Manok ang ulam namin.
Masyadong ironic, 'di ba? Kakasabi ko lang kanina na ayaw ko munang makakita ng manok matapos ang encounter ko kay Manolo at sa alaga niyang si Red Lightning sa sabungan, pero heto ako ngayon, kaharap ang isang bowl ng tinola. Akala ko ba retired na ako sa poultry division ngayong araw? Pero hanggang sa hapunan ay may manok pa rin pala akong makikita.
Tahimik lang akong humihigop ng sabaw, sinusubukang huwag pansinin ang ingay sa paligid. Habang buhos ang atensiyon ko sa paghimay ng hita ng manok, sina Mama at Papa naman ay masayang makipag-halakhakan sa bisita naming si Marco.
Sa kasamaang palad ay natuloy ang pagsalo niya sa'min sa hapunan. Hindi dininig iyong lihim kong dasal na sana ay may emergency na kailangan niyang puntahan. Sa dami ng mga negosyo ng kanya
