KABANATA 19

1231 Words

“Ihahatid kita, Mitch.” Napalingon ako kay Luke nang marinig ko siyang magsalita sa likuran ko. Kasalukuyan akong nagsusuot ng sapatos ko kasi aalis para umattend ng practice sa banda. “Hindi naman na kailangan, isang sakay lang naman mula rito yung pupuntahan ko.” “Kaya nga, imbes na mamasahe ka pa, ihahatid nalang kita.” giit niya pa. Dahil sa sinabi niya ay tinawanan ko lang siya. “Tinatawanan mo ako?” he clarified. Nainis yata siya sa reaksiyon ko kaya naglakad pa siya palapit sa akin para tanungin lang iyon. Tumango naman ako. “Yes, tinatawanan kita.” Tumaas ang kilay niya. Heto na naman at nagsusungit siya. Dinaig niya pa talaga ako sa pagsusungit. Humugot ako ng malalim na hininga saka hinawakan siya sa magkabilang balikat. “Luke. Malaki na ako. I can do self-defense. I

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD