Wife in the Basement(Silab Book II)

Day 59 Paggising ko agad kong binilugan ang huling numero ng kalendaryo ng pulang marker. Ilang minuto akong nakatitig lang doon at isa isang pinagmamasdan ang mga numero na lahat may bilog na.Napangiti ako ng mapait,halos mag dadalawang buwan narin pala ako dito.Pinilas ko iyon at wala sa sariling pinunit punit at ipinalit ang bagong malinis na pahina.Hindi paman nagsisimula ang panibagong buwan, pakiramdam ko pagod na pagod na ako. Alas kuwatro palang ng madaling araw at kitang kita ko ang madilim pang langit sa nag iisang bintanang bahagyang nakabukas.Doon ako madalas sumilip kapag gusto kong makita ang nangyayari sa labas.Tahimik.Napakatahimik.Walang ibang maririnig kundi paghinga ko.Pero sa lugar kung nasaan ako,siguradong kahit magsisigaw ako ay wala ring makakarinig sa akin. Wala akong nagawa kundi muling humiga sa maliit na kama at tumitig sa puting kisame.Napaka blangko at walang kahit anong bakas na mababanaag.Ilang minuto kong pinagmasdan lang iyon ng hindi kumukurap habang nag aantay ng oras kung kailan puwede na akong lumabas.Tila tinatanong iyon kung ano ng nangyari sa aking buhay.Kung tama ba yong naging desisyon ko. Isa isang rumagasa ang mga ala ala pabalik sa unang araw ,sa kung bakit ako nasa bahay na ito. ----- "Saan niyo ako dadalhin?!" Nanlilisik ang mata ko sa matandang kumuha sa akin.Wala na akong nagawa ng isakay nila ako sa backseat ng kotse kasama ng mga tauhan niya.The car is moving in a very fast phase and I can't even see the outsides.Malakas akong sumisigaw pero walang pumansin sa akin. Mahigpit akong hinahawakan ng dalawa niyang tauhan na naka all blacksuit at hindi ako makapalag sa sobrang lakas nila.Mabilis na tumatakbo ang kotse sa kung saan at tuluyan akong nataranta at nag-panik. Kalmado ang matanda at pasimple lang itong sumilip sa salamin.Inaasahan ko ng mandidiri siya.I'm wearing a very filthy dress and I don't remember when was the last time I got to wash it.Magulo pa sa bayan namin at kahit iyon hindi ko na maintindi.I live in a f**k up village in the very outskirt of the city so I wonder what would they need from me.I can't offer anything.We barely have food. Nang maalala ang pagkain at ang mga kapatid ko ay muli akong nagwala. "Shut the f**k up!" Rinig kong sigaw ng driver pero hindi ko siya pinansin.Kailangan kong bumalik.Maya maya pa'y isang injection ang inilabas ng matanda at inabot iyon sa tauhan niyang katabi ko.Nanginig ako sa takot! "A-ano yan?!" "Pampakalma" Hinawakan nila ako ng mas mahigpit at agad na itinurok iyon sa balikat ko.Pilit kong nilalabanan ang epekto pero unti unti ng pumikit ang mata ko kasabay ng luha. "Fuck.." "Matulog ka muna Iha,bago tayo mag usap" Iyon ang huli kong narinig mula sa sasakyan hanggang sa dumako na naman ako sa isang senaryo.It's flashing in my mind like a scenery.Like a grand throwback. "I'm not marrying that b***h"! Napa angat ang tingin ko sa mapang uyam na tinig na iyon . Tila nabigla din si Don Mateo na kampanteng nakaupo sa harapan ko.Nandito kami ngayon sa sala ng kanilang mansion at unkomportableng nag aagahan.Halos hindi ko malunok yong pagkain ko dahil hindi pa ako tuluyang nakakapag udjust sa lahat ng nangyayari.At heto nga't kanina pa ako hindi mapakali at pigil ang paghinga habang naghihintay sa bastos at walang modong lalaking ito. Napatingin ako sa lalaking pababa sa hagdan at napanganga ako ng makita ko siya .Ibang iba ang hitsura nito sa inaasahan ko mula rito.Inaasahang kong mukha itong rakista at maraming kung ano anong kolorete na parang gangster. He's handsome.Hindi ko inaasahan na ganito ang hitsura niya.Mukha siyang artista sa napapanood kong telenovela sa probinsiya.He look so clean and ragged at the same time.He's a hardcore.Sumisigaw ang kaguwapuhan nito sa suot niyang casual branded shirt at ragged jeans.He doesn't look like filipino.He's more like spanish and american mixture.Matangos ang ilong niyang binagayan ng mapulang labi at medyo makapal na kilay at pilik mata. Parang perpekto itong ipininta ng isang magaling na pintor. At sobrang nakakaagaw ng pansin ang mga mata niya.He has penetrating dark gray eyes that is very intimidating.Nag aagaw ang dilim at liwanag sa mata niyang tila isang takip silim.Tila ba pag tiningnan mo ito ay kusa kanalang mapapayuko. At tulad ng lolo niya,binabalutan din siya ng kung anong aura. Nakakatakot. "I'm not marrying that goddamn slut!" Napalunok ako sa sinabi niya.Akala ko nagkamali lang si Don Mateo sa kung ano anong negatibong bagay na inilarawan niya mula sa lalaki dahil sa maayos na hitsura nito.Pero walang duda,sa paraan ng pananalita niya siguradong totoo ang mga iyon. "If that's what you want,then you can now get the f**k out of my house." Kalmadong sagot naman ni Don Mateo.Inilipat nito ng page ang hawak nitong dyaryo at itinuloy ang pagbabasa.Tila ba normal lang ang ganitong usapan sa pagitan nila at wala silang pakialam kahit may ibang tao. Lumipat ang tingin ko sa lalaki.Nanggagalaiti na ito sa inis.Kung nakamamatay lang ang tingin siguradong kanina pa ako tumimbuang dahil sa talim ng mga titig niya . "That slut doesn't deserve me.I wont let any gold digger ruin my life!" He's pissed.He's mad.He wants to kill me.That's the obvious fact. Napa angat ang puwet ko sa upuan dahil sa sinabi niya.Nanginginig na ito sa galit.Nagsimulang mataranta ang buong pagkatao ko.Naiiyak na ako. Natigilan ako ng biglang tumayo si Don Mateo at halatang nagpipigil din ng galit.Nagtitigan ang mga ito.Jusko po!kahit san' anggulong tingnan halatang maglolo nga sila.Parehas sila.Walang gustong magpatalo .Parehas na gustong masunod. "Don't marry her and suffer the consequences, or you can just get out.Don't complain for something that might benefit you" Kalmado pero mariing sabi ni Don Mateo.Ramdam ko ang tensiyong parang hanging paikit ikot sa malaking bahay . "Wala rin akong pakialam kung saang bukid niyo nadampot ang hampas lupang babaeng yan!I'm not marrying that trash!" Sagot ng lalaki at tuloy-tuloy na lumakad palayo.Tila hindi na nito masikmura ang presensya naming dalawa ng lolo niya.Pinipilit ko namang mag isip kahit pa parang maiihi na ako sa upuan. Kalma!kailangan kong kumalma.Kailangan kong tandaan kung bakit ako nandito. "Don't try me Rio.Susunod ka sa akin sa ayaw at sa gusto mo ..or else" "Or else what?!' "You know the f**k that I'm talking about!" " L Look lo-----" "Tapos na ang usapan na ito." Sa wakas ay pinal na sabi ni Don Mateo .Nagpalipat lipat ang tingin ko sa dalawa.Hindi ko maiwasang kabahan sa bawat salitang binibitawan ng mga ito.Salamat nalang at hindi na sumagot pa ang apo niya kahit halos lumabas na ang mga litid nito sa leeg sa sobrang pikon.Tila alam nito kung anong limitasyon sa kabila ng malabasura nitong bunganga. Nagsimulang mag divert ang tingin ni Rio sakin.Halos mapaigtad ako ng lumipat ang tingin niya sa kabuuan ko at natutok sa abuhin niyang mata .Galit,inis,pagkayamot,nagbabanta .Lahat yun sama sama kung nakita sa mga mata niya. Tila ba nagungusap ang mga ito na habang maaga pa ay umatras na'ko sa kung ano mang impiyernong pinasukan ko. Napalunok ako at unti unting nagbaba ng tingin.Hindi ko kayang makipagtitigan sa kanya.Nakakatakot. Gusto ko siyang tulungan.Gusto kong sabihin kay Don Mateo na hindi na,uuwi na ako sa tahimik na buhay kung saan ako nanggaling.Pero tila ba naipit lahat yun sa bibig ko at hindi ko nagawang sabihin. Tulad niya may sarili din akong dahilan kung bakit ko hinayaan ang sarili kong mapunta dito.Hindi ko alam kung anong mangyayari bukas o sa mga susunod na araw.Kailangan kong ihanda ang sarili ko sa kung ano mang desisyong gagawin ko. Tuluyang binalot ng liwanag ang paligid at ilang liwanag na ang tumagos at pumasok mula sa nakabukas na bintana.Naputol ang pag iisip ko at dahan dahan ng nagtungo sa malaking bakal na pinto. Hinawakan ko iyon at malakas na itinulak.Lumikha iyon ng mahinang creak at bakal na nagkikiskisan.Huminga ako ng malalim bago tuluyang lumabas sa basement.