Sa likod bahay ako dumaan para hindi makaistorbo sa party ni daddy. Nakita ko pa ang pagtingin sa akin ng mga kasambahay. Paharabas na pinunasan ko ang aking luha at patuloy lang sa paglalakad.
“V!” rinig kong tawag niya sa akin. Hindi ko siya pinansin. Patuloy lang ako sa paglalakad hanggang sa makarating sa sasakyan. Akmang bubuksan ko na iyon nang maabutan niya ako. Sinubukan niya pa akong hawakan subalit nandidiri ako. Hindi ko alam kung bakit bigla-bigla na lang ay galit na galit na ako sa kaniya. Inayos ko ang aking sarili at tiningnan siya. Puno ng pagsisisi at guilt ang mukha niya.
“V,” aniya.
“Isa sa malaking pagsisisi ko ang bigyan ka ng pagkakataong saktan ako. Luther, nangako ka sa akin. Sinabi ko na sa ’yo noon pa man. Kaya kong tanggapin ang lahat ng nakaraan mo basta h
