THE SEA OF REGRETS (Where there is love, there is pain)

CHAPTER 2: "Sometimes i want to give you the pain you've caused me for a moment...."

Pabagsak kung binalya ang aking

katawan sa kama. Ngayon ko lang

naramdaman ang pagod kanina sa

interview. Gusto ko ng magpa hinga.

Hinubad ko ang aking blouse and took a

deep breath and open my eyes

and give a glance what is written in the

paper. Malakas ang kutob ko na hindi

ako matatanggap sa trabaho.

Sinabunutan ko ang aking sarili sa

sobrang inis! "Aghhh!" Lahat ng

confidence na inipun ko, lahat ng

pinaghandaan kong speech ay

nabalewala.Yung paraan ng

pagkakatingin sakin ng interviewer ay

halatang

hindi ako gusto nito. Nakakagigil. Ni hindi man lang ako nito pinatatapos sa sasabihin ko at agad-agarang

pinuputol ang sagot ko. Napisil ko ng mga mahabang kuko ko ang balat ko ng marinig ko itong nag salita "Ok. Just wait for the

company's call" Wow! Just wow! Ano

yun? Ni hindi nya man lang binigyan ng

isang tingin ang resume ko? Kung hnd

kolang talaga kailangan na kailangan

ang trabahong to baka nasapak kona

ang babaeng yun! Ayaw ko naman mag

eksena at baka mamaya hnd pako

pwede mag apply ulit doon. Mahirap na. I

was too pre-oocupied with my thoughts

when

Suddenly my phone rang.

"Hello" matamlay kung sagot kay

rodelio.

"Why? What's wrong lucy?" Rodelio

asked me worriedly. "How's the

interview? It did not run smooth right?

sunod sunod na tanong nito. "Hindi,

napagod lang siguro ako." tipid na sagot

ko. I just lose some energy. "Are you ok?

Do you want to take a

rest? Let's move our announcement

when you feel better lucy." nag alalang

sabi ni rodelio. Umiling ako kahit na

hindi nya naman nakikita. "No, it's okay.

I'm fine ok?" paninigurado ko dito. "Tell

me if hindi mo talaga kaya Lucy. I can

bear Irene's face" bigla akong natawa sa

sinabi nito. Pag nagkataong hindi ako

maka punta ay talagang matutuloy ang

kanilang date bukas ni Irene. "Hahahaha

baliw! Anong oras ba mag uumpisa ang

party?" tumayo ako at kinuha sa

closet ang gown na sosuutin ko.

Napangiti ako kase sobrang gusto ko ito

at napaka eleganteng tignan. "Hmm. 6

pm." Tinignan ko ang wall clock at

napamura "s**t! 5:30 na rodelio!! Bat

dimo agad sinabi!" panenermon ko at

agad na nag punta ng banyo. I heard

him chuckled. "I know you are tired and-

hey Mr. Castro, you arrived early than I

expected. I thought malalate kayo?"

napa kunot ang noo ko. "Well, dad keep

calling me. wala na din naman akong

gagawin sa office kaya maaga na akong

pumunta dito." rinig ko sa kabilang linya.

Siguro may mga bisita ng nagsi

datingan. Inantay ko munang matapos

sila mag-usap ng bisita nito saka nag

paalam na maliligo muna. Ipinaalam din

ni Rodelio na on the way na raw ang

make up artist ko kaya binilisan ko lang

ang paliligo. Sinoot ko ang bathrobe at

agad na pinatuyo ang buhok habang

nag aantay na dumating ang make up

artist.Pero hnd pa man ako nakakaupo

ay agad ng may nag doorbell. Nagtataka

man ay pinuntahan ko na lamang. Hindi

nako nag abala pang tignan ang

peephole. Sinalubong ko ng matamis na

ngiti ang make up artist. Nagtaka ako ng

makita ang isang delivery boy. "Yes?" I

said casually. "Goodevening po maam.

Ikaw po ba si Lucienthia Argacillo?"

tanong nito habang tinignan ulit ang

pangalan na nakalagay sa isang

katamtaman na box. "Ako nga po." hindi

nako nag tanong kung para ba talaga

sakin yung box kase halata namang oo.

"Kanino daw galing ito?" Tanong ko

habang iniaabot nito sakin ang box.

"Hindi po sinabi maam eh" napakamot

sa ulo ito. "Okay. Thank you." tatalikod

na sana ako at babalik sa loob ng bigla

itong nagsalita. "Maam, paki pirmahan

nalang po nito." sabay abot sakin ng

papel. Kinuha ko naman agad ito at

pinirmahan. "Bayad naman na siguro ito

kuya diba?" pagkukumpirma ko at baka

mamaya ay hindi pa. Parang timang

tung si Rodelio malamang ay hnd nya

pinag tuunan ng pansin kagabe ang

gown kaya hindi nya alam kung ano ang

susuutin ko at pinadala nalamang ito.

"Ay opo maam. Bayad na ho yan."

pagkatapos kung magpasalamat ay

pumasok nako sa loob at tinignan kung

ano ang nasa loob ng box. Napangiti

ako ng makita ang isang long gown. It

was a splendiferously customary

crimson long-sleeved gown. Napa takip

ako ng bibig sa sobrang ganda. Mas

maganda pa ito sa isinukat ko kagabe.

Pakiramdam ko milyones ang halaga

nito. Iniligpit ko ang box at bumalik sa

kwarto. Ng mapa tuyo ko na ang buhok

ay agad kung sinoot ang gown.

Napangiti ako dahil sobrang ganda nito.

Ilang minuto lang ay narinig ko ang

doorbell. Excited kong sinalubong ang

make up artist. "Goodevening maam

Lucy. Ako po yung ipinadalang make up

artist ni Sir Sebastian na mag aayos po

sa

inyo." Magalang na salubong nito. Yes,

Rodelio was called Sebastian. Ako lang

kasi tumatawag na Rodelio sa kanya.

Lahat ay Sir Sebastian oh kaya Basti sa

pamilya nila. Ngumiti ako at iginiya ito

papasok sa loob. Tumagal din ng

kalahating oras ang pag-aayos nito

sakin. Tumingin ako sa wrist watch at

napapikit dahil 6:30 na ng gabe. Ibig

sabihin ay late na ako at nagsisimula na

ang party. Napatingin ako sa cellphone

ko ng mag ring iyon.

*Rodelio calling*

"Hello rodelio" kagat labi kong sabi. "Are

you done? Malapit na matapos yung

speech ni daddy." Kalmadong tanong

nito. "Uhm oo kakatapos lang. Paalis na

din naman kami. 20 minutes anjan na

ako." paninigurado ko dito. "Sure. Take

your time and take care ok." pagkatapos

ay binaba na nito ang tawag. Kung hindi

lang talaga inamin sakin ni Rodelio na

bakla sya siguro ay nahulog nako sa

kanya. Kahit bakla sya ay napaka sweet

nito. Minsan nga ay nagagalit ito kapag

hnd ko tinatanggap ang tulong na

binibigay nya. Lalo na nung binastos

ako ng isang lalake sa bar ng

sinamahan ko sya. Napaaway tuloy sya

at nakipag suntukan sa bastos na

lalake. Kahit ako ay hindi ko mabakas

that time na bakla si rodelio. Ramdam

kung galit na galit ito na halos basagin

na nito ang mukha ng lalake. Kung hindi

pa

dumating ang mga bouncer ay baka ano

pa ang mangyare. Nabalitaan ko nalang

na isinugod ito sa hospital. "Maam,

nagaantay napo ang driver sa baba."

mahinhin na sabi ni Olivia. Nginitian ko

lamang sya at agad na kinuha ang purse

at saka naglakad palabas. "Siguradong

magagandahan po ng husto sa inyo si

Sir Sebastian, Maam Lucy" pagbasag

nito sa katahimikan ng nasa elevator na

kami. "Naku, hnd naman. Wala naman

pinagbago eh" nahihiyang sambit ko.

Nakaramdam ako ng ilang dahil kanina

pa ito puri ng puri sa mukha ko. Hnd ako

sanay na sinasabihan akong maganda

at sexy ng ibang tao. I know it myself

and that is enough. Iba kasi ang dating

kapag ibang tao na. Ng bumukas ang

pinto ay nag tungo na kami palabas ng

condominium. Doon ay nag aantay na

ang isang Black Limousin. Hnd na bago

sa akin ito dahil kahit family dinner lang

sa bahay nila Rodelio ay pinapasundo

nya talaga ako kapag busy ito at hindi

makakasundo sakin. Ilang minuto din

ang byahe at nakarating na din kami.

Pinagbuksan ako ni Olivia ng pinto.

"Thank you Via." ngumiti lamang ito.

Agad akong sinalubong ni rodelio at

hinalikan sa pisngi. Bigla naman akong

nakaramdam ng pang iinit sa mukha.

Hindi naman bago sakin ang halikan sa

pisngi ni Rodelio pero ngayon bakit

ganito. Bigla akong nakaramdam ng

konting kilig at hiya. Ikaw ba naman

salubungin ng halik ng isang Rodelio

Sebastian. He then whisper in my ears

"What? Para kang naka kita ng multo"

bigla ko sya tinulak at hinampas sa

braso. Pinandilatan ko ito ng mata.

He chuckled and touched my hand.

Nagulat ako

ng bigla nya itong hinalikan. "You look

so

dazzling honey." Napa iwas ako ng

tingin.

Pakiramdam ko umiinit ang mga mukha

ko sa ginawa nito. Bakit parang biglang

nag iba yung paningin ko para kay

Rodelio. Stop it Lucy! Stop it! Bakla

si Rodelio ok? Pag kukumbinsi ko sa

sarili ko. "Shall I my Lady?" yumuko ito

kasabay ng pag lahad ng kamay sa

harap ko. Gustuhin ko mang umayaw at

hampasin ito ulit ay parang may

sariling pag iisip ang aking kamay at

may pagkukusang hinawakan ang

nakalahad na kamay ni rodelio. Napa

higpit ang pagkakahawak ko ng biglang

nag tinginan ang iilang bisita samin ni

rodelio. Pinisil nya ang kamay ko at

bumulong. "Don't be nervous. I'm here."

He smiled at me and kiss me in the

forehead. Ngumiti lang din ako at

ibinalik ang tingin sa daan. Di paman

kami nakakalapit ay kumaway na ang

kapatid ni rodelio na si Stephanie sakin.

Naka ngiti silang lahat na nag aantay sa

amin. Sinalubong ako ng halik ni

stephanie at tita rebecca, nakipag shake

hands din ako kay tito Rodel. Rodelio

adjusted my chair and sit next to me.

Sinabi ko kay rodel na kung pwepwede

lang ay wag na iannounce sa buong

crowd ang pagpapanggap naming

dalawa kundi sa pamilya lamang.

Sobrang saya at halos maiyak naman

sina tita rebecca at tito rodel ng sabihin

naming kami na. Steph congratulated us

and throw a joke "Kuya,kailan nyo balak

magpakasal? Excited nako makita ang

magiging pamangkin ko" Bigla akong

namula sa narinig at pasimpleng

kunurot si rodelio sa ilalim ng table.

"Aww!" natawa ako ng bigla itong napa

aww sa harap ng pamilya nito. "I-i mean,

aww, kakasagot palang sakin ni Lucy.

Malayo pa naman yan. Don't be too

excited steffy." pag aalibi ni rodelio.

"Why still thinking for so long? Ijo, ija,

you two already know each other for

almost 2 years and more." pag segundo

ni tita rebecca sa sinabi ni steph. "And

we like Lucy so much." stephanie

exclaimed with excitement. Napa ubo

ako ng wala sa oras. Jusko, anong gulo

ba itong pinasok namin ni Rodelio. "Hey

guys. Easy. Wala pa sa isip namin ang

mga bagay na yan." pag dedepensa pa

ni rodelio. "Why not son? You two are

look good together. And you are both in

your legal age. Gusto kona din magka

apo." dagdag pa ni tito rodel. Ngumiti

ako at saka tinapakan ang paa ni

rodelio. "Ouch!" napalakas ang sigaw

nito. "What's wrong son?" tanong ni tita

rebecca. "uhm nothing mom. Just an

ant. It bit me." Rodel glared at me.

Natawa ako at the same time naawa.

Napalakas kase ang pagkakatapak ko

sa paa nito, naka heel paman din

ako. Tatanong ko sana if okay lang sya

ng biglang may nagsalita sa likod ko.

"Goodevening Mr.&Mrs. Castillo, sorry to

enterrupt the atmosphere. Can i excuse

Mr. Sebastion?" Hindi nako nag abala

pang tignan ang nagsalita at

pinahintulutan si rodelio na sumama.

"Please, excuse myself" magalang na

paalam nito. Ng makaalis si rodelio ay

patuloy naman ang panunukso ng

pamilya nito sakin. Sunod sunod ang

tanong ng mga ito at sunod sunod ko

ring maingat na sinasagot. Halos mag

dadalawang minuto na ang nakalipas ng

hindi pa rin bumabalik si rodelio kaya

nagpaalam mona ako sa pamilya nito na

mag ccr. Pumunta ako sa garden nila at

doon umupo. Ramdam ko ang dampi ng

malamig na hangin sa aking balat kaya

napayakap ako sa sarili ko. "I've been

looking for you for several years."

Napalingon ako ng may nagsalita sa

likuran ko. Lumingon lingon ako para

tignan kung may tao pa bang nandito

bukod sa akin. "Uhm, ako po ba ang

kausap mo?" Magalang na tanong ko

dahil kitang kita sa aura nito na

respetadong tao ito. Alanganin ko paring

sambit. Bigla akong kinabahan ng

dumilim ang pagmumukha nito at

hinawakan ako ng mahigpit. "Why are

you acting like you did not know me,

Tesa!" bumilis ang t***k ng puso ko sa

kaba ng

mahimigan ko ang galit nito habang

nagsasalita. Nag tataka man ay hindi

ako nag abalang mag tanong at

magsalita na nagkakamali ito ng taong

kinausap. Siguro ay lasing ito kaya akala

nya ay ako ang tesa na hinahanap nya.

"After you leave me without saying

nothing, at sumama sa lalake mo at

ngayon ay biglang hindi moko kilala?

Damn it Tesa!!" singhal nito. Mas lalong

bumilis ang t***k ng puso ko. Hindi ko

alam kung para saan. Dahil ba sa takot

dahil galit na galit ito? O dahil parang

bigla akong naawa rito. Hindi ako

makapag salita. pakiramdam ko

nawalan ako ng lakas. Biglang nanginig

ang mga tuhod ko. "Why tesa?! I loved

you so much. But why are you doing this

to me? What did i do wrong?" biglang

kumirot ang puso ko

Hindi ko alam para saan, o saan galing

at anong dahilan bakit ako

nakakaramdam ng sakit.

" I promised to myself na kung sakaling

magkita

man tayo ulit, gagawin ko ang lahat

maging miserable lang ang buhay mo.

And now you already standing infront of

me. But it hurts me..To the point

Sometimes i

wanted to give you the pain that you've

caused me for a moment, not to hurt

you. But to make you feel how much

you've hurt me.." Bigla kong

naramdaman ang

mainit na likido sa aking pisngi. Hindi ko

alam bakit ako umiiyak. Dahil siguro

ramdam ko ang sakit na iniwan nung

Tesa sa lalake. Agad akong nagka lakas

ng loob para punasan ang mga luha ko.

"Sorry but you've mistaken me for a

person named Tesa. Hindi Tesa ang

pangalan ko. I am Lucienthia Argacillo."

mas lalo pang dumilim ang mukha nito.

Magsasalita pa sana ito ng marinig ko

ang boses ni rodelio. "Lucy?" napatingin

kaming pareho kay rodelio. Inalis ko ang

pagkakahawak nito sakin at lumapit sa

kanya. Rodelio gave me a question look.

I just shrugged. Ng makalapit nako ay

bigla nya akong hinawakan sa bewang

at nagsalita. "It looks like you already

know each other right?" rodelio gave us

an exchanged glances. Maybe waiting

for our answers. "Uhm i think-" I did not

finish what I was about to say when

suddenly the man spoke. "No." he said

with gritted teeth. "Oh i see. Mr. Castro

let me introduce to you my girlfriend.

Lucy. Lucy, this is Mr. Castro. The owner

of the ATC Company. Our business

partner." I removed the awkward feeling

earlier and then offers my hand for a

shake hands. The man just look at us.

Akala ko ay hindi nya na aabutin ang

kamay ko,and i'm glad, we shook hands.

"Nice meeting you Mr. Castro." I tried to

hide my nervousness and smile. After

we exchanged our hello's,

decided to go back in the hall. Ng

makabalik na kami ay isang spotlight

ang naka tutok samin ni Rodelio. "Oh!

they are already here. I am pleased to

introduce to you my unico iho Rodelio

Castillo Jr. and his beautiful girlfriend

Lucienthia Argacillo. Please welcome

them with a warm appluase" the crowd

claps and the next thing i knew we are in

the stage and Rodelio is holding my

hand. Gusto kong lamunin nalang ng

stage kesa tumayo sa harapan ng mga

bisita nila. Akala ko ba sa pamilya lang

ng Castillo iaannounce pero bakit

ngayon andito kami sa stage.

"Goodevening everyone. First of

all i wanted to say thank you for

attending this important occasion. And

for the ATC Group of company, i wanted

to give my sincere gratitude for the

successful

of the our company merging. Mr. Ares

Timothy Castro,

i am grateful to be your business

partner. And especially, i wanted to

introduce to you my beautiful and very

supportive girlfriend, Lucy." Rodelio

smiled at me and kissed me in the

forehead. Nahihiya man ay pinilit kung

ngumiti at yumuko. Rodelio wrapped his

hands around my waist. Hindi ko

sinasadyang mapasulyap sa lalake

kanina. Hindi ko maexplain ang mukha

nito. Pakiramdam ko ay galit ito at

malungkot. Bumaba na kami ni rodelio at

dumiritso sa table na inuupuan namin

kanina. "Btw lucy, akala ko ba yung

sinoot mo kagabe na gown ang isosoot

mo ngayon?" I looked at him with

astonishment. "Hey! What are you

talking about? Hindi bat ipinadala mo ito

kanina sa akin?" He frowned. "What? I

did not send you this." sabay turo sa

gown na soot ko. Kung hindi sya sino?

Bigla akong kinalibutan. "Don't worry.

Maybe it's Irene" I just nodded. Inilibot

ko ang aking paningin sa lugar ng

maalala si Irene. Hindi kopa sya

nakikita simula kanina. "Where is Irene?

Hindi ba sya pumunta?" pagtatanong ko

"i dont know. I have not seen her since

before the party." Kinuha ko ang

cellphone ni rodelio at tinext si Irene.

"Where are you?" i sent it and take a sip

of water. Inilagay ko ang phone ni

rodelio sa itaas ng lamesa and joined

their conversation. Nawala sa isip ko

ang reply ni Irene at naaliw sa pakikipag

usap.

Tapos na ang party at inihatid na rin ako

ni Rodelio sa Condo. "Bye. Thanks for

the night Lucy." I got out of the car. I

wink and said my goodbye. "Byee!

thanks for the ride. Drive safely rodelio!"

Natawa ako ng biglang nag bago ang

pagmumukha nito. "Tse ang pangit mo."

tukso kopa rito at umatras saka nag

wave sa kanya. kinawayan nya rin ako

at umalis na. Binati ako ng guard na

nagbabantay ng mapadaan na ako sa

kanya. "Goodevening po maam"

ngumiti ito at yumuko, nginitian ko din si

kuya at bumati. "Goodevening din po

kuya." Papasok na sana ako sa entrance

ng bigla nya akong hinawakan. "Ay

sandali maam." pag pigil nito sabay

abot ng bouquet. Nagtataka kong

tinignan si kuya. "Maam, may

nagpapabigay po."

"Kanino daw ba galing kuya?"

"Eh yun nga ang hindi ko alam maam eh.

Ipinabibigay lang kase sayo. sabi nung

delivery boy antayen po daw kita."

Tinignan ko ang flower nagbabasakaling

may card na naka attached. Hindi

naman ako nabigo ng may makita akong

naka sabit dito. Kinuha ko ito at

tinignan.

To: My Lucy

You are beautiful like a flower. More

valuable than a diamond. Take a rest

now! I will see you again.

From: T

Napatingin ako sa paligid ko. Bigla akong

kinabahan ng hindi ko alam. Nagpaalam

at nagpa salamat na ako kay kuya at

nagmamadaling umalis. Ng maka pasok

ako sa condo ko ay agad kung

pinuntahan ang box sa kwarto at

tinignan ang card.

To: My Lucy

Wear this, and you will look lovely

tonight. See you later!

From: T

Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan

si rodelio. Anong pakana ba ito? I dont

like it. If he thinks kikiligin ako dito

nagkakamali sya. Naiinis kung ibinaba

ang phone at bumalik sa pinto para

ilock. Ewan pero iba yung takot na

nararamdaman ko ngayon. Nanginginig

ang mga kamay ko na kumuha ng isang

baso ng tubig at ininom. Napahawak

ako sa dibdib ko dahil sobrang bilis ng

tibok ng puso ko. Sa buong buhay ko ito

lang ang kaba at takot na pakiramdam

ko ay pamilyar.