A Lust to Love (Tagalog- R18)

Chapter 08

Kc

I woke up late the next day. Okay lang naman dahil off ako. Hinayaan lang din ako ng mga katulong namin sa bahay. Bilin daw ni mommy na huwag akong gisingin.

Hindi ko alam ang gagawin ko today. Maybe read some books or watch dramas. Biglang naman tumunog ang telepono ko. A call from CL.

[Hi Loves! Off mo rin diba? Let's go out after lunch.]

"Saan tayo?" tanong ko dito. Buti na lang tumawag ito. Salamat naman at hindi ako maboboryo dito sa bahay.

[Anywhere, sa mall or tambay sa The Peak? Matagal na din kasi noong huli natin. Daanan kita, wear something catchy. Mag boy hunting tayo.] sabi nito na humagikhik pa.

Kahit kailan talaga, napakapilya ng best friend ko. Bumaba ako and I had my late breakfast. Para sa akin ito na ang tinatawag nilang brunch. I ate a few baka kasi mabusog ako, for sure kakain kami ni CL sa labas.

After an hour dumating si CL sa bahay. May dala itong sasakyan ang kanyang Jeep Wrangler na color black. Astig talaga ito, tapos ang suot girl na girl.

"Ano na hindi kapa ready? Dali na at ng makarami tayo."

Inirapan ko ito." Mahaba pa ang oras loves, wait lang."

Umakyat ako sa taas at nagbihis ng simple doll dress. Pero pagbaba ko pinandilatan ako ni CL at sinabing panget ang suot ko.

"Ano ba yan? Wala kana bang ibang damit? Need ba natin mag-shopping? Ako ang hahanap."

Frustrated huminga ito ng malalim at sinimulan halungkatin ang buong closet ko. At ng may makita ito na type niyang isuot ko biglang kumislap ang mata parang nakakita ng ginto.

"This one is perfect loves!" tili nito. Lumapit ako sa kaniya at tiningnan ito. It's a corset top and flare square pants. Okay ang square pants. Pero ang corset medyo revealing. Kita masyado ang cleavage ko.

"Love, kita naman ang cleavage ko niyan. Iba na lang." Tangge ko dito.

"Ano ka ba, gifted ka naman. Ipakita mo. Sabi nila. When you have it, just flaunt it."

I know I am gifted in that department. I have a 34C size. Hindi naman malaswang tingnan kasi bagay lang sa katawan ko ang size ng boobs ko. Wala akong choice kundi ang magpalit ng damit.

"Wow! Perfect we're good to go na loves. Sa The Peak na muna tayo magtambay. I want coffee." sabi nito.

"Okay tara na." aya ko dito at sumunod naman ito. Wala akong sasakyan. Kaya si CL ang may dala. Marami kasi itong sasakyan ba pwedeng pagpiliin.

Nakarating kami sa The Peak after an hour. Pinagtitinginan naman kami ng mga tao. Hindi ako sanay sa mga tingin nila. Naasiwa ako, napapatigil ang mga taong nakakakita sa amin. Kita ang paghanga sa mga mata ng bawat babaeng napapasulyap sa amin, at pagnanasa naman sa mga lalaki.

Kahit mainit ang panahon ang lamig ng pakiramdam ko dahil sa mga titig nila.

Inakay ako ni CL at umakyat kami sa my rooftop banda. Sa dati naming pwesto. Pagka akyat namin ang una kong nakita ang isang mesa ng tatlong tao na pamilyar sa amin, sina Dr. Allen, Dr. dela Vega at si Allie yong nurse na lumapit sa akin sa ER. Magkasama silang tatlo. At seryoso silang nag uusap. Sandali lang akong nabigla at nagtama naman ang mga mata namin ni Dr. Allen.

"Huwag mo silang pansinin. Deretso lang tayo." bulong ni CL sa akin. Dumeretso naman kami sa table namin. Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin mula sa likuran.

Nag order kami ni CL at nagkwentuhan ng kong anu anu habang inaantay ang order namin.

Bigla naman nag beep ang cellphone ko at nakita ko ang message ni Golem. He's asking where I am and what I'm wearing.

Hindi ko alam ang isasahgot kaya napagpasyahan kong tanungin ko nga muna si CL.

"Love, yong kachat mo ba nag aask din ng picture kong anu ang suot mo?"

"Yah, that's normal among men. Why?" sagot nito at napatingin sa akin.

"Ano ang ginagawa mo? Si Golem kasi,  nag aask ngayon kong anu daw ang suot ko."

"Go, take a selfie and send it to him." utos nito.

I took a selfie, pero hindi ko sinama ang mukha ko and I send it to him.

Napatingin naman ako sa table nina Dr. Allen at nahuli ko itong nakatingin sa akin. Pinamulahan naman ako ng mukha at parang nag init ang pakiramdam ko.

"Loves okay ka lang? Namumula mukha mo." pansin niya sa akin.

"O-kay lang ako." nautal kong sagot dito. Dumating naman ang order namin. May na-receive naman ako na reply kay Golem after I sent him my photo.

[Damn! You're hot. Not wearing a bra huh? Do you have a coat with you?]

Napakagat labi naman ako. Alam ko magagalit ito. I'm not even comfortable with this outfit.

Parang nagalit nga ito kasi ang last message niya na natanggap ko ay pinagpapalit ako ng top. Naging problema ko pa tulo. Paano ko sasabihin kay CL?

Ng tingnan ko CL busy ito sa kanyang phone at parang wala sa mood na nag-tatype.

"Loves, are you okay?" nag aalala kong tanong dito.

" Yes loves, pero baka umuwi tayo ng maaga may emergency eh. Okay lang? Sorry ha ako pa naman nag aya sa date natin." sabi nito na may bahid na lungkot ang boses.

"Ano ka ba, okay lang. Unahin mo muna yan. Okay lang ako. Mag grab na lang ako pauwi. Kaya ko sarili ko." Ngumiti ito at yumakap sa akin. Gumanti ako ng yakap at maya maya tumayo ito at dali daling umalis.

Napatingin naman ako sa table nina Dr. Allen. Nag iisa na lang din ito. Nasaan ang mga kasama nito? Nagkatitigan na naman kami. Ako pa din ang unang nagbaba ng tingin kasi hindi ko kaya ang klase ng titig na binibigay nito.

Tumayo ako at dali daling umalis. Habang nasa baba, nagcheck ako sa grab app para magbook na sana ng masasakyan ng may tumikhim mula sa likuran ko.

"Ehem... I can give you a lift Dra. Montero. It's not safe for you to ride a public transpo." sabi nito na ikinagulat ko.

Tinitigan ko muna ito. God, why is this man so hot and handsome. Nalulunod na naman ako sa mga bughaw nitong mga mata.

"Titigan mo na lang ba ako?" nabalik naman ako sa tamang wisyo ng mgsalita ulit ito.

"mmmm it's okay Doc. M-maabala pa kita." napakagat labi ako at nag aalangan na tumingin sa kan'ya.

" I insist and I don't take no for an answer Doktora." May diin ang katagang lumabas sa bibig nito. Wala akong nagawa kondi ang sumunod dito papunta sa sasakyan nito na nakaparada. It was a BMW black SUV.

May pagka gentleman naman pala si Doc Allen. Pinagbuksan ako nito ng pintuan sa harap at inalalayan pa na makapasok at hinawakan niya ang ulo ko para hindi sumagi sa may gilid ng sasakyan.

Naasiwa naman ako dito. Lalo na at hindi niya talaga ako tinatantanan sa mga titig niyang nakakapang hina ng kalamnan.

Tahimik kami sa loob ng sasakyan. Wala ni isa sa amin ng gustong magsalita. Pinagmasdan ko naman ito. Ang matangos nitong ilong at ang manipis na mapupulang mga labi. I really love his stubbles. Napaka sexy nitong tingnan. Gusto ko talaga itong mahawakan.

"Done checking me out Dra.?" Nanlaki naman ang mga mata ko. My God Kc! Nahuli ka pa. Napakagat labi uli ako ng wala sa oras.

"Stop biting your lips Cassie. You're making it difficult for me." Mas lalo ko tuloy kinagat ang labi ko. He called me Cassie at ang sarap pakinggan sa tenga. Only kuya Steven calls me that name.

"Saan kita ihahatid?Baka gusto mo iuwi kita sa bahay ko." biglang sabi nito. Kinabahan naman ako. Hindi ko pala nasasabi sa kanya kong saan ako magpapahatid.

Sinabi ko dito ang address ng bahay namin. Wala rin kaming kibuan. Gusto ko sana basagin ang katahimikan pero may pumipigil sa akin. Baka kasi hindi niya gusto na magsalita ako. Kaya mas mabuti pang tumahimik na lang.

Naramdaman kong biglang napahinto ang sasakyan. Nakita ko ito na pumikit at menasahe ang may bandang noo. Nag alala naman ako.

"Doc okay lang kayo?" hindi ito sumagot. Nakapikit pa rin ito.

"Can we stay like this for a while? Nagdilim lang kasi paningin ko." tumango ako. Tiningnan ko ito. Ano kaya pwede kong gawin?

"Gusto mo bang masahiin ko ang noo mo? Ginagawa ko yan kay daddy pag pagod ang mata niya sa kakabasa ng papers." sabi ko dito. Bigla naman itong nagmulat ng mata at tumitig sa akin. Hindi ito nagsalita, nakatitig lang ito.

Lumapit ako dito at pinahiga ko ng konti ang upuan paatras sa likuran. Pinahilig ko ang ulo niya papunta sa akin. I slowly

massage the oblique muscles of his both eyes. Including his temples. Ramdam ko ang pag relax ng mga muscles niya sa mukha.

May naisip naman ako. Kakantahan ko ito. Maganda naman ang boses ko. Hindi lang pang birit. Pang mellow lang ang kaya.

...

I hung up the phone tonight

Something happened for the first time

Deep inside

It was a rush

What a rush (what a rush)

'Cause the possibility

That you would ever feel the same way

About me

It's just too much

Just too much (just too much)

Why do I keep running from the truth?

All I ever think about is you

You've got me hypnotized, so mesmerized

And I just got to know

Do you ever think

When you're all alone

All that we could be

Where this thing could go?

Am I crazy or falling in love?

Is it real or just another crush?

Do you catch a breath

When I look at you?

Are you holding back

Like the way you do?

'Cause I'm trying, trying to walk away

But I know this crush ain't going away

Going away

Has it ever crossed your mind

When we're hangin', spendin' time

Girl, are we just friends?

Is there more?

Is there more?

See, it's a chance we've gotta take

'Cause I believe

That we can make this into

Something that will last

Last forever

Forever....

Natapos ko itong kantahan naramdaman ko ang malalim nitong paghinga. Nakatulog ito. Hinayaan ko nalang muna. Tiningnan ko kong mayroon mga usb port ang sasakyan nito. Ikakabit ko ang phone ko at nagpapatugtog ako ng mga sounds of nature particularly the relaxing river sound na galing sa application na Calm. Parati ko itong pinapatogtog pag natutulog ako or nag yoyoga. It helps calm our mind and then have a good sleep.It's good for our health. Lalo na kong gusto mong mag isip.

Tinitigan ko ito habang natutulog. Ang sarap ng tulog niya. Parang hindi ito natulog ng ilang gabi. Payapang pagmasdan ang kan'yang mukha. Sana ganyan ka parati. Hindi yong seryoso at hindi ngumingiti. Hindi ko namalayan at iginopo na din ako ng antok at nakatulog.

Nagising ako ng maramdaman ko na may mga matang nakatitig sa akin. Napadilat ako at ang nabungaran ko ang kulay karagatan nitong mga mata na may kislap akong naaninag. Sarap tingnan, para kang nakalutang sa ibabaw ng buhay na karagatan.

"Wake up sleepy head." marahan nitong sambit.

Oh My God!

Nakatulog din pala ako. Napatuwid ako bigla ng upo. " Pasensya Doc, nakatulog din ako."

"It's okay, Thanks by the way. Masarap ka pa lang magmasahe. I fell asleep, I had a great nap." Ngumiti ito. Natulala naman ako.

"Hala ngumiti ka..." namutawi sa aking mga labi bigla. First time ko kasi itong makitang ngumiti.

He chuckled." As if I am that snob. I know how to smile Dra. Montero to a few people. Let's go, you need to rest." Tumango ako dito at tipid na ngumiti.

Naihatid niya rin ako sa bahay. Hindi ko na ito pinapasok.

"Thanks for the ride Doc. Are you okay now?" Gusto ko lang makasigurado na okay ito bago ko hayaang makaalis. Mahirap na at baka madisgrasya pa ito.

"I'm okay. Pasok kana." Nag wave na ako dito, tumalikod at pumasok ng bahay.

Umakyat ako sa kwarto ko at tiningnan ko mula sa bintana kong umalis na si Doc Allen. Hindi ko kasi narinig ang tunog ng sasakyan nito.

Pagsilip ko sa bintana natanaw ko pa ito. Why he still there? May problema kaya? Naligo at nagbihis ako. Sumilip ulit ako sa bintana. Wala na ang sasakyan nito. Kinuha ko ang cellphone at nakita kong may text ni Golem.

Hottie Hon:

Are you good?

Me:

Yes, I'm home. In my room now.

I took a picture of my outfit, I know he will ask for it.

(I'm wearing a terno set red lacey underwear.)

(sent photo)

Hottie Hon:

Damn baby! ahhh Why I'm so tired today. I want to do it with you again but I'm not feeling well. Maybe tomorrow, just wear the same set please.

Me:

Are you sick? It's okay I have plenty of that set.

Hottie Hon:

Just a migraine. No need to worry.

Me:

Ow, that's painful I wish I'm with you, so I cand massage your temple.

Hottie Hon:

That's sweet. I wish you're here beside me. Can you sing me a song? I will call.

Tumatawag nga ito...

"What song do you like?" bungad ko dito. Pagkasagot ko palang ng tawag niya.

[Anything baby...]

Boses pa lang nito ramdam mo na masama talaga ang pakiramdam. Kaya kinantahan ko ito.

Sa hindi inaasahang

Pagtatagpo ng mga mundo

May minsan lang na nagdugtong

Damang-dama na ang ugong nito

'Di pa ba sapat ang sakit at lahat

Na hinding hindi ko ipararanas sa'yo

Ibinubunyag ka ng iyong mata

Sumisigaw ng pagsinta

Ba't 'di pa patulan

Ang pagsuyong nagkulang

Tayo'y umaasang

Hilaga't kanluran

Ikaw ang hantungan

At bilang kanlungan mo

Ako ang sasagip sa'ýo

Saan nga ba patungo?

Nakayapak at nahihiwagaan

Ang bagyo ng tadhana ay

Dinadala ako sa init ng bisig mo

Ba't 'di pa sabihin

Ang hindi mo maamin?

Ipauubaya na lang ba 'to sa hangin?

Huwag mong ikatakot

Ang bulong ng damdamin mo

Naririto ako't nakikinig sa'ýo

ooohh... hoooohh...

Lalalala...

"Hon?" tawag ko dito pero wala akong sagot na nakuha. Pinakiramdaman ko ito. Narinig ko ang mahinang paghilik. He's sleeping.

Hindi ko tuloy maiwasang maalala si Doc Allen kanina. Nakatulog din ito noong kinantahan ko. Nakakaantok ba ang boses ko?

I didn't end the call. Tinabi ko lang hanggang sa nakatulog na lang din ako.

Kinabukasan nagising ako sa katok ni Nanay Lilian sa pintuan. Shocks! Hindi ako nakapag alarm. Mag alas siete na ng umaga. Dali dali akong pumasok sa banyo at naligo. Nagbihis at bumaba na ako para kumain.

"Good morning!" bati ko sa kanila. Kompleto kami. Nandito rin si Kuya Steven. Nagbabasa ito ng dyaryo ngunit ng marinig ang boses ko bigla nitong ibinaba ang hawak at ngumiti sa akin.

"Good morning Cassie, how are you? tanong nito.

"I'm good kuya. Ikaw? Ngayon lang kita nakita ah." Lumapit ako dito at yumakap. Gumanti naman ito.

"Busy with the company. We have a gift for you." Iniabot nito sa akin ang isang maliit na kahon. Nasa mukha ko ang pagtataka. Sila naman nakangiti sa akin. Hindi ko naman birthday ngayon bakit may ganitong drama?

"Open it princess at ng malaman natin ang laman." sabi ni Dad na mas excited pa sa akin.

I opened the box carfully. Ako yong tipo ng tao na pati gift wrapper pinapahalagahan lalo na pag galing sa mga mahal ko sa buhay. Kaya todo ingat ako na hindi mapunit. Nilalagay ko kasi ito sa aking scrap book.

Nag mabuksan ko na, tumambad sa akin ang isang keycard? With a furrowed brow I hold the key card up. "What's this?"

"It a condo unit beside MNH. It's for you para hindi kana uuwi dito everyday. Nanay Lilian told us na pagod na pagod ka pag dumadating, minsan ayaw mo ng magdinner kasi mas gusto mo pang matulog na lang. Yan malapit lang. It's a fully furnished unit. Pina enterior ko na din according to your taste. Hope you like it."

"Like? Of course not. I love it Kuya.Thank you so much!" Masaya kong sabi dito.

"May isa pa kaming regalo." Iniabot naman sa akin ni Dad ang regalo daw nila. Maliit din na kahon.

Binuksan ko ito at tumambad sa akin ang isang susi. I know na kong anu ito, it's an Audi car. Hindi ko lang alam ang model.

"You need to have your own car Princess. That's a gift from me and your mom.It's Audi R8, midnight blue color." Nanlaki naman ang mata ko. Ang mahal naman ng sasakyan na binigay nila.

R8 is Audi's range-topping flagship supercar. Gusto ko ito kahit hindi naman ako mahilig sa mga sasakyan. Pero binigay nina Dad. Ayoko sana kasi mahal, pero knowing mom and dad, magtatampo ito pag hindi ko tinanggap.

"Oh, thank Mom and Dad. I love you all." magiliw ko silang isa isang hinalikan sa pisngi.

"You can check the unit anytime princess. Patulong ka na lang kay nanay Lilian okay?"

"Yes kuya! Salamat ulit." sabi ko sa kanila at dali dali akong kumain.

Pagkatapos kumain pinuntahan ko ang sasakyan sa garahe. Gagamitin ko ito today.

Nakarating ako ng Hospital late na. Buti na lang walang pasyente si Dr. Cruz.

"Hi Doc, morning!" sabay bati ng mga nurses sa OB ward. Nginitian ko naman sila at bumati rin.

"Oh doktora dito ka pala. Pinapapunta ka daw sa Archer Hall. May small symposium doon. Magaling daw ang speaker. It's all about Operating room procedure. Need mo magpunta Doc kasi lahat daw ng new residents compulsory." sabi ng nurse on duty.

"Thanks for the info. Kaya pala hindi busy at tahimik." sabi ko sa kanila.

Umakyat ako sa taas sakay ng elevator. Actually sa third floor lang. Mag stairs na lang sana ako kong hindi lang ako naka heels. Kinapa ko ang aking bulsa. God! Wala ang phone ko. Naiwan ko pala sa kwarto sa bahay. Hindi ko ito nahawakan manlang kanina. Ang huli kong naalala kagabi bago ako matulog. Habang pinapakinggan ang paghilik ni Golem. Uwi na lang siguro ako ng lunch.

Pagbukas ng elevator habang naglalakad ako papuntang Archer Hall biglang sumulpot si CL.

"Loves! Tinetext kita kanina pa. Buti nandito kana." sabi nito sa akin.

"Naiwan ko phone ko sa kwarto loves. Uwi nalang ako mamayang lunch para kunin."

"Ipahatid mo na lang kaya. Message ko si Steven. Alam ko dito na siya. Tumawag kasi last night." Napatingin naman ako dito. Buti pa ito tinawagan ni Kuya. Mmmmh.

Nakarating kami sa Archer Hall at sumilip muna si CL marami na ang tao. Hindi pa naman nagsisimula. Pero naririnig namin na may nagsasalita sa harap. Ang speaker ata.

"Nagsisimula na ata loves." sabi ko kay CL.

"Hindi pa, adlib lang yan ng speaker. Nine pa kaya ang start. Early pa nga tayo. May ten minutes to nine pang natitira. Sabay kaming pumasok ni CL sa loob. Halos napako naman sa amin ang tingin ng mga tao sa roon.

"Good morning, kala ko naggwagwapuhan lang na mga doctor ang mayroon dito sa MNH. May mga naggandahan pa pala." bati sa amin ng speaker ata kasi nasa front ito.

"Good morning Doc." sabay bati namin ni CL.

"You are from what Department? The both of you?" tanong nito.

"I'm Dra. Montero form OB department."

"I'm Dra Riva from Neuro Department."

" Montero, you're familiar... " Nag isip ito.

"She topped the board Doc." May sumigaw sa likuran namin isang lalaki. Hindi ako familiar pero alam ko resident din dito.

Ayiiiih! Alam na alaaaam!

Narinig ko ang kantiyawan sa likuran namin.

"This is what I love for being young. The stage of admiration, falling inlove and having an unrequainted love. Crush mo si Dra. Montero?"

Hindi lang crush Doc, stalker yan ni Dra!

Narinig kong sigaw naman sa likod. Nahiya tuloy ako.

"May boyfriend kana Dra. Montero?" nabigla ako sa tanong nito. Hindi ko alam ang isasagot ko. Naalala ko si Golem. Iconsider ko ba itong boyfriend kahit hindi kami nagkikita? Naramdaman kong siniko ako ni CL.

"Wala po Doc. But, I have someone special." Nakagat ko ang aking labi dahil sa nasabi ko. Huhu. Sorry Golem, hindi naman kasi clear kong anu tayo.

"Oh? sa ganda mong yan wala kang boyfriend? Bestriend kayo tama?" nakatingin na siya sa amin ni CL.

"Yes Doc. " si CL na ang sumagot.

"Since when? Dr. Riva you are also familiar. How are you related to General Riva?

"Sa unang tanong mo Doc, KC and I are bestfriend since baby pa kami. About General Riva, he's my dad." sabi ni Kc ng may pakamataray na dating. Maldita talaga ito.

"Doctor pala ang unica hija ni General. I thought you will enter also the military since your four brothers are all in the military except for one. Kasi yon ata ang namamahala sa negosyo ng pamilya niyo but he came from the Military also. Lumabas lang siya. Tht's why you look fierce." nakatingin ito kay CL.

"Okay let's start our discussion. But before that can we pray? Who will lead the prayer? Nakalimutan kong magdala ng CD para iplay or magsave sa laptop. But there's a guitar here. Maybe we need a good worship song to start the day. Any volunteer?"

Nakita ko tumaas ang kamay ni CL. Napangiti naman ang doktor.

"Talented pala si Dra. Riva. Okay can you lead us a prayer." sabi nito.

"Sorry Doc hindi ako. Itong katabi ko.

Hindi po kasi ako tanggap sa langit. Para talaga sa kanya ang pagtaas ko ng kamay." Tumawa pa ito.

"Oh, Dra. Montero...okay." Buang talaga ang CL na'to. Ako pa nilagay sa kahihiyan. Wala akong nagawa kundi pumunta sa harap at kumanta.

I strum the guitar and started singing.

You were the Word at the beginning

One with God the Lord Most High

Your hidden glory in creation

Now revealed in You our Christ

What a beautiful Name it is

What a beautiful Name it is

The Name of Jesus Christ my King

What a beautiful Name it is

Nothing compares to this

What a beautiful Name it is

The Name of Jesus

You didn't want heaven without us

So Jesus, You brought heaven down

My sin was great, Your love was greater

What could separate us now?

I ended the last song with a last strum of the guitar.

"Ang ganda pala ng boses ni Dra. Montero. Complete package pala ito." Namula na lang ako sa sinabi ng speaker.

Nagstart na ang symposium at natapos after two hours.Naglabasan na ang lahat at nagpahuli muna kami ni CL. Ayaw namin makipagsabayan.

Lumabas na kami. Pagkalabas namin ni CL nakita ko naman si Kuya Steven na nasa labas ng hall nag aantay. Sa mukha plang alam mo na inip na ito. Pero biglang nawala ang pagkainip at sumaya ang mukha ng makita niya kami.

Humalik ako sa pisngi nito. "Here's your phone buti na lang unakyat si mommy kaya nakita niya. Drain na drain kaya nag charge muna ako bago ko naihatid dito." paliwanag niya.

"Thanks Kuya." ngitian ko ito. Inilingkis ko naman sa braso nito ang isang kamay ko.

Napatingin ako sa unahan.Nakita ko si Dr. Allen na masama ng tingin sa gawi namin. Parang galit na galit. Nakakuyom pa ang isang kamao. Biglang lumbas si Dr. dela Vega at inakay nito ang kaibigan. Ano kaya ang problema ng isang yon.