip sa mga sandaling iyon kong hindi silang dalawa lang at ang nakakabaliw na init ng katawan na nararamdaman niya. Si Ryo lamang ang nakakabuhay sa kanya ng ganitong pakiramdam. Iyong tipong makakapagsabi siya ng... f**k me.

Tinanggal ni Ryo ang t-shirt ni hope at isinunod ang bra niya. Napa-ungol si Hope ng dakmain at salitang dedehin nito ang mga pasas niya sa kaniyang dalawang bilugang bundok. Pakiramdam niya ay tinamaan ng kuryente ang buong katawan niya. Iyong pakiramdam na hindi mo maipaliwanag pero masarap siya. Napahigpit ang kanyang pagkukunyapit sa balikat ni Ryo. At napatingala dahil ginagalugad ng lalaki ang kaniyang leeg.

Nagulat na lamang siya ng buhatin ni Ryo at ilapag sa malambot na kama. Nakatingin sa kanya eto habang naghuhubad ng kaniyang mga damit. Biglang napaiwas ng tingin si Hope ng lumantad sa kaniyang mga mata ang kahabaan nito, na tulad sa una niyang makita ay talagang ginapangan siya natakot siya. Natatakot parin naman siya hanggang ngayon pero atleast naranasan na niya. Alam niyang kasya eto sa kanyang pagkakababae at kaya niya etong tiisin. Alam na rin niya ang walang kapantay na heben eleben na pakiramdam nito.

Tayong-tayo eto at tigas na tigas..mapapalunok ka talaga ng laway dahil biglang mauuhaw ka ( at mapapasabing sana ol?) pero napadako ang mga mata ni Hope sa tagiliran ni Ryo na may plaster.

"A-ano yan?...may sugat ka?"

"Wala 'to. Focus on this my Anata." Sabi ni Ryo at kinuha ang kanang kamay ni Hope at dinala sa kaniyang kahabaan. Tinuturuan nito ang dalaga kong paano ang tamang paghawak at paghimas ng kaniyang malusog na alaga.

"Ahhh!" Nakawalang ungol galing kay Ryo.

Nagaalala man sa tagiliran na may plaster ni Ryo ay madali din naman ni Hope nakalimutan. Ang bihasang kamay nang lalaki ay pangahas na kong saan-saan naglalakbay at dumadama sa buong katawan ng dalaga. Ni isang balahibo sa katawan ni Hope ay walang hindi nagsipagtayuan.

Hinatak pababa ni Ryo ang jogger pants ni Hope. Tanging kulay puting panty na lamang ang natitirang suot niya. Pero tinanggal parin eto ni Ryo. Pumuwesto siya sa ibaba ni Hope at ipinaghiwalay ang mga hita niya.

Napahawak bigla si Hope sa braso ni Ryo. Sumesenyas siyang huwag nang ituloy ang balak dahil nahihiya siya. Kahit nagpalit naman siya kanina ng panty at naghugas. Ugali narin kasi eto ni Hope, palagi siyang may baon-baong panty at kaswal na damit. Hindi dahil sa maselan o maarte siya. Mula kasi nang nakaluwag-luwag na sila sa buhay ay na-realize niyang masarap sa pakiramdam ang malinis ang katawan. Wala nang manunuksong dugyot siya. Kaya iyon nakasanayan na niya.

Subalit talagang hindi papapigil si Ryo. Yumuko siya sa pagitan ng dalawang hita ni Hope at napaigtad ang dalaga ng madama ang paglapat ng dila ni Ryo sa kaniyang perlas ng silanganan. Habang hinihimas ang kaniyang bilugang hita.

Pinanginginigan si Hope ng katawan sa bihasang pagkain sa kaniya ng lalaki. Hindi siya nito pini-finger, dila lang at bibig ang gamit nito. Sa una ay dahan-dahan lang kaya halo-halong excitement ang nararamdaman ni Hope. Iyong tipong nanamnamin mo talaga ang bawat galaw ng dila, init ng hininga, at pagsamyo ng hangin nito habang inaaararo ka.

Ang tempo at bilis ay parang naguumpisa sa level one hanggang sa mag max level. Kaya naman nag-vibrate ang puson ni Hope, tanda ng lalabasan na siya ng sariling katas.

"Ohhhh! Rrryoohh!!!"

At katulad sa una nasisiyahang hinimod at sinimot eto ng binata. Nanghihina ang katawan ni Hope dahil sa naranasang sarap. Pero nang maramdaman niyang ikinikiskis ni Ryo ang kaniyang kahabaan sa kaniyang p********e ay napahigpit ang hawak niya sa sapin ng kama.

Saglit siyang dumilat upang alamin kong bakit eto huminto. Nakita ng dalaga si Ryo, na nagsusuot eto ng proteksiyon sa kaniyang tayong-tayo na p*********i. Hinimas-himas mona eto ni Ryo bago itinutok sa perlas ng silanganan ni Hope.

Damang-dama ni Hope ang dahan-dahan nitong pagpasok sa kaniya. Masikip dahil pakiramdam niya ay punong-puno ang kaniyang kabebe ng tuluyang maibaon lahat ni Ryo ang kaniyang naghuhumindik na alaga.

Nagsimulang gumalaw ang balakang nang lalaki nasa tamang tempo lamang eto habang ang dalawang kamay ay naka-sapo sa dibdib ni Hope. Tinititigan siya ni Ryo, parang tinatandaan ang ekpresyon ng mukha niya.

"Ohhhh! f**k!!!It's so good!!!" Lalong nababaliw sa sarap si Ryo, lalo siyang nanabik at nanggigil sa ka-sexyhan ng mukha nang dalaga, habang bumabayo siya ng madidiin. Nang bumuka ang bibig ni Hope, ay agad niya etong sinunggaban.

Sa bawat pagbayo at paglabas masok sa lagusan ng dalaga si Ryo, ay napapaungol silang dalawa at napapasinghap. Ang silid na iyon ay napupuno ng mga tunog na kanilang nalilikha.

"Ahhhhhh!!!Rayyoohhh!" Hindi mapigilang ungol ng dalaga. Masakit parin ang kaniyang nadarama sa kaniyang p********e pero hindi na kasingsakit katulad sa una. Habang tumatagal ay mas nangingibabaw ang walang kapantay na sarap. Idagdag pa na kapag kasama ang puso ay walang salitang makakapaglarawan, sa kakaibang sarap at ligaya ng pakikipagtalik sa iyong minamahal.

"Ohhhhhh!!!" Sumirit ang katas ni Ryo. Ibinaon niya ang kaniyang ulo sa balikat ni Hope na naghahabol ng hininga. Magkayakap ang kanilang katawan at kapwa maligaya sa narating na langit.

Nang makabawi ng lakas si Ryo ay hinaplos-haplos niyang muli ang mukha ng dalaga. Ang malagkit na titig na mga mata nito ay sapat na kay Hope. At walang kasawaang inaangkin at nilalasap ang kaniyang labi.

"Hope."

"Huh!...ano 'yon?"

"Magiingat ka. Ayaw kong may mangyari sa'yong masama. Galing ako sa dalawang delekadong misyon. Tinangka kong sumagip ng buhay Hope... Pero hindi ko na siya naabutang buhay. Marami ding nalagas sa mga tauhan ko. Alam mo bang, nang dahil sa akin ay namatay si black lily. Namatay siya sa karumal-dumal na paraan...Hope....natatakot ako para sayo....Dahil mahal kita! Binuhay mong muli ang puso ko....'yan din ang dahilan kong bakit hindi kita kinokontak....Dahil ayaw kong malaman ng kalaban ko ang tungkol sa'yo. Hindi ako nagdadala ng cellphone na kong saan ay naroroon ang mga numero ng mga taong mahahalaga sa akin....dahil kapag nasa misyon ako pwede nila akong madakip o malaglag lang 'yon. Gusto ko lang malaman mo na walang araw at oras na hindi kita naaalala...naiintindihan mo ba may Anata?"

"Oo. Ngayon naiintindihan ko na. Ang akala ko kasi kinalimutan mo na ako at hindi talaga ako mahalaga sayo.....P-pwede bang malaman kong sino ang una mong minahal at kong bakit kayo naghiwalay...pwede ba?..gusto ko lang na makilala pa kita....may malaman pa akong iba sa buhay mo. "

"Nakita mo na siya si Crizza. Ang babaeng nakita mo sa club."

"Siya?....well maganda siya, mukhang elegante, mukhang mayaman at mukhang mabait din.... Bakit?, bakit kayo nagkahiwalay?"

"Tumutol ang kaniyang mga magulang dahil nalaman nilang isa pala akong anak ng mafia. Una pa naman talaga ay tutol na silang talaga sa akin. Dahil mahirap lang ako, kami ng aking yumaong ina. Hindi ako ipinaglaban ni Crizza, at sa siya mismo ay pinandirihan ang pagiging anak ng mafia. Gusto lang daw niya ay tahimik na buhay at ayaw daw niyang malahian nang dugong kriminal....wala pa akong ginagawa noon Hope, Hindi ko kasalanan kong naging anak ako ng isang mafia, malaki na ako nasa college ng makilala ko ang ama ko...Hindi ko kasalanan at hindi ko ginusto ang magkaroon ng isang amang Mafia....pero kahit kaylan ay hindi ko kinamumuhian ang ama ko. Mas galit pa nga ako sa ina ko. Alam mo kong bakit?...kasi katulad ni Crizza isang kriminal at demonyo ang tingin ng nanay ko sa ama ko."

Napaiyak si Hope lalo nang makita niya ang lungkot at pait na rumehestro sa mukha ni Ryo. Ramdam niya ang sakit habang nagsasalita eto.

"Ryo, ako hindi kita iiwan.Tanggap kita...kahit ano ka pa man...pinapangako ko sayo ipaglalaban kita kasi mahal na mahal kita."

"Paano kong malaman at tumutol ang mga kapatid mo sa relasyon natin. Ano ang gagawin mo?"

"Kahit tumutol pa sila. Hindi kita iiwan."

Niyakap ni Ryo si Hope. Labis na kaligayahan ang nadarama nito. Ganon din si Hope. Maligaya siya dahil nakikita niyang maligaya ang mahal niya. Masaya siya dahil alam niyang mahal din siya ng lalaking kaniyang pinili.

"Gusto ko sanang makasama pa kita ng matagal, gusto kong makatabi ka sa pagtulog."

"Ganon din naman ako....teka may naisip akong paraan."....

"Kuya Philip alas onse pasado na wala pa si Hope. Saan nanaman ba nagpunta ang babaeng 'yon?."

"Fortune huwag mo nang hanapin si Hope nagpaalam na siya sa akin. Doon daw siya sa kaibigan niyang si Margoux matutulog."

"Ah kaya pala, akala ko ay kong saan nanaman napunta si bunso."

"Kuya Philip si Kuya Leon oh...mukhang lasing yata at paparito... ang gago tatawid may jeep na ayyyyyy!!! "

Nahagip nang Jeep si Leon, at nagkagulo sa harapan nang bahay nila Hope...Habang ang dalaga ay masaya , ang lalaking binigo niya ay isinugod sa hospital...

"Kuya Philip hindi naman umiinom si Kuya Leon ah, bakit naglasing yan?"

"Nagtanong ka pa. Binasted nga nang kapatid mo hindi ba? Brocken hearted ang kaibigan ko, ayan masyadong dinamdam."

"Oo nga pala. Mula ng ma-basted ni Hope, hindi na tumatambay satin si Leon, bihira nang makita." Biglang napansin ni Philip, at na guilty, dahil bilang mismong kaibigan ni Leon ay mukhang hindi niya eto nadamayan sa kabiguan nito. Masyado rin naman kasi siyang abalang tao. Trabaho at sa kaniyang kasintahan.

"Tawagan ko nga si Hope para malaman niyang nadisgrasya si Leon. At nandirito siya ngayon sa hospital."

"Ikaw bahala ka." Sagot ni Philip.

Tinawagan nga ni Fortune si Hope, pero makailang ulit siyang komokontak dito ay hindi sinasagot ng kapatid. Sumuko na lamang siya dahil naisip niyang baka tulog na si Hope. Nagiwan na lamang siya ng mensahe dito.

Hindi talaga sasagot si Hope dahil naka-silent mode ang kaniyang cellphone at muling umaakyat sa seben eleben kasama si Ryo...

.