Napahawak si Moonshine sa braso ni Drifher at tila hinang-hina ang pakiramdam. Para siyang nauupos na kandila, hindi naman siya hinayaan ni Drifher na bumagsak dahil kaagad siya nitong binuhat. Iyon ang huli niyang natatandaan.
Wala ng malay si Moonshine nang ilapag ito ni Drifher sa malambot na kama na kasya ang sampung katao. Kinintalan niya si Moonshine ng halik sa noo saka naupo sa gilid ng kama habang hinahaplos ang buhok nito.
“Bakit mo ‘ko minamahal?” tila naman naririnig siya nito.
Kung pagmamasdan niya itong mabuti, talagang maganda ito at hindi imposibleng maraming lalaki ang magkagusto rito. Kung noon duda siya sa damdamin nito, pinatunayan naman iyon ng dugong unang dumilig sa kanyang bibig at lalamunan.
Totoo ang pagmamahal nito sa kanya. Handa itong magbuwis ng buhay
