Chapter 23
Ysabelle Ashleigh
Wala pa rin ako sa sarili pag-uwi ko nang bahay at nakatulala lang ako habang tumutulo ang mga luha ko sa ganun sitwasyon ako nakita ni Ron kaya naman agad siyang lumapit sa akin.
“Girl anong nangyari? Bakit ka umiiyak? Saan ka ba nagpunta kagabi hanap ako ng anap sayo bigla ka na lang nawala kagabi?” sunod-sunod na tanong niya sa akin.
Ngunit wala kahit isang salita ang lumabas sa bibig ko dahil ang tanging nagawa ko na lang ay ang yakapin siya at umiiyak sa mga balikat niya.
Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Hindi na ako dapat ng punta pa sa lugar na iyon kung ganito lang ang mangyayari. Hanggang ngayon ay parang sirang plaka na paulit-ulit kong naaalala ang mga salitang binanggit ni Aden.
Ilang minuto pa akong umiyak hanggang sa mapag
