THE SEA OF REGRETS (Where there is love, there is pain)

CHAPTER 1: The past

6 YEARS AGO

"Tesa!" Kasabay ng pag

buhos ng malakas na ulan ang pag

patak ng mga luha ni tesa habang

tumatakbo palayo.

"Tulong! Tulungan nyoko pakiusap!"

sigaw ng dalagita.

"Tulong!" kahit alam nitong walang may

makakarinig sa kanya sa gitna ng

madilim na daan ay hindi ito nawalan ng

pag asa.

"Tesa! Wag ka ng tumangkang tumakas

pa!! ng makalapit agad na hinablot si

tesa kasabay nun ang

isang malakas na pag sampal.

"Please! Tim, no. Pleasee" nanginginig at

nagmamakaawang sambit at

nanginginig

pa buhat ng takot at lamig sa bawat

dampi ng hangin sa kanyang balat.

itinulak sya nito at agad na pinatungan.

"Kung hindi ka magiging akin tesa, hindi

ka rin magiging kanya!"

hinawakan nito ang dalawang kamay ng

dalaga.

"TIM!!!!!!!NOOOOOO" sa bawat

pagpupumiglas ni tesa ay tanging

sampal ang iginagawad ng lalake.

Walang magawa ang dalaga kundi ang

umiyak at mandiri sa ginagawang

kababoyan ng lalakeng pinagkatiwalaan

nya.

Hindi sya maka paniwalang binababoy

sya ng lalaking mahal na mahal nya.

Sa isang taon ng pagiging mag

kasintahan nila kailanman hnd sya nito

nagawang halikan at binastos.

Kailanman ay hindi sya nito niyaya sa

bagay na ayaw pa nyang gawin pero

bakit ngayon

para itong isang halimaw na naka

patong sa kanya at nagpapakasasa sa

katawan nya.

Lahat ng pagmamahal na meron kay

tesa noon ay biglang

naglaho at napalitan ng pandidiri.

Kinakamuhian at nagsisisi na

minahal nya ang lalake.

"Tesa " ungol ng

lalake habang patuloy paring binababoy

ang katawan nito.

Hindi maatim ni tesa na marinig ang

bawat salitang iyon kaya umipon ito ng

lakas para maka alis sa pagkakadagan

sa kanya..

Sinipa ni tesa ang pagkalalake ni tim na

dahilan ng pamimilipit nito sa sakit.

Nagkaroon ng pagkakataon si tesa

upang gumapang sa putika at

bumangon. Masakit man ang katawan

ni tesa sa bawat hakbang ay pinilit nya

paring makalayo sa lalake

"TESA!!" rinig na sigaw ng dalaga.

Hindi alam ni Tesa kung saan sya

pupunta, ang tanging alam at nasa isip

nya lamang ay ang makatakas kay Tim.

Biglang nakaramdam ng pagka hilo si

tesa. Nagpalingon-lingon ito

nagbabasakaling may makitang

kabahayan ngunit sa muling pagka bigo

ay wala itong makita. Nag desisyon si

tesa na tumakbo papunta sa

kakahuyan. Hindi pamilyar ang lugar kay

tesa kaya hnd nito alam kung saan na

ito patungo. Hnd na kita ni tesa ang

putol na kahoy at naapakan. Napahiyaw

sa sakit ang dalaga na dahilan upang

matuntun sya ng lalake.

" WAG KANG LALAPIT, P-PATAYIN

KITA!!!!" pagbabanta ni tesa kasabay ng

pagkuha ng isang bato.

Ngunit tila isang demonyo ang kausap

nito at

ngumisi lamang sa kanya. Palapit ng

palapit ang lalake kaya pa atras din ng

pa atras si tesa.

"Bakit? Anong gagawin mo sakin? Kaya

mo bang pumatay ng tao Tesa?" mariin

na tanong ni Tim.

"Wala kang magagawa tesa, pano moko

papatayin? Ni langaw nga hindi kapa

nakakapatay" tumawa ito ng payak. Sa

mga oras na iyon ay wala ng maisip

si Tesa upang makatakas pa.

Napaiyak na lamang si tesa.

"hayop ka tim!!! hayoop!!!

Dumilim ang ekpresyon

sa mukha ni tim na nakapag pa kaba sa

dalaga. "HINDI IKAW ANG TIM NA

KILALA AT MINAHAL KO. PINAGSISIHAN

KONG MINAHAL KITA!!

may pait at pagkamuhi na sigaw

ng dalaga.

Kinilabutan si tesa ng tumawa ito.

"hindi-hindi mo talaga ako kilala Tesa."

humakbang ito papalapit sa kanya na

Nagpa atras kay Tesa kaya natapilok ito

at

biglang nawalan ng balanse kaya

nagpagulong gulong ito at nahulog sa

bangin. "TESAAAA!!!!" tanging sigaw ni

tim ng makita ang dalaga na nahulog.

Tumakbo ito at sa kung saan nakatayo

ang babae. Hinanap ng mga mata nito

ang babae ngunit Walang bakas ng

Tesa ni isa. Tanging tubig ng

rumaragasang ilog lamang ang naririnig

nito. Hampas ng bawat alon sa bato at

sa kapwa alon.

"TESAAAAAA" umiiyak na sigaw ni tim.

Napasuntok sa lupa ang lalake. Umiiyak

at humahagolgol.

"Kahit kailan hinding-hindi kita

malilimutan tesa. Ikaw lang ang

babaeng minahal at mamahalin ko ng

ganito. Kung hnd ka sana lumaban hindi

mangyayare to." saad nito habang

patuloy parin sa pag iyak.

"Alam mo kung gaano kita ka mahal

tesa. Gagawin ko ang lahat para

mapasakin kalang. Kahit pumatay pako

ng tao. Akin ka

lng tesa! AKIN KA

LANG!"

PRESENT

"Hey lucy!"

"Ay Rodelio Jr!" sinamaan ako ng tingin

nito.

"f**k! Why

on earth my mom named me after my

father." rodelio

complaint and frown. Natawa ako kase

para itong isang bata.

"pinadpad ka ata ng masamang hangin

RODELIO JR.?" pantutukso

kopa dito at diniinan pa ang pangalan na

ayaw na ayaw nitong marinig. Parang

hindi maipinta ang mukha nito, pilit kong

pinigilan ang matawa. Kung

nakaka matay lang ang matatalim na

tingin siguro ay pinaglamayan na ako.

He hate being called rodelio. Ang sabi

kasi nito ay masyado pa syang bata

para tawagin sa pangalan na iyon.

"So let's cut to the chase. Why are you

here?"

Tanong ko bago pa ito mapikon sa akin.

Tinignan lamang ako nito na parang

binabasa ang iniisip ko.

Simula ng magkakilala kami ay hindi

kopa nakitang may nililigawan babae

ang lalakeng to.

Minsan ay napapaisip ako, ang daming

magagandang babae ang pina pa date

ni tito rodel sa kanya pero wala akong

nabalitaan na kahit isa ay nagkaroon ito

ng interest kaya hindi ko rin maiwasan

na isiping baka bakla ito.

" I have something to tell you Lucy."

seryosong

sabi nito sabay upo sa couch.

Agad akong kinabahan. Bumilis ang

tibok ng puso ko. I bit my lower lips

"Uhmm. W-what is it" s**t! Bakit

kinakabahan ako! "Nakita ko itong

namutla at pinag pawisan. Napalunok

ito ng ilang beses bago nag salita.

"Lucy, I-i" napisil ko ang sarili ko habang

inaantay ang sasabihin nito. "What?"

pag papatuloy ko. Tumuwid ito ng

pagkakaupo."Lucy, I, I-m gay" Nawala

ang kaba ko at tumawa ng malakas. "I

KNEW IT!!! Kaya pala wala kang

nililigawan dati at ayaw mo sa mga

babaeng bina blind-date sayo! Omy

gosh!!!" nakita ko itong napakamot sa

ulo. Sabi kona nga ba!!! Magkahalong

saya at lungkot ang nararamdaman ko.

Saya dahil finally umamim na sya at

lungkot kase matagal nakong may crush

sa kanya. Pero it does not mean i'm

deeply into him. I like him because he is

always there when i needed him the

most. .

"Lucy. It's not what you think it is. I mean

i.... i... uhm" Natatarantang

pagpapaliwanag nito. "Duh rodelio

Sakin mopa ba itatago? Eh halos 2

years na tayong magkakilala. Matagal

nako nagdududa sayo ano." pag putol ko

sa sasabihin nito. "s**t" rinig kong mura

nito. "Hahahahahahahaha hey! What's

whitt the s**t? There is no reason to get

shy rodelio. I'm your bestfriend!" i

laughed and crossed my legs while

looking at him. "Yeah" tipid nitong sagot.

"What? After you confess, bigla kang

magkakaganyan. Are you shy? Sakin pa

talaga rodelio ha." alam kong ramdam

nito na may halong inis ang

pagkakasabi ko. Tumayo ito at lumapit

sakin. "Shhhh. Sorry na. Siguro nahiya

lang ako. I'm sorry." he gently hold my

hand and smile. "Ano na plano mo?

Alam ba nila tito?" pag kukumpirma ko

kahit alam ko namang hinding-hindi nito

gagawin ang umamin kay tito. "No. And i

don't have any plans to tell them." he

stood up and go to the kitchen.

Sinundan ko naman sya. "Kung wala

kang plano aminin kina tito, ede magtiis

ka sa mga babaeng ipapa date ng papa

mo sayo" kumuha ako ng soda sa ref at

binigay ito sa kanya. He opened it and

take a sip. "That's why i'm here."

Tinignan ko lamang ito at tinaasan ng

kilay. "I need your help lucy." Tinitigan ko

syang mabuti. Kahit sinabi na nitong

bakla ito ay parang may nag sasabi

parin sakin na hindi. ininom ko ang soda

ko

at kumuha ng ubas. "I need you to

pretend as my girlfriend"

diritsahang sabi ni rodelio. Nabilaukan

naman ako ng marinig ko ang sinabi

nito. "WHAT? Are you insane?" kung

akala nya ay mapapayag nya ako it's a

big NO! NO! NO! "Look lucy, akala ni

papa kaya ayaw ko sa mga anak ng

business partners nya kase iniisip nya

na tinatago natin yung relasyon natin sa

kanila." napaisip ako sa sinabi nito.

Totoong iniisip na nila na may relasyon

kami ni Rodelio at tinatago daw namin

iyon sa kanila. Kaya lage akong

tinatanong nila tito. Hindi sa hindi nila

ako gusto para kay rodelio, kundi para

maitigil nya na ang pag foforce kay

rodelio na makipag blind date. Ang totoo

nyan ay gustong gusto ako ng pamilya

ni rodelio. "Lucy, please. Just this one"

pagmamakaawa ni Rodelio.

Nginisihan ko lamang ito at tumayo.

Maybe it's time para pasalamatan at

bayaran yung utang na loob ko kay

Rodelio. It's been already 2 years and a

half since tinulungan nyako nung

namatay yung parents ko in a car

accident at naulila ng lubos. It's hard to

accept through the years but with the

help of Rodelio, i manage to cope.

Natutunan kong mag move on. Pinaaral

ko ang sarili ko, pinakain. Nung nag

trabaho na ako sinubukan kung mag

ipon. Pero sa kasamaang palad

nasunog ang dating tinitirhan ko at

kasama lahat ng gamit ko at pati ang

ipon. Wala akong may matakbuhan na

kamag-anak namin. Before my

parents died, ang sabi lang nila sakin we

are not in good terms

with our relatives. Biglang nagsalita si

rodelio

"Please Lucyyy"

Pag pupumilit ni rodelio sakin habang

hawak hawak nya ang aking braso

sabay yogyog. Pag ako talaga nainis

makaka tikim to.

Pinanlisikan ko sya ng mga mata at

napanguso nalang ito. Kumawala ito sa

pagkaka hawak nya sa braso ko at

umupo. It looks like, pasan nya ang

mundo. Ang lungkot naman talaga kung

hindi mo magawa ang mga bagay na

gusto mong gawin

Bigla akong nakonsensya.

"Oo na tutulungan na kita! Tse"

bigla itong napa angat ng ulo

at tumingin sakin. Hindi ko mabasa

kung ano tumatakbo sa utak nitong

baklang to , naka poker face lang kase

na akala mo walang narinig. Hays.

"Kung ayaw mo ede wag!" sigaw ko

sabay aakmang sasampalin ang braso

nya ng bigla nyang hinawakan kamay ko

na tulala parin. "HOY!" i snapped my

fingers in his face. Bigla itong tumalon

talon at nag sisigaw. "YES!!!"

Sigaw ni rodelio. Hindi ko alam bakit

naging kaibigan ko ito. Minsan sobrang

childish minsan ay napaka matured din.

Well,

Rodelio is a big catch. Isipin mo,

mayaman, gwapo, malaki ang katawan,

matalino, sikat at TAGAPAG MANA NG

Hera's company. Bakla nga lang.

Rodelio is a good-looking gay indeed!

Pero ang

ipinagtataka ko, bakit hindi naman sya

nag jojowa ng lalake? At saka d ko

naman nahuhuling naglalaway sa lalake

to. Minsan nga pag nag gygym kami eh

hindi naman to nag dodrool sa mga

naka hubad na mga lalake na nag

papaunahan ata sa pagputok ang

mga abs at muscle. Hay ewan.

Nabalik ako sa realidad ng bigla nyang

inilipit ang mukha sakin. Nagulat ako at

diko sinasadyang nasampal sya ng

mahina. I heard him chucked. "We are

now boyfriend and girlfriend right? So

we need to act and do what a normal

couple-" hindi kona pinatapos ang

sasabihin nito dahil alam ko naman

iyon. Bigla akong napa isip. Nginisihan

ko ito at kinindatan.Tinaasan nya ako ng

kilay at inirapan. "Okay! Madali naman

ako kausapin."

Lahat ng tulong ko may

kapalit aba, hindi naman pwepwedeng

walang kapalit tong pagpapanggap

namin ano. I need to grab this

oppurtunity para mabawas yung

problema ko ngayon. Gipit na gipit na

kaya ako.

Ang babaeng gipit sa baklang to

kumakapit. Hahahaha. Anyways simple

lang naman yung bayad eh. " What?"

Tumayo ako lumapit sakanya.

"Okay lucy

girl! Name your price" agad naman

nitong nahulaan ang nais kong sabihin.

Napangisi ako

at saka niyakap sya. "Ikaw magbabayad

ng condo ko ha. Alam mo namang

natanggal na naman ako sa trabaho eh"

pagpapa cute ko dito saka tinignan sya

at nag peace sign. "Tss. Alam mo kung

pwede lang na hindi na tayo

magpanggap aampunin nalang kita eh.

Sge na ako na magbabayad."

Napatalon ako at napa hiyaw. Niyakap

ko sya. "Thank youuu rodelio. I love

youuu mwa". Bigla nya kong tinulak at

sinabing, "Did you take a bath?"

sabay kunway takip sa ilong

nito. Inamoy ko yung sarili ko at ang

damit kahit alam ko namang hnd pa

naman ako mabaho. Sinamaan ko pang

ito ng tingin habang ito ay tumawa lang.

"Btw, kailan natin sasabihin sa family

ko?" tanung ni rodelio. Napaisip naman

ako. "Eh bukas hindi pwede at may

interview ako dun sa

company malapit sa building ng daddy

mo." Buti nalang at naalala ko pag

nagkataong hindi naku, magugutom

ako.

"We can announce it tomorrow evening.

Hindi ka naman magdamag na

iinterviehin diba?"

Ang arte arte talaga. Hindi pwedeng sya

lang ano!

" pag-iisipan ko, kung di ako tatamadin

maligo.

Hahahahaha" Inirapan lang ako nito

tsaka may kinuha sa bag nito. "Oh sya,

ayan na yung money down. Para maka

bayad kana sa isang buwan mong

kulang." Napangiti ako at agad kinuha

ang cheque.

"Tamang tama bukas kase ng gabe may

dinner sa

bahay kasama yung investors ng

kompanya. At yung makaka merge ni

daddy. Bukas natin

iaannounce. I can make my

father happy. He will think he hit two

birds in one stone" napa tango

naman ako. Sana naman di ako tamarin

bukas mag ayos. "May susuotin kana

ba?" Tanong ni rodelio. "Mag gogown

ba? Grabe naman rodelio sobrang

elegante ba talaga ng dinner ng daddy

mo?" Pabiro kong sabi dito. "Ofcourse!

Excuse me, hindi lang yun basta dinner

okay? It's a celebration of the

succesfull merging ng

company ni daddy at ng mga Castro.

napalaki ang mga mata ko kasi naman,

gown talaga? Naka punta

naman na ako sa kanila pero never pa

yung ganitong okasyon. Family dinner

lang. Sana naman magmukha akong tao

dun baka naman mapagkamalan akong

waitress. "Don't worry i already prepared

your gown" he said it with a wink.

"What? Do

you see this coming ha rodelio?" He

ignored what i just said and called

someone on his phone. Nagulat nalang

ako ilang minuto lang ay iniluwa ng

pinto ang isang babae. His personal

assistant. Irene Perez. Ang

bilis! I was thinking if he already planned

it.

"Let's go isukat mona at ng

maka uwi nako." I wonder how he can

manage being a tone mascular man if

he's gay.

Agad kaming

nag

punta sa kwarto ko at nag sukat. Ang

gaganda ng mga gowns! Halos lahat

gusto ko suotin kung pwede nga lang

eh! Ang kaso baka mag mukha akong

clown sa party. Tumagal din ng 30

minutes yung pagsusukat sa dami ba

naman ng gowns na pina bitbit sa

personal assistant na si Irene ang

baklang to. Naku ang bigat nito sa

sobrang dami tapos si Irene talaga

pinag bibit lahat. Eh ang laki laki naman

ng katawan! Ang useless lang ng mga

muscles. Lumabas nako ng kwarto para

ipa check sa kanya yung soot kung

gown. Medyo hapit sya sa katawan ko,

maganda sya at malambot ang tela. Ang

ganda. Sa lahat ng sinukat ko ito talaga

pinaka nagustuhan ko. Backless na

kulay puti ito at kumikinang. For sure

isang buwan kong sahod ang halaga

nito. Ang yaman ba naman ng pamilya

ni Rodelio. Napatingin ako ulit sa aking

pigura sa salamin. Hindi naman sa

pagmamayabang pero i really have a

nice body, may kurba at gifted both

boobs

and butt. Thanks God, para naman

akong tao tignan make up nalang din

kulang. "You look so gorgeous Lucy!" Tili

ni Irene. Bigla naman syang

pinandilatan ng mata ni Rodelio. "Did i

ask your opinion??" Rodelio said

raising his eyebrows, Believe me or not

naging crush ko din dati si rodelio nung

una ko syang nakita. Kasi naman girl!

Hindi mo talaga mahahalatang bakla

ang isang RODELIO SEBASTIAN

CASTILLO!!! The way he will look at you,

pakiramdam mo matutunaw ka sa mga

titig nya. Yung lips nya napa ka kissable.

Yung mga muscle na akala mo puputok

sa suot nitong polo shirt. I just look at

them

while smiling. "Why RODELIO? Ikaw ba

ang kausap ko? Hindi naman right? Kaya

shut up!" Napatawa ako ng

malakas sa bangayan ng dalawa.

Minsan iniisip ko baka sila din magka

tuluyang dalawa. Sabi nga nila "The

more you hate,the more you love" Eh

halos magsaksakan ang dalawang to

Hindi na nila ako napansing naka

bihis na dahil hanggang ngayon ay

parang aso't pusa paring ang dalawa sa

pag babangayan. "Hey! Enough guys!

Baka mamaya magka inlovan kayo! Look,

Mrs. Irene Jane Perez Castillo omg!

Super bagay.

Kayo din I'm sure naman ayaw nyo sa

isa't-isa!" Panatutukso kopa sa kanila

"YUCK!" sabay na sigaw nilang dalawa

sabay irap sa isa't-isa.

"OVER MY DEAD SEXY ASS LUCY!!" irap

ni rodelio. Hindi rin nagpa talo si Irene at

nag rebutt din sabay irap.

"I"M NOT EVEN INTERESTED WITH YOU!

Mas maganda pako sayo! " Bigla naman

nagpanting ang tenga ni rodelio at

akmang magsasalita pa pero agad ko

ng pinutol dahil alam ko namang kung

hindi ko puputulin to ay baka bukas na

matapos ang dalawang to sa pag

babangayan. "Stop na rodelio. Ano?

Magpla plano tayo o mag babangayan?"

Bukod sakin pakiramdam ko naamoy din

ni Irene na bakla si

Rodelio. Once

na rin silang pinag blind date ng mga

daddy nila para sa merging din ng

company. Bukod dun gusto ng daddy ni

Irene na tumino ito kaya ginawa sya

nitong personal assistant ni Rodelio.

Baka daw kase maging babae na din si

Irene. Medyo galaw lalake kasi si Irene.

Para na rin siguro magka developan ang

dalawa at makilala pa nila ang isa't-isa.

Ang kaso parang aso't pusa laging

nagbabangayan lageng gyera. Maganda

naman si Irene kaso yung nga lang hnd

rin marunong mag ayos. Pano kase sa

limang magkakapatid sya ang bunso

tapos puro kuya pa. Unica ija ng

pamilyang Perez si irene pero dahil narin

siguro sa sya lang ang nag iisang babae

kaya na adopt na nito ang mga

nakaugalian ng lalake.

Well,

infairness ang gwapo ng mga kuya ni

Irene. Yun nga lang mid 40's na

at may mga sarili naring

pamilya. Napag kasunduan namin ni

rodelio na pati si Irene ay kuntsabahin

dahil kahit si Irene ay ayaw sa blind date

na nagaganap. "Lucy, ito naba ang

isusuot

mo? Para mabalik ko natong mga gown

sa sasakyan. Binaling ko ang tingin ko

kay Irene at tumango. "Rodelio, sayo?

Okay na ba yan?" Tumango lamang ito

dahil busy ito kaka text sa cellphone.

Pag katapos naming mag sukat bago

umalis ay pinagsabihan ako ni rodelio

na bawal ma late. Ipapasundo at

ipapahatid nya ang make up artist dito

sa bahay na mag aayos sakin. Tatawag

nalang daw ako sa kanya kapag tapos

na ako sa pag aayos at ng mapa

sundo nya na ko. After mag

bilin ni rodelio agad

naman na nagpa alam ang dalawa at

sabay na umalis. Napatingin ako sa

orasan at biglang nakaramdam ng

gutom. Nagpunta ako sa kusina at

niligpit ang pinagkainan namin kanina at

nagtitingin tingin ng pwedeng lutuin. It's

late, diko lang naman namalayan. Bigla

akong nakaramdam ng pagka tamad at

napag

isipang sa labas nalang kakain.

Nagbihis lang ako saglit at agad na

lumabas ng room ko.

tinungo ko ang

elevator. Pipindutin ko na

sana ng may kamay na biglang

humarang sa pinto. Ng lumipas ang

segundo

Bigla akong nailang ng pakiramdam ko

ay

may naka titig sakin. Humarap ako sa

lalakeng pumasok kanina. Napakunot

ang noo ko ng makitang titig na titig ito.

Hindi ko mabasa ang ekspresyon ng

mukha nya, magtatanong sana ako kung

may dumi ba sa mukha ko ng biglang

bumukas ang

elevator. Lumabas nalang ako at nag

lakad

papuntang lobby.

7:00A.M

Bigla akong napa balikwas ng maalala

kong may interview pala ako ngayon.

Gosh! Baka malate nako! Nagmamadali

akong pumunta sa banyo at naligo. Buti

nalang inayos kona agad kagabe ang

gagamitin ko sa interview. Plinantsa ko

ang blouse at skirt ko at nilagay sa

closet. Nakahanda na rin ang

heels na gagamitin kk. Pati na rin ang

susuutin ko

sa party kina Rodelio. Minadali ko

nalang ang paliligo at agad na

nagpa tuyo ng buhok. I put some light

make up para hindi naman ako haggard

tignan. Hinanap ko kaagad ang heels na

gagamitin ko. Ng matapos nako sa pag

aayos ay kinuha kona ang bag at agad

na lumabas ng condo unit ko andlocked

my room. I was hoping i could get this

job. I need this job to survive. Ayoko

naman totohanin ni Rodelio yung sinabi

nyang aampunin nya ako ano! I still have

my two hands, my 2 precious foot. At

nakapag tapos naman ako ng pag-aaral.

So there is no enough reason para mag

rely sa baklitang yun. I can live in my

own life. I want my parents kahit wala

na sila na maging proud.

Yes i know wala pakong narating sa

buhay pero alam ko rin na masaya sila

na nakaya ko lahat ng napagdaanan ko.

Ipinangako ko sa kanilang makakapag

tapos ako at makaka ahon kami sa

hirap. Although, hnd naman kami ganun

kahirap noon pero may iilan din kaming

naiwan na utang sa probinsya. Pero

bukod sa ipon ko na nasunog, doon

napunta ang mga sahod ko. Hindi

naman ganun kalaki ang utang ng

mama at papa kaya nakayanan kung

mabayaran iyon. Balak ko sana ibenta

ang bahay namin doon pero mahigpit na

kabilin bilinan ng mga magulang ko na

kahit anong mangyare ay wag na wag

ibebenta ang bahay namin

Yun lamang ang tanging pamana nila

sakin na nag iisa nilang anak.