Wife in the Basement(Silab Book II)

Episode 2

Natapos ang kasal ng buhay ako.Namalayan ko nalang na isang singsing na ginto na ang nasa kamay ko tanda ng pakikiisang dibdib sa lalaking abot langit ang galit sa akin.

Labis ang katuwaan ni Don Mateo dahil sa wakas ay naikasal din diumano ang apo niya.

Dalawang araw narin ang nakalilipas.

Pero kabaliktaran ang naging reaksyon ng apo niya.

Hindi kababasaan ng kahit anong expresyon ang mukha niya.Laging galit.Laging naglalasing.kahit mga katulong ay takot ng lumapit dito dahil binabato niya ng kung ano ano.

At ako,halos hindi ako lumalapit sa kanya kapag hindi nakaharap si Don Mateo.Ramdam ko kasi kung gaano siya naiirita sakin.Alam kung nagtitimpi lang siya dahil sa lolo niya.

Maayos siya kapag nakaharap ang Don.Tila may gustong patunayan.Pero kapag kamu nalang,lumalabas ang tunay niyang kulay.

I know that the war between them is not yet done and it was said that everything has it ends.At ito na nga,ito na ang araw na aalis kami sa mansion upang tumira sa sarili naming bahay.Alam kong ito na ang simula ng lahat...

Pagkatapos kong ayusin ang lahat ng gamit ay isa isa ko na itong inalagay sa compartment ng kotse.

"Wala nabang ibibilis yan!"iritadong singhal ni Rio sakin.

Nahihirapan kasi akong buhatin yung isang maleta dahil may kalakihan iyon.

Yumuko lang ako at tumabi sa daraanan niya.

"You b***h make a little faster!"ayoko ng pabagal bagal!

Napalunok ako.Hinawakan niya ako ng mahigpit at pilit inihaharap sa kanya..

"Alam mo na ang sasabihin mo kay lolo,don't you dare mess with me!Matatalim ang titig nitong nakapagkit sa mata ko.Nagkakaintindihan tayo?"

Unti unti akong yumuko."Oo."

Malakas niya akong binitawan at naglakad na patungo sa kotse.

Sakto namang paglabas ni Don Mateo.

"Talaga bang aalis na kayo.Ayaw niyo bang magtagal muna dito?"Mahinahong tanong nito.

napatingin ako sa Kotse kung saan matalim paring nakatitig si Rio.

"Ah eh..iyon po ang gusto ni Rio."

Napansin kong napangiti si Don Mateo."Alam kong kailangan niyong mapagasolo iha."

Nagtaaasan yung mga balahibo ko dahil sa mga sinabi niya.Mapagsolo?kami?.Kung alam niyo lang Po kung anong mangyayari oras na hindi na kayo makita ni Rio sa harap niya.Peri dahil sa takot hindi ko maisatinig iyon.

"Iha..May problema ba?"

"W-wala po"

"Alam mo iha,noong una kitang makita"

Amuse akong napatingin sa Don.

Nawala na ang matigas na expresyon nito at napalitan ng kahinahunan.Somewhat,contentment.

"I know that you will be a perfect wife for my grandson.Napakabait mo.Napakaganda.Walang sino mang lalaking hindi ka magagawang mahalin..Alagaan mo sana ang apo ko iha huwag ka sanang aalis sa tabi niya.

Naluluhang tumingin ang Don sakin.Tila pinipigilan ang tuluyang pag iyak.bagay na hindi ko akalaing magagawa ng isang Don Mateo.

"Pagpasensyahan mo na kung minsan napakasungit niya.Hindi ko siya masisi,napakadami na niyang pinagdaanan.."

Napatitig ako kay Don Mateo na puno ng pagtataka.Anong ibig niyang sabihin?

Pero bago pa ako magsalita ay naunahan na'ko nito.

"Mukhang naiinip na si Rio.Huwag kang mahihiyang magsabi sakin kapag nagkaproblema kayo ah.Sana maenjoy mo ang honeymoon niyo"

Honeymoon?!

kung alam niyo lang.

Kung alam niyo lang

"opo"

Muli ko siyang niyakap at unti unti naglakad palayo.Napaka vulnerable ng hitsura niya ngayon .

"Huwag mo sana siyang iiwan kahit na anong mangyari"

Narinig kong bulong ulit ni DonMateo bago nagtatakang naglakad palayo.

............................

Napakurap ako sa napakalaking bahay na nasa harapan ko ngayon.

Modernong moderno ang pagkakagawa ng naturang bahay.Madalas ay nakikita ko lang ang ganitong klase sa mga movies.Gawa ito sa salamin at metal.

Modernize ito pero may pagka vintage ang design .Napaka elegante ng pagkadisenyo nito.Sa labas nito ay may isang malaking fountain at napapalibutan naman ang paligid ng ibat ibang klase ng halaman.

"What the f**k are you Looking at?Walk!"

Napasinghap ako dahil sa gulat.Hindi ko namalayang nakalapit na pala sakin si Rio.

"Kunin mo na yung mga gamit at ipasok sa loob Bilis!"iritadong singhal niya sakin .

Wala akong nagawa kundi yumuko at sundin ang inuutos nito.Nauna na itong pumasok at mukhang wala siyang balak tumulong.

Pumasok ako sa bahay dala dala ang mga gamit namin ni Rio.Mas lalo akong namangha ng makita ko ang loob.Napakalaki nga ng bahay.

Naglakad lakad ako para makita ang ibat ibang parte nito.May malaking sala,kusina at nagtataasang ceiling.Maliwanang pero napakatahimik din ng buong bahay. Napakunot ang noo ko.Wala nabang ibang tao dito maliban saming dalawa?

Natigilan ako ng makita si Rio na prenteng naka upo sa isa sa mga eleganteng sofa sa sala.

Walang expresyon ang mukha nito pero halata ko ang iritasyon sa mga mata niya. Napansin ko din ang hindi pa nangangalahating sigarilyo sa kanang kamay niya.

Napalunok ako at unti - unting nag baba ng tingin .Hindi ko kayang makipagtitigan sa kanya , para akong tupang tingil tingil ng isang leon .

One wrong move , then die.

Again, I saw the fire in his eyes.

Parang tutupukin ako niyon kahit anung oras.Nag simulang kabahan ang buong pagkatao ko Lalo na ngayon.Ngayong obvious na kaming dalawa lang ang nandito.

Wala na si Don Mateo.

Muli akong napalunok at tila hindi na makagalaw pa .Rio is a ticking time bomb waiting to explode.Im quite aware of that with our few days in his grandfather's mansion.At ngayon na siya sasabog.

Nagulat ako ng bigla niya akong singhalan.

"Did you know what the f**k did you do with me?!With my f*****g life.?! I warned you!Pero hindi ka nakinig ...You shouldn't be here !"

Tumayo ito sa frustration.

"I dont need any f*****g wife!You b***h get the hell out of my life!"

Hindi ko namalayang nag uunahan napala sa pagpatak ang mga luha ko.Bahagya akong napaatras.Nanginginig na'ko sa takot..

Namalayan ko na lamang ang marahas na paghiklat ni Rio sa braso ko ng makalapit sa akin at pabalang niya akong isinalya sa upuan tsaka siya pumaimbabaw sakin..

Hindi ko na alam kong ano ang dapat kong Maramdaman.Takot,galit,kaba ,sabay sabay ko silang nararamdaman.

Pinagmasdan niya ako.Mabagsik ang mga mata niya na diretsong nakatingin sa mga mata ko.Like a devil who wanted to possess me into death.

He grabbed my both arms harshly and put them above my head.Dahil dun'hindi na'ko tuluyang nakagalaw pa

" Rio please .Please..Please ...Kung ano man ang binabalak mo...-----"

Natigilan ako ng makitang ngumisi lang siya,warning me to shut up or else.....

Bago pa ako kumurap,nabigla nalang ako ng bigla niya akong hinalikan ng marahas sa labi.

It was A punishing kiss!Halik ng isang galit,nasusuklam!

Wala akong nagawa kundi umiyak ng umiyak Habang pilit na iniiwas ang mukha ko sa mga halik niya.Pero mas lalo lang lumala yon'hanggang sa unti unti ko ng nalalasahan ang dugo na galing sa labi ko.

"Rio tama na!parang awa mo na...!tama na!"I fearfully said between my sobs.

Rio suddenly stop on what he's doing and stared at me intently until I saw a grin form on his lips.

"I will be happy if I would see you cry,beg and suffer infront of me.."Determinadong sabi niya.

".I have one year to be able to get my legacy ,you have one f*****g year to suffer .Enjoy your life with me wife...your life living hell...."

Pagkasabi nun'marahas siyang tumayo at marahang inayos ang nagusot niyang damit.Naglakad siya at may kung anong kinuha sa lamesa...a folder.

"This is my rules.Dont dream like we're a happy married couple,because in reality ---i'm your master and you are my slave.That's the only relationship I can have with you"

Pakiramdam ko wala akong naririnig nung mga oras nayon..Ang alam ko lang tuloy tuloy ang pag agos ng luha ko.

"You're nothing but a "s**t"for me.You will f*****g do whatever I want you to do and don't you dare disobey my rules."

Muli niya akong tiningnan na parang nandidiri.

"And no one,no one will ever know that you are my wife.Because you're not..and you will never be."

Padaskol niyang ibinato sa mukha ko yung folder at tsaka nakangising dinampot ang natitirang sigarilyo na naiwan sa ashtray .

Maya maya'y hinila niya ako at kinaladkad papunta kung saan.Nasa isang hallway iyon papasok sa kusina at nagulat ako ng isang hagdan pababa ang lumitaw pababa at dumiretso kami doon.Medyo madilim ang paligid.Isang pintuan ang binuksan niya sa dulo ng hagdan.Nag creak ang tunog ng pinto .Malawak ang paligid at maraming halo halong gamit,narealize kong isa iyobg basement na ginawang bodega.

"Here ,no one can see you here.Clean that mess up and make it your room!"

Naiyak na ako.Tinitigan ko siya na tila nagmamakaawa pero wala siyang reaksyon.

Naglakad siya paalis at ng makalayo na siya ay tsaka ko palang nagawang umupo.Napasalampak ako sa sahig.Ramdam ko ang pangininig ng kalamnan ko at pilit kong pinipigilan ang tuluyang paghagulgul.Kailangan kong maging matatag.

Dinampot ko ang folder at tsaka binasa ang lahat ng nakasulat doon.