SINAMAHAN ako ni Yago. Hindi niya ako iniwan at kung may kailangan man siyang asikasuhin ay tsaka lamang siya umaalis at bumabalik din. I am so thankful for his effort, na kahit alam kong abala rin siya sa kanyang trabaho ay hindi niya iniiwan ang tabi ko.
“Kaide, say…Lola.” Kasama ko si Kaide sa silid ni Mama. Gustong-gusto kasi talagang makasama rin ni Mama ang apo niya.
“Natutuwa akong makita ang apo ko kahit sa loob ng sandaling panahon—”
“Ma,” pagputol ko sa sinasabi niya. Hindi ko nagugustuhan kapag para bang binibigyan niya ng deadline ang buhay niya. Na parang binibilang niya talaga kung hanggang kailan na lang siya.
Malungkot na ngumiti si Mama sa akin at tumango, naiintindihan ang gusto kong iparating sa kanya.
Ang namumuong malungkot na ere sa aming mag-ina ay naputol nang
