Nagkukumahog nang lumabas ng kanyang silid si Avril, halos mapatid pa siya sa pinto nito kung hindi lang siya nakahawak sa tuhod niya sa labis niyang pagmamadali. Hindi niya alintana kung anuman ang kanyang itsura ngayon dahil ang tanging nais niya lang na mangyari ay ang makita na ang kasintahan niyang sinasabing nasa lugar nila ng mga sandaling iyon. Saglit lang niyang pinasadahan ng kanyang palad ang magulo niya pang buhok, cheneck niya rin ang gilid ng kanyang magkabilang mga mata kung mayroong hindi kaaya-ayang bagay na nakabahid doon.
“Seryoso ba siyang nandito siya?” hindi pa rin makapaniwalang tanong ng dalaga sa kanyang sarili, para siyang shunga doong kinakausap ito. “Hay naku, Mico kapag talagang pinaglalaruan mo lang ako ngayon at pinagloloko. Hindi ako mangingimi at magdadala
