Emilia
Nandito ako sa isang park, nagmumuni-muni habang hinihintay ko si Loraine. Nakatanggap ako ng tawag kaninang umaga mula sa kaniya at masaya ako na maayos na ang lagay niya. Hindi man kami okay sa ngayon pero minsan din naman kaming naging magkaibagan at mabait na tao si Loraine, kinakain lang siya ng galit at alala ng nakaraan.
“Emilia.” Hindi ko alam pero para akong napako sa kinatatayuan ko at hindi ako makaharap kay Loraine kaya nilingon ko na lang siya sandali tapos ay agad din akong nag-iwas ng tingin.
“Loraine, mabuti naman at ayos ka na.” Sambit ko sa kaniya pero wala akong makitang emosyon sa mukha niya.
“Emilia hindi ako nandito para makipagchikahan sa’yo.” Mariing sambit nito kaya sandali akong natahimik pero napailing na lang ako, then why she called me here?
“S
