Kanina ko pa winiwili ang sarili ko na manood na lang sa tanawing nadadaanan namin. Simula nang sunduin ako kanina ni Gray ay hindi pa niya ako kinakausap. Sinubukan ko naman siyang tanungin kung ano ang problema pero hindi naman niya ako pinansin. Nagdalawang isip na tuloy akong magsalita ulit lalong lalo na at mukha talaga siyang wala sa mood.
Aside from the fact na palagi talaga siyang mukhang wala sa mood, ngayon ay parang nagdadalawang isip akong ibuka ang bibig ko. Ang sama makatingin eh.
Malalim akong napabuntong hininga at niyakap ang sarili ko. Ang lamig ng aircon dito sa sasakyan, kasing lamig ng trato sa aking ng iba diyan.
Actually, hindi pa rin ako makapaniwala sa lahat ng nangyari. May ilang beses din ko ding nahuli ang sarili ko kanina na napapatula habang ini
