Criminally Inlove

Chapter 4

Laking-gulat ni mama ng malaman niya na nabayaran ko na yung utang namin kay manang rosa na nagkakahalaga ng 8,000 pesos kaya laking pasasalamat niya sakin at hindi siya makapaniwala kung saan ako nakakuha ng ganung pera. 

Hindi ko inamin sa kanya ang totoo sapagkat nagsinungaling ako kay mama. Kailangan ko muna 'tong ilihim sa kaniya. 

Sa ngayon, I changed my mind. Hindi ko na itutuloy pa yung desisyon ko na di na magpakita kay tristan. I think I need him kasi naisip ko na magagamit ko siya sa mga pangangailangan ko and I really need his money para matulongan ko si mama at ang kapatid ko. 

Pagnaka-ipon ipon nako ng malaki, pagpa-paaralin ko si bobby at magpapatayo ako ng sarili naming bahay para di na kami magtitiis pa sa buwan-buwan na utang namin.

Habang nandito ako ngayon sa kuwarto ko, biglang may nag message sa phone ko. Nabasa ko ang isang text galing sa isang kaibigan kong police nasi Christopher Alvarez.

Sometimes, I call him "Chris", in short. We are best friends at close na close kami sa isa't isa since high school at 7th grade. Pumanaw na ang ina ni Chris dahil sa heart disease at yung ama naman niya ay nagtatrabaho bilang isang OFW sa ibang bansa. 

Kaya ngayon, mag-isa siyang nakatira sa kanyang bahay pero binibisita naman daw siya ng kanyang auntie paminsan-minsan para kumustahin siya. 

Nakapagtapos na siya ng college at ako nalang ang hindi pa. He's 26 years old and he's still single. I don't know kung ba't di pa siya nagkaka-girlfriend. 

Gwapo naman siya at may magandang appearance. Sa totoo nga eh may pagkakatulad sila nung fuckboy na yun nasi tristan. I mean sa body figure lang pero sa pag-uugali, may pagkakaiba silang dalawa. They will never be the same.

Anyway, Chris wants me to go outside kasi nasa labas daw siya, hinihintay niya ko. Hindi ko alam kung anong kailangan niya sakin kaya lumabas nalang ako ng bahay. 

Nakita ko siya na nakatayo at nakatingin sakin. Nakasuot siya ng police uniform at may patrol car na nasa gilid niya. Paglapit ko sa kanya ay binati ko agad siya.

"Hi, Chris. Napapunta ka dito?" tanong ko sa kanya.

"Hali ka, pasok ka sa loob ng sasakyan, I have something for you." sabi niya kaya medyo na-excite ako.

Siya yung nagbukas ng pinto ng sasakyan para sakin kaya pumasok ako sa loob. Ang bait naman niya. After I get inside, I sit here in a front seat habang siya naman ay umupo sa driver seat. 

May inabot si chris sa back seat at hindi ko alam kung ano ito hanggang sa nagulat nalang ako ng ibinigay niya sakin ang isang flowers at chocolates.

"Para sakin ba yan?" ngiti ko sa kanya.

"Yes. Gusto lang kitang bigyan ng ganito kasi you are special to me at hindi mo ata napansin na valentines day ngayon." he said.

"Ay ganun ba? Di ko ata napansin ang date ngayon. Di bale, salamat chris. Na-appreciate ko talaga yung effort mo kahit ito lang. I love it so much. It's my first time talaga na makatanggap ng ganito galing sayo." saya ng aking boses.

I realize that chris is a romantic person and it makes me feel lucky that I have a friend like him.

He's such a babe and most of all, he is kind and gentle.

"Alam mo naman, It's been years na ang friendship natin dalawa at hindi mo parin ako kinakalimutan kahit medyo busy nako sa life ngayon dahil sa trabaho ko." rason ni chris sakin.

"Ano ka ba. Ang hirap kaya makahanap ng totoong friend na katulad mo, lalong lalo na na you're the only one guy who accept me kahit na bakla ako. Nahihiya na nga ako ngayon sayo eh kasi heto, pulis ka na pero ako... isang bartender lang." sabi ko sa kanya at hinawakan ni chris ang kamay ko.

"Mahal na kita, Justin." bigla niyang sinabi iyon sa harap ko kaya ako'y napatitig sa kanyang mga mata.

"Nagbibiro ka ba, Chris?" napakunot yung noo ko sa kanya.

"Justin, listen to me. Seryoso ako sa sinabi ko sayo. Walang halong biro yun." sagot niya sakin kaya ako'y natawa sabay iling ko dahil hindi ako makapaniwala sa narinig ko.

"Pero chris, di tayo pwede. It's gonna be a big issue sa trabaho mo. Pulis ka at ayokong sirain ang career mo because of me. Ngayon ko lang 'to nalaman na may gusto ka pala sakin. Bakit ngayon mo lang inamin? Ba't di pa noon?" I said to him.

"Dahil ngayon ko lang kasi na-realize na mahal na kita. Sa tagal ng pagsasama natin dalawa, unti-unti naring nahuhulog yung loob ko sayo. Wala akong pake kung bakla ka. What's the problem with that? I don't care about what people gonna say to us." he explained to me at hindi ko inexpect ang kanyang strong confidence about loving a gay like me.

"Chris, hindi pa ito yung tamang time. Specially, hindi pa ako ready. Siguro itago mo muna yung nararamdaman mo sakin." pagpapaintindi ko sa kanya.

"Kaya pala pumunta ka dito dahil may itatapat ka pala sakin." dagdag ko pa.

"I understand, Justin. Pero hindi ako ititigil ang nararamdaman ko sayo. Sana wag kang mahulog sa iba. Wag mo sanang sayangin yung pagmamahal ko sayo." sabi ni christopher sakin at naiintindihan ko naman siya.

Biglang nag-ring yung phone ko at nakita kong may isang text message galing kay tristan. Nang binasa ko ito, sabi niya sakin, gusto niya daw akong papuntahin sa kanyang bahay, may ipapakita lang daw siya sakin. Ano kaya yun? Napaisip tuloy ako.

"Sino ba yan?" curios na tanong ni christopher.

"Ah, kaibigan ko lang." pagkukunwari ko.

"Sige, chris. Aalis nako, may pupuntahan pa ko ngayon. Thank you uli sa flowers at chocolates, ha?." pagpapasalamat ko at tumango lang siya sakin na may kasamang matipid na ngiti. 

I see the sadness in his face and it really bothers me.

"Ingat ka." sabi niya.

"Sige, bye. Ingat ka rin." pagpapaalam ko sa kanya bago ako lumabas sa kanyang sasakyan at umalis.

Nang bumiyahe na siya papalayo, bumalik muna ako sa bahay at pagdating ko sa loob ay nakita ko si mama na naghuhugas ng plato at si bobby naman ay naglalaro doon sa kanyang kuwarto.

"Sino ba yun anak?" tanong ni mama sakin at ako'y napahinto ng papasok na sana ako sa aking kuwarto.

"Si Christopher po, ma." sagot ko.

"Ah, yung gwapong binatang pulis?" tanong uli ni mama sakin at ako'y natawa sa kanya.

"Oo, ma." nakangiti kong sagot.

Matagal nang kilala ni mama si christopher simula pa nung naging close friend kaming dalawa. Gusto-gusto siya ni mama at pag nalaman niyang magkasama kami ay natutuwa naman siya. 

Ewan ko ba sa kanya. Siguro ang reason kung bakit nagustohan niya si chris ay dahil sa kabaitan nito.

"Magpapaalam mo na ako sa inyo ma dahil may pupuntahan muna ko sandali. Babalik din ako mamaya." sabi ko kay mama.

"Na hala sige. Mag-ingat ka. Balik ka agad kung wala kanang gagawin pa."

"Opo. Babalik agad ako."

Nagpatuloy nakong pumasok sa aking kuwarto at ako'y nagbihis ng damit. Pagkatapos, lumabas nako ng bahay at ako'y umalis. Sumakay ako ng taxi papunta sa lugar ni tristan. 

After a few hours, nakarating narin ako sa tahanan niya at ako'y nakapasok sa loob ng kanyang bahay kasi hindi nakasarado yung pintoan.

I heard someone playing a piano kaya napaisip ako kung sino ito. Narinig ko ring kumanta siya. Is this tristan? Ang ganda pakinggan at ako'y napabilib dahil sa galing niya.

♫︎ There goes my heart beating

'Cause you are the reason, 

I'm losing my sleep

Please come back now

There goes my mind racing

And you are the reason, 

That I'm still breathing

I'm hopeless now ♫︎

Ang lambot ng kanyang boses at ang galing din niyang kumanta. I didn't expect that he has a hidden talent kaya agad ko siyang hinanap. 

Pagdating ko sa sala ay nakita ko si tristan, napangiti ako dahil tama nga ako sa hinala ko, siya nga ang nagpa-piano at kumanta kaya ako'y natuwa dahil sa napahanga ako sa kanyang talento.

"Wow. I didn't know this. May talent ka pala sa piano at pagkanta." sabi ko sa kanya habang ako'y nakangiti.

Nang marinig niya ang boses ko ay bigla siyang napahinto sa kanyang ginagawa na para bang nagulat siya sakin.

"Oh! Ah, nandiyan ka na pala." sabi niya at siya'y agad na tumayo para lapitan ako.

"Come with me. I wanna show you something." he said so I followed him.

"What is it?" tanong ko pero di siya sumagot.

Kami'y pumunta sa isang kuwarto na kung saan ngayon ko palang 'to nakita. Pagbukas niya sa pintoan, ako yung unang pinapasok niya sa loob habang nasa likod ko naman siya. Nang makita ko ang loob ng buong kuwarto, ako'y nagulat at napatulala sa aking nakita.

"Oh my..." nagulat ako ng makita ko ang mga s*x toys sa paligid katulad ng mga d***o, Butt Plugs, anal vibrators at marami pang iba.

"Dito kita ilalagay sa kuwarto na 'to if you will disobey my rules. All these s*x toys na nakikita mo ngayon, ito yung gagamitin ko sayo for punishment. Just be careful to me or else you will suffer the pain." babala ni tristan sakin.

"Kaya pala pinapapunta mo ko dahil dito." I said to him.

"That's my point." he answered.

"How many girls and gays did you bring here?" curios kong tanong sa kanya.

"12 girls and 7 gays, in a total of 19. But now it's 20 kasi may dumagdag at ikaw yun." sagot niya at hindi ako makapaniwala sa dami ng kanyang naka-s*x before. Mas lalo tuloy akong natakot sa kanya nang malaman ko ito.

Pumunta kaming dalawa ni tristan sa labas ng kanyang bahay at habang kami'y naglalakad-lakad at nagmamasid sa paligid ay nagku-kuwentohan naman kami para naman mas lalong makilala namin ang isa't isa.

"Besides of working with me, meron ka pa bang ibang trabaho na pinapasukan?" tanong ni tristan sakin.

"Wala na." sagot ko sa kanya.

"So, bartender ka lang talaga?"

"Yup, yan lang kasi napasukan kong trabaho at saka, di naman ako nakapagtapos ng college. What about you? Anong natapos mo?"

"We are same, high school lang din yung natapos ko. Natigil ako sa pag-aaral because..." hindi natuloy ang kanyang kuwento na para bang nahihirapan siyang sabihin kung ano ang kanyang rason.

"Because?" curious kong malaman kung ano ang dahilan.

"Never mind." sagot lang niya na naging dahilan sa pagtataka ko kung bakit di niya itinuloy yung kuwento niya.

"So, tell me about your life, justin." sabi niya sakin.

"Um, simple lang naman yung buhay namin kahit mahirap lang kami. Yung papa ko, pumanaw na siya dahil sa cancer. Yung mama ko naman, may sakit siya sa puso at pati yung kapatid ko na si bobby, may asthma siya. Pero kahit may karamdaman sila at mahirap yung sitwasyon namin, stay strong parin kami at keep being happy. After my father died, ako na yung nag-alaga sa kanilang dalawa at ako na yung nagsisikap para matulongan ko sila, that's why naisip kong mag-double work." kuwento ko kay tristan habang nakikinig lang siya sa akin.

"Ikaw naman, tell me about your parents." sabi ko.

"I don't know where's my parents. I'm just an abandoned kid na palaboy-palaboy lang sa kalye when I was 7 years old." malungkot niyang sagot at ako'y natahimik ng marinig ito.

Napansin kong naging seryoso yung mukha niya. Ngayon ko lang nalaman na isa pala siyang batang kalye noon. Why is he abandoned by his parents? Nakakaawa naman pala yung buhay niya before. 

Naisip ko nga, mas malala pa yung pinagdaanan niya kesa sakin. Nawalan nga ako ng ama pero para sakin, mas masakit yung inabandona ka nang sarili mong mga magulang.

"Why they abandoned you, tristan?" malungkot kong tanong sa kanya.

"I don't know. After what they did to me, ayoko na silang makita pa kasi nagagalit ako sa kanila. I don't care about them anymore. Ayoko na silang hanapin pa. Ayoko nang makita pa yung pagmu-mukha nila." naramdaman ko yung galit ni tristan at ako'y naawa sa kanya.

"Alam mo, nasasaktan talaga ako sa kanilang ginawa. Wala pakong muwang noon at hindi ko alam kung saan ako papatungo o hihingi ng tulong. Ilang araw akong nagutom at nagtiis sa kalye. Kung saan-saan nalang ako natutulog at araw-araw akong naghahanap ng pagkain sa mga basura." kuwento niya sa akin.

"Sino bang nagpalaki sayo? Pano ka naging mayaman?" na curious ako.

"May isang mayaman na matandang lalaki ang tumulong sakin. His name is albert villanueva. Siya yung nag-alaga at nagpalaki sakin hanggang sa itinuring ko na rin siyang parang ama ko pero mga ilang taon ang nakalipas, pumanaw rin siya at ako'y nasaktan dahil wala na siya sa tabi ko kaya hanggang ngayon, nami-miss ko parin ang matandang yun. Ang bait kasi niya sakin." tristan explained at sya'y natahimik sandali para pigilan ang kanyang sarili na maging emosyonal.

"Now I understand. Kaya pala naging mayaman kana kasi yung mga ari-arian niya ay napasayo na." sabi ko at bigla siyang tumingin sakin sabay nang pagkunot ng kanyang noo.

"No, you're wrong. Hindi naging sa akin yung mga ari-arian niya. His brother named marco is the one who hold his belongings since Mr. Albert died. I just want to tell you that that's not the reason why became rich." he said to me at ako'y nagtaka sa kanyang sinabi sakin.

"So, anong reason?" I asked pero hindi siya sumagot at sya'y umiwas ng tingin sakin.

Feeling ko meron talaga 'tong tinatagong sekreto si tristan sakin na hindi ko pa alam. Now I am more curious and feel anxious about him.