Napatingin si Ren sa damit niyang tinupi niya at nakalagay sa papag. Dahil sa nasa ibang panahon na siya. Hindi naman pwedeng ang modernong kasuotan ang gamitin niya dahil magiging agaw pansin siya. At habang nandoon siya mas mabuting panindigan niya ang pagpapanggap niyang wala siyang naalala sa pagkatao niya bukod sa pangalan niya dahil hindi maiintindihan nang mga nandoon ang nangyari sa kanya. Kahit siya hindi rin niya alam kung bakit siya nandoon sa panahong iyon.
“Ren Athea. Mas mabuti pang magtrabaho na tayo baka dumating si Senior and Seniora. Mapagalitan pa tayo.” Wika ni Maria na pumasok sa silid. Napatingin ito sa dalaga habang suot ang kasuotan nila. Kahit simpleng Baro’t saya ang suot nito hindi niya maitatanggi na bukod tangi ang ganda nang dalaga lalo na at makinis ang kut
