Apple's POV]
Kahit antok na ay pinilit ko pa ring idilat ang mga mata.
Ako ngayon ang nagmamaneho ng sasakyan ni Shun samantalang siya ay mahimbing na natutulog sa backseat. Sarapbuhay ang pota! Habang ako ay tinitiis ang pagod at puyat. Kailangan naming makarating sa Bicol bago magbukangliwayway.
Tumawag na ako kay Wenona. Humingi ako ng tulong sa kaniya. Ito ang unang beses na humingi ako ng tulong sa ibang tao. Labag man sa kalooban ko, kailangan kong lunukin ang pride ko para sa kaligtasan ko at ng damuhong kasama ko ngayon!
Matapos kong malaman ang buong katotohanan sa pagpapatay ni Soledad sa mama namin ni Dim, kinuha ko si Wenonah at itinago. Lihim ko siyang ginamot at inalagaan sa loob ng ilang buwan hanggang sa gumaling siya.
Paulit-ulit kong ipinapakwento sa kaniya ang laha
