Chapter • Eleven
Mula sa kakarampot na liwanag ng buwan, naaninag ko ang pagod na mukha ni Kyran. For some reason, I felt something lifted. Para bang isang parte ng buhay ko ang napunan nang makita ko na siya matapos ang ilang taon.
It may sound crazy but I longed for a stranger for four years. Ni minsan ay hindi ako naging ganito sa ibang tao. Sa kanya lang talaga. Sa loob ng apat na taon, hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin para magpatuloy. Basta nararamdaman ko, hindi ako matatahimik hangga't hindi ko siya natatagpuan.
At ngayon, narito siya, nasa mismong harap ko, nakahawak ng mahigpit sa aking bewang.
Why are we like this? Why do we act this way?
Ang daming tanong na nabuo sa isip ko, pero ni isa, hindi ko man lang magawang sabihin ngayong kaharap ko na siya.
Hinawi ni
