“Kanina ko pa nararamdaman na parang mali sa paggalaw ng kinatatayuan natin. Hindi ito indikasyon na lumilindol o may hindi magandang nangyayari sa ilalim ng lupa. Kaya agad akong lumapit kay ama upang tanungin siya at kinumpirma nga namin,” sabi ni Jormungandr.
Napakurap-kurap ako. Hindi pa rin makapaniwala na ang malaking bundok na kinatatayuan namin ngayon ay si Fenrir na mismo. Ibig sabihin ang damuhang ito na kanina ko pa hinahaplos ay ang kanyang balahibo?
Lumapit kami sa kinaroroonan ni Master Loki. “Naroroon ang ulo ni Fenrir. Pansin niyo ba? At sa kabilang dulo naman ay ang kanyang buntot.”
Ang ulo nga ni Fenrir ay nakita ko pero dahil masyado siyang malaki, ang buntot na tinutukoy ni Master Loki ay hindi ko matanaw sa kung nasa saan kami ngayon.
“Ano nang gagawin natin ngayo
