Chapter 9
2214 Words
CHAPTER 9
CHERRY'S POV
Maaga akong nagising para maghanda ng almusal namin at pumunta sa kusina. Napahinto ako nang may mapansin akong nagluluto. Nung nakita ko ang mommy ni John, nagtago muna ako. Nahihiya ako at lumapit.
Naisipan kong bumalik sa kuwarto ng bigla niya akong napansin at tinawag niya ako,
"Oh gising ka na pala Cherry." Huminto ako at lumapit para batiin muna ang mommy ni John. "Magandang umaga," bati ko sa mommy ni John.
Tumawa si Mommy Carmena. Tumingin siya sa akin. "Mukhang nakaluto na po kayo, " sabi ko.
"Ang aga ko kasi nagising."
"Ganoon po ba?" Pinanood lang ako ni Mommy Carmena sa ginagawa ko.
"Ano ‘yon? "Sabay turo sa ginagawa ni Mommy Carmena.
"Bistik ang ulam natin mamaya. Paborito ito ni John, at dadalhin niya sa trabaho."
Napatingin ako kay Mommy Carmena. "Paborito daw ni John ang sinigang na baboy."
"Oo, paborito niya rin iyon, pero gusto niya ito."
"Ganoon po ba?" Tahimik lang ako. Nakatingin siya sa akin. Maya-maya, napansin kong walang luto na itlog, kaya tahimik akong kumuha ng itlog para lutuin.
"Okay lang ba kung magluluto ako ng itlog?"
“Sure," sabi niya sa akin.
Humarap lang ako sa kan’ya. "This is John's favorite." Tumingin ulit siya sa akin..
"John likes to have roasted tomatoes." Napatingin ako sa sinabi ni Mommy Carmena.
"Ganoon po ba? Paano ko po gagawin?”
"Bukas iluluto at tuturuan kita."
"Talaga po." Natuwa ako sa sinabi ni Mommy Carmela.
"Turuan mo rin po ako magluto ng steak. May bago akong natutunan. Sige po, magluluto muna ako." Napatingin sa akin si Mommy Carmena habang nagluluto ako.
Napansin kong nakatingin siya sa akin.
"Bakit po may dumi po ba sa mukha ko?"
"Wala lang, ang suwerte ng anak ko." Natawa akong napatingin kay Mommy Carmena. Hindi ko napansin na niluto ko ang itlog hanggang sa ito'y nasunog.
"Hala, nasusunog na ang niluto kong itlog."
"Ok lang, nagluto din ako. Something for breakfast na makakabusog kay John."
"Ano ‘yon?" Napatingin ako sa niluto ni Mommy Carmena.
"Tuyo na at may sinangag kasi gusto nilang kainin tuwing umaga." Hindi sinasabi ni John sa akin ‘yong totoo. Sabi niya gusto niya daw ng itlog. Nakakainis si John kaya napayuko na lang ako.
"Ganoon po ba? "Hindi na lang ako nagsalita.
Pinagmasdan ko lang ang ginawa ni Mommy Carmena hanggang sa umayos na kaming lahat para kumain. Napansin kong wala pang kape. Gusto kasi ni John ng kape bago kumain.
Nagtimpla lang ako ng kape.
“Ayaw ni John na masyadong matamis, anak." Natahimik ako na pasimple kong natikman, kung sumobra ako sa paglalagay ng asukal.
Hindi na lang ako nagsalita. Naiinis ako kay John, pinagmukha niya akong katawa-tawa. Kaya naman pala hindi niya maubos, ayaw kasi niya. Lagi niyang sinasabi na ang dahilan niya ay mahuhuli siya.
Maya-maya ay lumabas na sila at isa-isa silang umupo habang nakatayo pa rin si John.
"Wow, Kuya. nakahanda na ang almusal. Mukha kang mabubusog. Paborito natin 'to," sabi ni Heaven kay John.
Tiningnan ko lang siya. Tahimik lang akong nakinig.
"Sige na kumain ka na?" Sabi ni Mommy Carmena. Lumapit sa akin si John; umupo pa siya sa tabi ko. Umupo siya at tumingin sa akin. Kinuha niya yung coffee na tinimpla ko.
"Hep-hep." sabay tapik ko sa kan’ya. Hindi 'yan sa'yo nasobrahan ko 'yan ng asukal.”
Nakakunot ang noo ni John nakatingin sa akin.
"I like that sweet," sabi ni Jon sa akin.
"Talagang saiyo na ‘to, Jon." binigay ko sa kan’ya.
"Ako na, titimplahan kita, John; kumain ka na?" Nilingon ko si Mommy Carmena.
"Wow mommy tuyo, mukhang ang sarap kumain nito." Tuwang-tuwa si John; marami pa siyang kinuha.
Siya ay isang sinungaling; hindi na lang sabihin na ayaw niya sa luto ko.
"Kaya ako nagluto nito; alam kong gusto mo ito." Nakikinig lang ako.
Naalala ko iyong niluto kong itlog.
"Saan ka pupunta?" sabi niya sa akin.
Tumingin lang ako kay John. "May kukunin lang ako, iyong niluto ko.”
"Kuya, hindi ka mauubusan daan-daan lang." Tumingin lang ako kay John; mukhang sarap na sarap siyang kumain.
"Hayaan mo na, Heaven; minsan ka lang makakain kuya mo."
Naririnig ko silang nag-uusap. Tahimik akong bumalik dala ‘yong niluto kong itlog, nasunog lang. Itinabi ko, nahihiya akong ibigay. Napansin ni Jon at tumingin sa akin. "Anong nangyari sa niluto mo Ate Cherry?"
Napatingin sa akin si John. Tinawanan pa niya ako. Nakakainis siya, natawa pa siya, at napakunot-noo lang ako sa kan’ya.
"Tikman mo Jon ang sarap." Tawang-tawa pa talaga siya. Ang sarap asarin; nakakainis talaga; Nakahawak pa siya sa tiyan niya, tumigil siya sa pagtawa, at napansin niyang nagbago ang mukha ko.
"Akin na nga ‘yan." Lumapit siya sa akin.
"I cannot." Nag-away kaming dalawa. Napatingin sa amin ‘yong tatlo.
"Malalaglag ang pagkain na ginagawa niyo." Sabay kaming napatingin kay Mommy Carmena.
"Kasi mommy, ang kulit ni John," sabi ko kay Mommy Carmela at bigla siyang bumitaw.
"Nahulog na itlog kasi." Tahimik ko na lang kinuha ang itlog.
Napansin ko namang tinatawanan ng dalawang kapatid niya si John at sabay pa talaga ng "mommy." Close pa rin ang dalawa.
Napatingin ako sa kanila. May nasabi ba akong mali? Napatingin ulit ako kay John, napansin ko ang katahimikan na nangyari sa kan’ya.
"Aasarin niyo na naman ba ang kapatid niyo?"
"Hindi po mommy." Nagpupumiglas talaga si Jon.
Nakatingin sa kaming dalawa. “May nasabi ba akong mali?" sabi ko sa kanila.
"No, ignore them. Akin ‘yan; puwede Kumain ka na lang diyan?" Kinuha sa akin ni John.
"Hindi mo 'to paborito; wala itong kamatis."
"Naku makulit si Kuya John diba Kuya Jon. Pagbigyan mo na ate,” natatawa na sabi ni Heaven.
"Oo ate, pagbigyan mo na. Mukhang gutom na ‘yan. Kung ganyan ang magiging asawa ko talaga naman marami akong makakain." Napatingin ako kay Jon.
"Ano ‘yon Jon? If your brother becomes..." tinignan ako ni John ng seryoso.
Bago ako matapos, sasabihin ko: Sinubuhan niya ako. Nagulat ako sa ginawa niya. "What are you doing?" tanong ko sa kan’ya.
"Ang dami mo sinasabi, kumain ka na lang diyan," sabi niya sa akin.
Hinarap niya si Heaven at Jon. "Kumain na lang kayong dalawa. Anong ngiti-ngiti niyong dalawa?"
"Oo kuya." Magkasama pa rin ang dalawa. Tahimik lang akong nakatayo kay John. Nakatingin ako sa kanya.
"Alis na ako," sabi niya.
"Umalis ka na kuya" sigaw ni Heaven.
Umalis na si John at kami na lang ang natira. Tahimik pa rin ako.
"Maglilinis kayong dalawa. Here?"
"Opo mommy." Magkasama pa ‘yong dalawa.
"Tutulong po ako." Sabay na tayo.
"Hindi Cherry gagawin nila ‘yon."
"Ok lang ate, magpahinga ka na.. Kakayanin ni Kuya Jon ito."
"Heaven, gago ka." Nagtatawanan pa ang magkapatid.
Wala akong ginagawa, nakatingin lang ako sa kanila. Umalis na lang ako. Mukhang tingin sa akin ni John ay palpak na walang alam sa gawain. Pero totoo naman, wala talaga akong alam gawin. At the same time, hindi ko talaga alam kung ano ang gagawin ko. Naiinis ako kay John, mas mabuting magpahangin muna sa labas. Naisip ko na lumabas at magpahangin. Nagpaalam muna ako kay Mommy Carmena, lalabas muna ako. Buti na lang at pinayagan ako, Mommy Carmela.
Naglakad-lakad ako kaso nawala sa isip ko hanggang sa hindi ko namalayan ang oras.
Nagmamadali akong bumalik. Bigla kong narinig na may tumawag sa akin. Hinanap ko agad.
Lumingon ako, at biglang may lumapit sa akin. "Sabi ko nga eh. Anong ginagawa mo dito?" sabi sa akin ni Emz.
"Kayo lang pala Emz," sabi ko sa kanila.
"Naalala ako, Mark." Natatawa pa si Emz. Tinignan ko lang sila.
"Oo naman," Sabay tawa ko.
"Of syempre ang gwapo ko noh Cherry?"
"Hoy, mahiya ka Emz." Natawa na lang ako sa kalokohan nila.
"Sige mauna na ako sa inyong dalawa." paalam ko sa kanila.
“Teka Cherry, bumisita ka sa amin minsan.” Napatigil ako sa sinabi ni Emz.
“Oo, pasensiya na. I have to go home." paalam ko sa kanila.
Nakarating na ako. Hinihintay na nila ako. Seryoso silang tumingin sa akin ng lumapit sa akin si Heaven. "Andyan ka na pala, ate! Kanina ka pa namin hinihintay. Ate, may pasalubong sa atin si kuya."
Sabay pakita sakin ni Heaven na mukhang masarap siya.
Lumapit na lang ako sa kanila. "Saan ka nagpunta?"
Nagulat ako sa seryosong mukha ni John. Napatingin ako sa kan’ya. Sumimangot ang loko. Anong nangyari sa kan’ya?
"Just taking a breather. Nagpaalam ako kay Mommy Carmena."
Lumapit si Mommy Carmena sa amin. "Huwag kang magalit, John; nagpaalam sa akin si Cherry."
Hindi na lang nagsalita si John. Sabay alis niya. Ayon binatukan siya. Wala naman akong ginawang masama. Bakit ganyan ang mukha niya? Napatingin ako sa kanila ng nagtatakang mukha.
"Gutom na ako, kain muna tayo," sabay hila ni Jon sa akin.
"Buti naman lechon manok." Sabay kuha ni Jon kay Heaven ang gulo nilang magkapatid.
"Hoy daya mo, ako nagpabili niyan kay kuya
"Hindi niyo matatapos ‘yan." Saway sa kanila ni Mommy Carmena.
"Si Kuya Jon mommy, tara kain na tayo." Hinila ako ni Heaven para paupuhin ako.
"Sige, hindi pa ako nagugutom. Punta muna ako sa kuwarto ko.” Umalis na ako para magpahinga sa kuwarto ko.
Naririnig ko ang saya ng mga mukha nila. Naiinis talaga ako kay John. Ayokong maging sinungaling hangga't sa hindi ako nakatulog kaiisip. Bigla akong nakaramdam ng gutom.
Bumangon ako, tinignan ko ang oras at alas dose na, kaya pala nagutom ako. Bumaba muna ako ng daan-daan para hindi sila magising. Daan-daan hanggang sa makarating ako sa kusina, dahil madilim, hindi ko napansin na may nabunggo ako nang biglang may narinig akong nahulog sa sahig. Nagulat ako at napasigaw.
"Magnanakaw," sigaw ko.
Biglang may tumakip sa bibig ko. Humihikbi ako hindi ako makapagsalita. Hinila ako ng taong nabangga ko. Bigla niyang binuksan ang ilaw.
Laking gulat ko ng makita ko si John.
"Ikaw," nilakasan ko ang boses ko at agad na lumayo sa kan’ya.
Tinakot mo ako. Akala ko may nakapasok na magnanakaw sa bahay mo. Naupo ako dahil sa aking takot; Ngayon lang ako natakot sa buong buhay ko.
Siguro dahil lagi akong may kasamang mga kawa kaya hindi ako natatakot na mapansin niya. Bigla niya akong binigyan ng tubig, agad ko naman itong kinuha at ininom. Tumingin lang ako kay John.
"Bakit gising ka pa, wala ka bang pasok bukas?" Umupo din si John sa tabi ko.
"Anong ginagawa mo? Bakit gising ka rin?" Sabi niya sa akin.
"Naramdaman ako kasi– nagutom ako bigla, kaya bumangon ako."
"Hindi mo binubuksan ang ilaw.
"Wala akong balak kumain. Kukuha lang sana ako ng tubig ng bigla kang sumulpot sa likod ko." Tumayo ako at naalala kong may narinig akong nahulog sa sahig kanina.
Lumapit ako at nakita kong may basag na salamin kaya kumuha ako ng walis at nilinis. Lumapit sa akin si John at sinabing, "Huwag mo na 'yan, linisin ako diyan. Kain tayo ng hinanda kong pagkain."
Napatingin ako sa kan’ya. "Hindi ka pa kumakain," sabi ko sa kan’ya.
"Hindi! Hinintay kita."
"Bakit?”
"Gusto kitang makasama."
"Sira ka ba? Paano kung magkakasakit ka?"
"Kaya nga tumayo ka diyan; kain na tayo."
"Teka lang; I'll be done here," sabi ko sa kan’ya habang tinatabi ko ang walis.
Lumapit na ako. Nakahanda na ang pagkain. Natawa ako kay John. Umupo ako, at tinignan niya ako ng seryoso.
"Saan ka pumunta kanina?"
"Walang naglalakad lang; Hindi ko namalayan ang oras."
"Sa susunod kung gusto mong lumabas, sabihin mo sa akin na sasama ako sa iyo nang hindi nag-aalala."
"Wow! Ikaw ba ‘yan John? Sabi ko na nga ba na gusto mo na ako? Inlove ka na!" Natawa ako sa kan’ya.
Tumawa siya at hinarap ako ng seryoso ang mukha. "Ok, eto na! Bumalik na ang dating cherry." Kumunot ang noo ko.
Naalala ko kanina na hindi niya ako mapagkakatiwalaan; tutal hindi naman kami magkaibigan, magkakilala lang. Na nakaharap siya sa akin.
"Oh bakit ganyan ka makatingin? May nasabi ba ako?” Tinignan ko siya ng seryoso.
"Sinungaling ka," sabi ko sa kaniya.
Sabi mo sinigang na baboy gusto mo. Hindi naman pala. Sabi mo itlog, gusto mo. Hindi ri pa—." Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ng bigla niya akong hinalikan.
Natigilan ako hindi ako makagalaw. Hindi ako nakatingin sa kan’ya. "Bakit mo ginawa ‘yon?"
Nakayuko lang ako habang nagsasalita.
"Kasi ang dami mong sinasabi, ang ingay mo." Natatawang sabi ni John sa akin habang sinimangutan ko siya.
"Kumain ka na lang.” Hindi ko na lang Siya pinansin. Kumain lang ako hanggang sa matapos kami. Hindi ko pa rin siya nilingon.
"Sige, akyat ka na, gabi na, may pasok ka bukas," sabi ko.
"Tulungan na kita para mabilis tayong matapos." Nangyari ito sa lalaking patuloy na nakangiti.
"Bahala ka." Napatingin ako kay Kay John.
Shut up; hindi ako matatapos katittig mo sa akin. Bilisan mo para matapos na tayo," mataray kong sabi.
"Oo, aking prinsesa." Lumapit talaga siya sa akin.
"Tapos na." Niyakap niya ako.
Bigla kong iniwan si John at agad akong pumasok sa kuwarto ko; Ngayon ko lang naramdaman ang ganito. Gusto ko ba siya? Siya ang una kong halik, at siya ang aking unang crush at mahal ko, ngunit hindi ito maari. Natulog na ako. Ang weird niya kasi. Hanggang sa pumikit ako.
- Writer
