“Tulala siya kanina pa,” rinig kong wika ni Asin. Ramdam ko naman ang paglundag ng kama sa gilid ko.
“Vanessa.”
Napapikit ako nang marinig ang boses niya.
“Bakit? Ano pa ba ang kailangan mo sa akin? Gusto mo ba akong patayin? Sa tingin mo ba talaga ikinatapang mo ‘tong ginagawa mo? Pinapahirapan mo ang asawa ko tapos ikaw nandito na tila wala lang?” untag ko sa kaniya.
“I need to do this, and I’m not sorry for dragging you. He needs to learn his lesson,” aniya. Natawa naman ako nang pagak.
“Anong lesson pa ba ang kailangan niya ha? Sino ka ba?” singhal ko. Hindi naman siya nagsalita pero kitang-kita ko ang pagbabago ng mood niya. Magkadikit ang kilay niya at tila pinipigilan lang ang sarili niyang makapagslaita ng hindi maganda.
“Masaya ka na? Masaya ka na bang makitang nahihirap
