The President's Wife

Chapter 4

it turns out that he is someone who have control within everything.

Bakit nga ba hindi ko makalimutan ang mga halik niya? Why can't I forget how his lips moved with mine and how he held my body as if he don't want to let it go?

My Ghod! nasaan na ba yung dating Olivia Penelope Cruz na binabansagan nilang, "Playgirl of the Town."  Bakit hindi ko sya makalimutan?

"Ang lalim naman ata nang iniisip mo?" Tanong ni Ate Lexi. Tinabihan ako nito sa sofa kung saan ako pansamantalang nakaupo at nagpapahinga dahil kakatapos ko lang magpractice.

"Hindi naman, nasa Malacañang lang," wala sa sariling wika ko kaya miski ako nagulat nang lumabas yun sa bibig ko.

"Ano?" kunot noong pinasadahan ako nang tingin ng bruha kong manager na akala mo ay nakagawa ako ng krimen.

"Nothing." Nahiga na lang ako sa sofa at ginawang unan ang lap nito. Naramdaman ko ang paghaplos nito sa buhok ko.

"Looks like you really mean it when you told us that you will be a good girl," makahulugang sambit niya dahilan para magmulat ako ng mga mata. Nakita ko ang nakangiting imahe ng babaeng to.

"Eh?" Medyo naguguluhan ako sa takbo nang usapan namin ah, natatanga na rin ba ako?

"Well, isang buwan na kasi ang nakakalipas at wala pang issue na nauugnay sa 'yo," paglilinaw niya

Nahiga na lang ulit ako at pinikit ang mga mata ko bago ko siya sinagot, "People change. Nakakapagod din kayang maging ako," I blurted out bago tuluyang nakatulog

---------

Alexandro's Po

"Mr. President handa na raw po ang mga bagong train na ipapalit para sa LRT," saad ng staff ko. Kasalukuyang nasa meeting kami kaugnay sa bagay na yun.

"That's great. When will they replace the old and broken train?" I asked. Tinitigan ko ang mga imahe ng train na binili ng gobyerno mula sa Japan.

"Next month, Mr. President. It will take half year para matapos nila yun nang tuluyan."

Masyadong matagal ang kalahating taon at tiyak na maraming tao ang mapeperwisyo pag nagkataon.

"Hindi ba kakayanin na huwag umabot ng kalahating taon? Masyadong magiging malaking abala yun para sa commuter." Nagkatinginan naman ang contractor ng train at ang mga staff ko.

"If that't what you want, Sir. We will try to finish replacing the old and broken train as soon as possible." Tumayo na ako at nakipagkamay kay Mr. Furukawa na siyang contractor para sa project na ito.

Kaagad din akong bumalik sa tanggapan ko para makapagpahinga saglit bago ang mga susunod kong lakad nang biglang maalala ko si Penelope.

"I should forget her by now, that woman is no good for me. She might ruin the reputation that I've tried to build with all my life," I whisper.  Kinuha ko na lang ang mga folder na nakapatong sa mesa.

"Mr. President, the plane is ready, and the Prime Minister of Canada is waiting for you." Tumayo na ako at sumunod sa secretary ko.

Kailangan kong bumalik ng Canada para tapusin ang mga usapin sa pagitan ko at ng Prime Minister nila.

----------------

Penelope's pov

Ito na naman kami back to reality na ang beauty ko. In demand na naman ang gandang Olivia Penelope Cruz.

"Yah! can't you make it a bit fast? You may be a celebrity pero hindi ka hihintayin ng eroplano sa NAIA!" sigaw ni Ate Lexi.

Dahil nga back to reality na ako, ayan pati si Ate Lexi naka-bunangera mode on na ulit.

"Sandali naman nagbibihis pa 'di ba?Alangan namang pumunta ako sa airport ng nakasando at pajama!" Sigaw ko pabalik. Alas-tres pa lang ng madaling araw at ala-una na ako ng madaling araw nakatulog.

Puyat na puyat ako at kapos na kapos sa tulog.

"Magrereklamo pa kasi. Baka  matraffic tayo." Lumabas na ako habang iniipit ang buhok ko at nakita ko ang babaeng bruha na dala na ang maleta ko.

"My God, I hate drugs, Ate Lexi  3:30 am pa lang, walang traffic ng ganitong oras, don't me." Naiiritang inirapan ko siya at sinuot ang rubber shoes ko.

"Paano pag na-traffic tayo at naiwan ng eroplano? Alam mo naman na ilang oras din ang byahe papuntang Canda. May schedule ka na agad paglapag na paglapag ng eroplano doon 'di ba?"

Ang taray. Bakit pagbaba ko ba ng eroplano andoon na agad ang photoshoot ko para sa CeCi?

Hindi na ako sumagot pa at lumabas na lang ng unit ko.

Nasa van na kami lahat-lahat pero sige pa rin siya kakadada. Gusto niyo ba ng manager? Pinamimigay ko na sya.

Eksaktong tinatawag na ang pasahero ng eroplanong sasakyan namin pagdating namin ng paliparan kaya dumiretso na kami roon.

"See, paano kung nagtagal pa tayo nang konti, e di naiwan tayo? Pag naiwan tayo palalanguyin talaga kita papuntang Canada."

"Ate Lexi naman, andito na tayo. Hindi naman tayo naiwan 'di 'ba kaya kalmahan mo na, okay?" Nakangiseng sambit ko 

Kinuha ko ang earphone ko at ang mp4 ko saka nakinig na lang ng music. Ilang saglit pa ay nakatulog na ulit ako. Marami pa akong oras na matutulog kasi malayo-layo rin ang lalakbayin ng beauty ko.

"Penelope, wake up. Andito na tayo."

Kinusot-kusot ko muna ang mata ko bago ito iminulat at nakita kong nakababa na halos lahat ng pasahero.

Nasa entrance na agad ng airport yung van na maghahatid samin sa shooting site kasi gaya nga nang sinabi ni Ate Lexi, may schedule na agad ako pagkadating namin dito.

Around 2 in the morning nang marating namin ang mismong site. Agad na ipinakilala sa 'kin ang magiging photographer at ang ilang mga staff kasama na ang magiging make up artist ko.

Hindi na kami nag- aksaya pa ng panahon. Kaagad nagsimula ang photoshoot nang matapos akong ayusan.

Tatlong oras lang naman ang tinagal nang kabuan nang photoshoot kaya bago pa man sumikat ang araw nasa hotel na kami at nagpapahinga.

Naisipan kong buksan ang t.v at saktong nabalita na nandito rin pala si President. Jusme, ba't bigla akong kinilig at naexcite?

Pakiramdam ko nakatadhana na magkita ulit kami, charot landi ko noh slight lang naman.

Pagkatapos non tumabi na lang ako kay Ate Lexi na nakatulog na rin sa higaan. Dahil nga sa may jetlag pa ako natulog na rin ako para mawala yun.

Napatingin ako sa orasan sa side table at nakita ko na alas siete na ng gabi ang haba pala ng tulog ko. Napahawak ako saking tyan nang maramdaman ko ang pagkulo nito 

Kasi nga bait-baitan mode on ako ngayon ako na lang ang lumabas at pumunta sa resto para bumili ng makakain ko.

Hinihintay ko na lang ang inorder kong pagkain sa counter habang nagcecellphone ng isang lalaki ang lumapit sakin

"Hi may I know your name?" He whisper against my left ear. Dahil sa hindi nama ako pa-famous at snobber kahit na famous naman talaga ako, "Penelope," sagot ko sa tanong niya at nginitian na ito. Inabot na sa 'kin ang order ko kaya tinalikuran ko na sya pero laking gulat ko nang hampasin nito ang pwet ko.

"Pervert!" I hissed and slap his face. He looks shock at parang hindi pa makapaniwala sa ginawa ko sa kanya.

"How dare you!" sigaw nito sa 'kin at akmang sasampalin na ako nito kaya napapikit na lang ako pero ilang minuto na rin ang nakalipas ngunit walang kamay na  dumadapo sa 'kin kaya nagmulat ako ng mata.

I was shock at hindi ako makapaniwala nabg makita ko na pinipilipit ni Alexandro ang kamay ng manyak na lalaki.

"Am I seeing this right? Ang isang hindi makabasag pinggang,  Alexandro Oliver Gomez na Presidente ng bansa ko, nakikipag-away para sa akin?"