KABANATA 19
1655 Words
19.
I yawn slowly.
Pagbukas ng mga mata ko ay nasa ibang kwarto ako!
"s**t!" I cursed out.
Napatayo ako bigla pero agad kong inangat ang kumot dahil wala akong kahit anong suot!
Napasapo ako sa ulo ko.
Damn.
What happened?
I was at the party last night from the Anniversary of Mr. and Mrs. Mondelez then got a call from his Lola and–
"Gag–" I stop when I realized what just happened last freaking night!
Hinanap ko sa sahig ang mga damit ko ngunit nakita kong may nakatupi roon sa upuan.
Wala na si Sir Heath dito probably nasa opisina na siguro.
I adjusted myself sa pagtayo because I still feel sore down to my precious one. Yinakap ko sa katawan ko ang kumot at pumunta na roon sa upuan para isuot ang mga damit na nakahanda.
Bigla akong nahiya para sa sarili ko. While buttoning my polo, I tried to recall the exact thing scenario of us last night.
"Moan my name," biglang nag-pop up sa utak ko ang sinabi ni Sir na 'yun kaya napahilamos ako ng mukha!
Damn.
Did you just m0an his name? Did you, Anniesyd? Huh?
"Heath!"
W-what the h3ck?
I did moan?!
Napahinto na lang ako bigla at dahan dahan umupo. Did I m0an his name while doing that? Really?
Sinabunutan ko ang sarili!
"Grabe, Anniesyd. Anong ihaharap mo sa boss mo ngayon?"
Habang naiinis ay biglang nag-ring ang cellphone ko kaya hinanap ko agad kung nasaan at nakita ko naman na nasa kabilang table lang.
From: Rys
Syd! Where are u?
I replied to her kung bakit niya ako hinahanap at binaba ang cellphone ko.
"Anniesyd, how will you face your damn boss now?!"
Fugde.
Did it really happened?
Was it just a dream?
Kasalukuyan akong natutulala dahil sa pangyayari nang marinig ko ang pagbukas ng pintuan kaya agad akong napa-ismid.
Isang lalaki ang naka-dungaw doon.
Gagi, si Sir Heath!
"Morning," he greeted. "Breakfast?"
Natameme ako.
Breakfast ba? As in kakain? So, hindi pa pala siya nakakapunta sa opisina?! Did he waited for me and cooked for our breakfast? Really?!
"Yes, really," I heard him chuckled!
Nag-iisip na naman ako tapos sinasabi ko rin naman! Gosh, I really need to practice without thinking this loud!
"Breakfast are ready downstairs. You good to walk?"
"O-oo," sagot ko ng mahina kaya lumapit siya.
"You want me to take breakfast here? Breakfast in bed perhaps?" Agad akong napailing sa tanong niya. Umupo siya sa dulo ng kama at humarap sa 'kin. "Sure?"
"Sure."
Tumayo naman ako para mauna na sana kaso nangangalay pa pala ang balakang at paa ko. I tried to walk slowly but my core is screaming. Tumigil muna ako saglit at nakita kong naunang humakbang si Sir Heath.
"Breakfast in bed it is," sabi niya at lumabas na ng kwarto.
I still managed to walk kahit feeling ko ay mahapdi! Nagawa kong maglakad hanggang pababa na ng hagdan, naririnig kong may kausap sa telepono si Sir Heath nang makita niya ako ay binaba niya 'to at bumaling sa 'kin.
"Can't you wait?" Masungit niyang sabi sa 'kin at sinalubong ako.
Lumapit siya sa 'kin at nagulat ako nang buhatin niya ako ng pang-bridal!
"You can't wait for a minute but I've waited for you for 5 years," he murmured at umiling.
Arte naman!
Nakakahiya lang kasi!
Binaba niya ako sa mismong upuan. Grabe, ang bango ng luto niya at mukhang masa-sarap pa! Bigla tuloy kumulo ang tyan ko.
"Are you still hurt?" He asked habang nagsa-salin ng kanin sa plato.
Nag-init ang pisngi ko sa tanong niya! Totoo talaga 'yung nangyari kagabi!
"Let's just eat and go work to.. Work," sagot ko at kumuha na ng pagkain.
"No. Day off, you go rest here."
"N-no?"
"You still have a strength after what we did last night?"
Bigla akong nabulunan!
Wala na talagang preno ang bibig ni Sir Heath. Saan kaya 'to natuto ng ganito niya?
Tsk.
Hindi na 'ko sumagot at tumuloy sa pagkain.
"You need medicine or what?"
"No. I'm good, thank you, Sir."
"Sir again?"
"Bakit po?"
"Call me on my name, Annie," he stop. "Just like last night on how you moan for me."
Napatigil ako. Pota.
"Sir, with all due respect.. kumakain po tayo."
"Oh," he acted guilty and then continue eating.
After 2 hours of our breakfast, sinundan ko siya sa gym niya. Yaman talaga, may sariling gym. Kaya 'di nawawala biceps, muscles and abs nito ni Sir kahit stress sa trabaho, e.
Dahil sa bored ko na tignan siya habang tuma-takbo roon, bumalik ako sa sala ako roon na humiga.
Masakit pa rin talaga.
I blushed when I remembered his buddy! I think, he did destroy me last night and I passed out.
Ang vivid ng alaala ko kagabi.
Inaalala ko kung wild ba 'ko or what. Hays.
**
"Good morning, Sir Heath," bati ko at inilapag na ang kape niya. Hindi ko na hinintay ang tugon niya at lumabas na ako agad, bumalik sa cubicle ko para gawin ang tambak na paper works.
It's been 2 weeks from what happened on his house.
Days after that naging busy na talaga siya since nandito sa Manila ang Lola at ang iba niyang pinsan. Conference meeting out of town. Minsan hindi niya ako sina-sama, minsan tinanong ko kung bakit.. ang sagot niya lang ay magpa-hinga ako gaano.
He's still casual sa pakiki-tungo sa 'kin, 'pag nandito 'yung isa sa mga pinsan niya tsaka lang kami mag-uusap.
Awkward? Definitely.
Parang wala lang nangyari sa 'min, tho minsan kapag nakahawak siya sa hita ko sa ilalim ng lamesa sa mga conference meeting, nakakaramdam ako ng pagka-harot niya.
I don't know.
"Lunch, baks? Sabay ba kayo ni Sir?" Tanong ni Gab sa 'kin.
Umiling ako.
"Ay, bakit? Warlalush ba kayo?"
"Hindi, ah. Madami lang talaga siya ginagawa. Abutan ko na lang siya mamaya ng kahit ano."
"Kahit ano? Anong kahit ano 'yan? Ikaw ha!" panunukso niya. "Blooming ka nga nitong mga nakaraang araw!"
"Ano ka b–"
"Annie," natigilan ako nang may tumawag sa 'kin. Si Sir Heath pala. Umalis tuloy bigla si Gab! "Office."
Sumunod ako sa kaniya.
Umupo siya sa swivel chair niya at tumingin sa 'kin.
"You have a minute?" Tanong niya. Tumango naman ako para sa sagot. "Come here."
Lumapit ako sa kaniya kahit medyo kina-kabahan! Ngayon na lang ulit kami maglalapit ng ganito tapos dalawa lang kami sa office room niya!
"B-bakit po?"
Hinatak niya ako at napaupo ako sa gitna ng hita niya. s**t. I felt something.
"I've missed you," yinakap ako ng kamay niya. Sana hindi niya marinig puso ko! "I know, we're on the same work and place but I still misses you."
Hindi ko alam anong isasagot ko.
Mas lalo niya akong yinakap.
"Do you miss me too?" He asked.
"W–"
"Nevermind," tinignan niya ako sa mata. "Did you eat lunch?"
"Hindi pa."
"Can I have my lunch?"
"S–sige po. Anong o-order–"
"No. This is what I mean," biglang lumapat ang mga labi niya sa labi ko. Nakabukas pa ang mga mata ko, nakikita kong nakapikit na siya at sinimulan akong halikan ng marahan.
Hinawakan niya ang panga ko habang hinahalikan ako at ilang segundo pa ay humalik na rin ako pabalik.
Maiinit ang kaniyang hawak na bumababa sa dibdib ko.
He kiss me down to my neck while his right hand massaging my mound, slowly.
Bigla akong nalasing sa mga halik at hawak niya.
"Can you come to my house tonight?" Tanong niya nang bigla siyang tumigil sa paghalik.
"Hmm," tumango ako.
"Alright. Go have your lunch."
Tumayo ako.
Gago, 'yun na ba? Nawalan ako ng hininga pero sandaling minuto lang 'yun?
Bago ako lumabas ay inayos ko muna ang sarili ko. Wala naman akong suot na lipstick.
"Gab, tara na. Lunch?"
"O– bakla ka!" Tumili siya kaya nag-panic ako. "Ano 'yan?!"
Tinuro niya ang bandang leeg ko.
Kinuha ko naman ang cellphone ko at inanigan kung ano ang tinutukoy niya.
Hickeys!
Damn! Bakit niya ako nilagyan nito sa leeg?!
Agad kong tinakpam ng buhok.
Ba't 'di ko namalayan na nilagyan niya na pala ako nito?!
Hinatak ko na lang si Gab para makakain na kami sa fast food.
Ang kalat talaga nito ni Sir Heath.
Pababa na kami ng elevator nang makasabay namin si Sir Rev.
"Good afternoon, Sir Rev," bati ni Gab. Ngumiti ito sa kaniya at binaling sa 'kin ang tingin.
"You look good, Anniesyd," sabi ni Sir Rev sa 'kin.
"Good afternoon, Sir Rev," bati ko. "Thank you po."
Gusto ko sabihin na alaga kasi ako ng pinsan niya kaso baka kung ano ang isipin nito. Parehas pa naman silang ng pinsan niyang madumi ang isip.
"I'm sure you'll miss your fiancee since he will attend a bussines meeting abroad."
Hindi ko agad na-absorb ang sinabi ni Sir Rev. Wala naman nabanggit si Sir Heath.
"Oo nga po e," sagot ko na lang.
Saktong pagbukas ng elevator ay nag-paalam na kami ni Gab na mauuna nang lumabas.
"Aalis si Sir Init?"
"Hindi ko nga alam, eh. Walang nabanggit na ganun si Sir Heath," sagot ko kay Gab habang palabas na kami ng Building.
"Saan tayo kakain baks?" Inalis niya ang ID niya. "Baka naman isasama ka ulit ni Sir kaya hindi na niya nasabi ganerns?"
"D'yan lang tayo sa malapit," humawak ako sa kaniya. "Ewan. Ayaw ko naman umasa, Gab.".
Kumain na kami ni Gan sa malapit na Fast food. Medyo nag-madali kami since marami pa kaming gagawin.
Gabi na nang matapos ang oras namin sa trabaho. Halos lagpas na sa usually kong out.
"Sir Heath," kumatok ako dahil siya na lang ang naiwan sa office. "Uhm, pwede po bang hindi muna ako maka-sama sa inyo? Uwi po ako ng Antipolo, e."
Nag-angat siya ng tingin.
"Alright.
"Thank you po," humakbang na ako papalabas sana kaso tinawag ako ni Sir Heath. "Bakit po?"
"Can I go with you?"
- Writer
