“Totoo ba, ate?” gulat na sabi ko.
“Yes. It’s true at natatakot akong wala syang kagisnang ama.”
“Nangyari nga ang sinabi ni Andrew.”
“Na ano?” takang tanong ni Ate.
“Na sabay tayong magkaka-baby this time,” masayang saad ko.
“Ano? Ikaw din?”
Nagtalunan kami sa loob ng icu at nagyakapan pa. Napigil naman namin ang malakas na pagtili ngunit narinig din pala nila.
“What happen?” Dali-dali silang nagbihis ng hospital gown at pumasok sa loob.
“We’re pregnant,” masayang balita ko sa kanila habang magkayakap kami ni Ate.
Biglang nagbago ang mga malulungkot nilang mukha at nagbigay sa kanila ng kasiyahan ang balitang yun.
“I’m so happy my love. I love you so much!” yakap ako ni Andrew at nasa labas na kami ng icu. “Hope kuya will make it to see the babies.”
“He will. Magtiwala lang ta
