Chapter 47
I forced myself to stand even if my knees felt soft. My muscles were complaining every time I took a step. My head throbbed. My throat felt dry. My whole body was on fire. Even my breath felt hot.
Nakakapit ako sa pader habang naglalakad ako para hindi ako madapa. Gusto kong tumakbo pero masyadong nanghihina ang aking katawan. Kailangang kong bilisan ang aking pagkilos habang wala ang pier agent na iyon. Dapat ay hindi niya ko aabutan dito.
Kinuha ko ang aking bag na nakapatong sa lamesa. Sumandal ako sa pader dahil hindi ko kayang suportahan ang aking bigat. Kahit nanghihina ay pinilit kong kunin ang cellphone ko sa bag at dinial agad si Carlos.
"Carlos, pick me up in front of the Safronov Palace now." Kahit masakit sa lalamunan ay pinipilit kong magsalita nang diretso.
(W
