FORTH's POV
DAHAN-dahan kong hiniga si Alexa sa malambot na kama ng silid. Pinagmasdan ko ang siyang magandang mukha nito, hindi ko man inaasahan ang siyang mangyayari sa amin sa gabing 'to. Isa lang ang siyang alam ko, handa ako sa lahat ng maaaring kalalabasan ng lahat karupukang 'to.
Buong-buo ang pagmamahal na nararamdaman ko kay Alexa. Pahiga akong nahiga sa tabi niya, pinagdaup palad ang kamay naming dalawa habang ang mga mata'y nagkasyang nakatitig sa kisame ng silid na 'to.
"Bakit, Alexa?" nagtatakang tanong ko sa kaniya. Alam kong handa siya sa mangyayari sa amin ang hindi ko lang maintindihan kung bakit ito ang siyang nag-insist mismo.
"Bakit kasi?"
"Bakit mo naramdamang handa ka?"
"Dahil mahal kita! Dahil alam kong hindi ko pagsisisihan 'to," tugon niya. Ginawa niyang unan
