"Anak naman pala ni Jazz ang kinakaibigan ng anak mo, Aya. Ano namang masama roon?" mahinahong sambit ni Papa.
Pagkaraan na mapatulog ko na si Mari sa kanyang kwarto dahil na rin kailangan niyang matulog nang maaga dahil may pasok pa siya bukas. Kasabay no'n ay ang pagdating ni Papa mula sa kanyang trabaho.
Madalas ay ginagabi si Papa ng uwi at kung minsan ay hindi siya umuuwi. May dalawang araw na hindi siya uuwi ng bahay dahil na rin nanghihinayang si Papa kung gagawin niyang araw-araw ang uwi niya, masyado raw magastos sa pamasahe.
"Ibang-iba na si Jazz ngayon, pa," pag-amin ko rito. "Sobrang laki na ng pinagbago niya… na kahit kayo po mismo ay hindi na siya makikilala."
"Anong ibig mong sabihin, anak?"
Naisandal ko ang likod ko sa malambot na sofa upang maging komportable sa pa
