NANG malaman ko ang tungkol sa nawala naming anak ni Aiselle, para akong nilunod ng samo’t saring emosyon. Akala ko, ang pinakamasakit na pangyayari sa buhay ko ay nang iwanan ako ni Aiselle at talikuran ang pagmamahal ko sa kanya. Well, that’s right, pero isama na natin sa listahan ang pagkawala ng anak ko.
Nang lumabas si Aiselle ng silid, inaakalang nakatulog ako matapos naming mag-usap kanina tungkol sa anak namin ay bumangon ako. Naupo ako sa gilid ng kama habang magkasalikop ang aking magkabilang kamay.
I am devastated. Hindi ko akalain na sa buhay kong ito ay marananasan kong umiyak nang ganoon, at sa harapan pa ni Aiselle. Akala ko kaya kong magpakatatag ganoong kaharap ko siya, but the moment she told me it’s okay to cry, I lost it.
Iniisip ko pa lamang kung gaano nasaktan si A
