The President's Wife

Chapter 5

Penelope's pov

One of the major reason on why did I woke up earlier than the usual is because of the sunlight that is passing through the window that hits my beautiful face. 

Gagalaw na sana ako nang maramdaman ko ang pananakit ng buong katawan ko. May mga brasong ding nakakapit sa bewang ko.

Agad akong napabalikwas nang makita ko kung sino ang aking katabi. Ang mahal na Pangulo ng aking bansa. Mas lalo akong nataranta nang magmulat na ito ng mata. The two of us were naked under this bed cover.

"What the hell happened last night?" I  ask but it seems like wala rin siyang maalala. Jusme, sa lahat nang kaabnuang ginawa ko ito na ata ang malala, wannna know why? Never pa akong nakipag one night stand.

That means that he's my first, I've already lost my virginity, my gosh!

Babangon na sana ako nang mapatingin ako sa kamay ko. Oh, no what is this? Bakit may suot akong singsing?

Kahit na medyo awkward pa ako kay President Alexandro walang pake muna ako at kinuha ko ang kamay nito.

"What are you doing? Damn! Anong ginawa natin kagabi?" Alam ko na alam niya naman talaga kung anong ginawa namin.

I sighed. I'm sure na mapapatay na ako nila Ate Lexi this time, "I think we marry each other last night."

After that memories came flashing through my mind.

[Flashback]

"Are you ok?" Nag-aalalang tanong nito sa 'kin, sinipat-sipat pa nito ang kabuan ko na akala mo ay sinisigurado niyang ayos lang talaga ako.

"I am fine, Mr. President, t-thanks." Pinilit kong bigyan siya nang ngiti kahit na medyo awkawrd pa kami sa isa't isa.

"Alexandro will do, Penelope." Nakangiting sambit nito.

Naglalakad kami sa gilid ng kalsada and I couldn't help but notice something, I think he's drunk.  Nakainom din naman ako kanina sa resto pero isang boteng beer lang yun kaya hindi ganun kalakas ang tama.

Kung titingnan mo mukha pa naman siyang okay, maamoy mo nga lang sa hininga nito ang nainom niyang alak. 

I released a soft chuckles iniimagine ko kasi kung ano bang itsura ng Presidente namin kapag nagwala dahil sa kalasingan.

Malamang tiba-tiba ang media at mga news station 

"Why are you laughing?" kunot noong tanong niya habang naglalakad pa rin kami, buti masyadong busy ang mga tao sa kalsadang to at halos wala nang pakialam pa sa iba, may kanya-kanyang mundo kumbaga.

Napatigil ako sa paghagikhik at napatingin sa mukha niya. Isa lang ang masasabi ko, napakagwapo niya talaga.

"Nothing." Naiiling na sagot ko rito at nauna na ako nang bahagya sa paglalakad. Medyo mabagal or maliliit kasi ang paghakbang niya.

"My surname suits on your name, What do you think?" He blurted out. Napahinto ako sa paglalakad.

"Pardon?" I asked, a little bit confused

"Olivia Penelope Gomez, do you want to have it?" he then ask once more but this time hinawakan niya ang mga kamay ko.

"I can't have that, hindi mo naman ako anak or asawa." I forced a smile habang sinusubukan kong bawiin sa kanya ang kamay ko.

"Then marry me," biglang wika niya na talaga namang gumulat sa buong pagkatao ko.

"Wala nang magkakasal sa 'tin sa mga oras na 'to, Alexandro." Naiiling akong naglakad muli . He's drunk, baka nga wala na sya sa katinuan niya.  Nagpa-function pa rin naman nang maayos ang utak ko kaya alam kong isa lang itong malaking kalokohan.

"What if meron? Papakasalan mo ba ako?" Hinila niya ang mga braso ko dahilan para mapalingon ako sa kanya. Gabi na, 9 pm to be exact wala nang bukas na simbahan o miske judge na p'wede magkasal sa 'min kaya sinakayan ko na lang ang trip niya.

"Kapag mayroon," maloko kong sagot. I was about to walk again nang hilahin niya ako papasok sa isang establishment.

"Marry us," pag-aanunsyo niya sa lalaking paalis na, Base sa appearance niya mukha siyang isang judge.

Hinid ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak ko sa mga oras na 'to but I did marry him, maybe lasing  nga siya at hindi alam ang ginagawa niya but me? Nasa matinong pag-iisip ako ngayon. 

There's something in me that definitely want to marry this stranger in front of me.

Kagaya nga nang sinabi ni Alexandro ikinasal din kami ng judge. Right now, parang may sarili kaming mundo. Parang wala kaming pakialam sa mga maaring mangayri pagkatapos ng gabing to.

Para bang ang pakasalan ang isa't isa ang pinaka tamang bagay na magagawa namin sa mga oras na'to.

Hinapit niya ang bewang ko palapit sa kanya nang makapasok kami sa presedential suite na tinutuluyan nito. He claim my lips aggresively.

Ikinawit ko ang mga kamay ko sa batok nito at mas hinila ko pa sya palapit sa 'kin. I felt him smirk in between that kiss, It became wild from a sweet passionate kiss when his tongue enter my mouth.

Binuhat niya ako at ipinulupot ko naman ang mga binti ko sa bewang niya. He walk towrds the bed without even breaking the kiss that the two of us are having.

Alam mo yung feeling na hindi ko dapat ito ginagawa, but then it feels like this is the right thing in this world.

In a snap he's all over me kissing  every part of my body, another minutes passed he's on top of me and breaching my innocence.

[Flashback Ends]

Bigla kaming nagkatinginan matapos ang ilang minuto ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. I guess naalala niya na rin ang mga nangyari at kung paanong magkasama kami ngayon.

"I'm sorry..." mahinang sambit nito

"That was just a big mistake, Mr. President." Tinanggal ko ang singsing na nasa daliri  ko at iniwan sa side table malapit sa higaan .

Tumayo na ako habang nakatapis pa rin sa 'kin ang kumot at dumiretso na lang ako sa cr para makapagbihis bago makaalis.

Parang sigurado ako sa ginawa ko kagabi but then why am I regretting it now? Alam ko na pinakasalan ko sya.

Masyado na bang sumobra ang pagiging adventurous ko? 

Hindi na ako nagtangka pa na tingan siya nang makapagbihis ako at nang makalabas ng cr, without saying a word l, umalis ako sa suite niya na para bang walang nangyari.

Agad na bumungad sa 'kin ang isang galit na imahe ni Ate Lexi nang makauwi ako sa hotel na tinutuluyan namin.

Unknowingly, my tears starts to flow. Niyakap ko na lang si Ate Lexi,  She hugged me back at pinatatahan ako

Buti na lang at hindi sya nagtatanong kung ano ba ang nangyari. Kung bakit ba ako umiiyak. Dahil ako mismo, walang idea kung bakit ako umiiyak.

Dahil ba sa lalaking yun? 

May nararamdaman ba ako para sa kanya?

Possible ba na mahal ko sya?