A Lust to Love (Tagalog- R18)

Chapter 07

Allen

Hindi ko maipaliwanag ang saktong nararamdaman ko ng malaman kong si Dolly at Dra. Montero ay iisa.

Deep inside of me I'm happy. I won't deny it that I am attracted to her the first time I saw her in the morning. Every time I saw her it calms me and I felt excited.

Halos hindi ako makatulog noong nagdaang gabi kakaisip sa kaniya. Para akong high school na na-inlove sa kaniyang kaklase.

The next day I saw her na kausap ni mommy and Laarni. I notice that she's not comfortable talking to Laarni. Lalo na ng nag-comment ito about sa choices niya. I salute her dad supporting her in everything. I even I admired him knowing Dolly was not his biological daughter but he loves her so much. He's indeed a good man.

Laarni invited me for dinner at pinasama ko si mommy. I saw how her mood change. Gusto niya akong masolo. I know her feelings for me. High school pa lang kami ng umamin siya sa akin. But I don't feel anything towards her. Parang kaibigan at kapatid lang ang nararamdaman ko sa kaniya.

"Let's go Tita let's  have dinner. Sa isang sasakyan na lang tayo tama Allen?" napalingon ako kay Laarni ng magsalita ito. Tumango ako at inalalayan ko si mommy.

We went inside an Italian Restaurant. We eat  together. My family and Laarni's family are close. They even have a share in the hospital. They invested since they are also a family of doctors.

"How are you Allen? Aren't you planning to study further about being a neurologist. I think there's new discovery now."

Naptingin ako sa kaniya. This is what I hate, yong pinapakialaman ang mga plano ko sa buhay. "I think it's none of your business anymore," tipid kong sabi at ngumiti ako konyare dito.

Natigilan ito sa sinabi ko at parang napahiya na tumingin kay mommy.

"Hija, Allen is busy in the hospital. He's studying about managing the hospital while busy with his patients."

"Ah ok po Tita. I'm just trying to suggest something that will help him."

Hindi ako kumibo. Ako yong tipo ng tao less talk, less mistake. Kaya nga sa aming magkakaibigan ako ang halos hindi nagsasalita but marami ang gawa. I'm serious most of the time. Alam yan sa buong hospital. Laarni knows it. Dahil kahit kailan never pa akong tumawa na kasama ito. After I ate nakinig lang ako sa kanilang dalawa. I felt bored kaya naisipan kong imessage si Dolly sa w******p.

Me:

You home?

Baby Dolly:

Yes, karating lang. Just resting. Kaw?

Me:

Having early dinner outside.

Baby Dolly:

Oh, enjoy. Baka busy ka.

Me:

Nope. It's you, so I'm not busy.

Can I call you later?

Baby Dolly:

Sure. Basta huwag masyadong late baka antukin ako.

Me:

Sure, after an hour siguro or earlier.

Baby Dolly:

Sige I'll wait for you. Brb (be right back)

Napangiti naman ako. Damn! I can't wait to go home. I was busy texting na hindi ko namalayan kanina pa pala ako pinagmamasdan ni Laarni at mommy.

Pag angat ko ng mukha. Biglang taas ang kilay ko sa kanilang dalawa

"Hijo, kanina kapa namin kinakausap busy ka sa phone mo? Sino katext mo? Hindi ka naman mahilig magtext ah." nagtatakang tanong ni mommy.

Nawala sa isip ko na may mga kasama pala ako.  Excited akong umuwi at makausap si Dolly. My mom is right, ayoko talaga ng nagtetext. Gusto ko tawag para makausap ko mismo ang isang tao. But sabi nga, there's always an exception. At si Dolly yon.

"Katext ko mga kaibigan ko mom, sa group chat. Are the two of you done eating? Can we go home? I'm tired."

"Oh sure Allen, thanks for this dinner. Let's go, message ko lang ang driver namin." sabi ni Laarni.

"No need, we will send you home. Hatid ka namin una." Tumango ito at lumabas sa restaurant una sa amin.

Pagkatapos namin maihatid si Laarni  kami na lang ni mommy sa loob ng sasakyan pauwi ng mansion para ihatid ko ito. Tahimik lang kami. Malalim ang iniisip nito. Hindi ko na lang siya ginulo.

"Son, what do you think of Laarni?"

Nasa harap pa rin ang tingin ko kahit narinig ko ang tanong ni mommy. Hindi ko alam ano ang gusto niyang iparating sa tanong niya.

"She's a friend mom. That's all. Kung itatanong mo kung may nararamdaman ako sa kaniya. Meron, bilang isang kaibigan lang. Please don't force me to do things I don't like."

Humigpit ang hawak ko sa manibela. Parang nakukuha ko na ang gusto niyang iparating. I don't want to upset her kaya hindi na ako nagsalita.

"You're not getting any younger son. You're thirty already. Sa edad mo dapat may pamilya at mga anak kana. Marriage sometimes is not all about love." sabi niya.

She's trying her best  to convince me. Iiling- iling ako. Nagtitimpi lang talaga ako. I never imagine myself marrying Laarni. Kung hindi ko lang sana ito kilala baka i-consider ko, pero I know her. Ayaw ko sa attitude nito.

"Let's not talk about it mom. I don't want to argue with you," nasabi ko sa malamig na tono.

"By the way. I asked some help from Luca about looking for my sister. Mayroon ka bang pagkakakilanlan sa kaniya after mo siyang niluwal?"

Wala akong alam kasi hindi ko nakita ang kapatid ko. Pagkaanak pa lang kasi noon ni mommy. Nilagay ang baby sa nursery at doon ito ninakaw. Hindi ko man lang naasilayan ang hitsura nito.

"Yes, yong damit na suot niya may initial yon. Same ng sayo. It's A.A.S. Alexandra Armie Smith. That was supposed to be her name," gumaralgal ang boses nito. Alam ko iiyak na naman siya.

Hinawakan ko ang kamay nito. "Don't worry mom, we will find her. Stop crying."

"I'm sorry son. Hindi ko lang mapigilan. Nag aalala ako baka kasi ano na ang nangyari sa kaniya. Buhay pa ba ito? Kung buhay man sana mga mababait na pamilya ang nakakuha sa kaniya tulad sa mga nag adopt kay Dra. Montero." sumisinghot ito na nagsasalita. Halatang naiyak na.

"Kaya pala ang gaan ng loob ko sa kaniya. Isa pala itong orphan. Hindi ko maiwasan maalala ang kapatid mo pag nakikita ko ito. Sing edad lang niya. Baka doctor na rin siguro ito ngayon at kasama natin." Ginanap ko ang kanyang mga kamay. I know my mom is hurting. Mas masakit para sa kaniya bilang isang ina ang nangyari.

Nakarating kami sa bahay. Inihatid ko si mommy sa kwarto nila ni Daddy. Dad is not here. Out of the country ito may inaasikaso regarding sa hospital.

Dali dali naman akon umalis at nagdrive pabalik sa hospital sa unit ko.

The moment I went inside my room, I removed my clothes and took a bath. Nakaboxer na lang ako pagkatapos. Tatawagan ko pala si Dolly.

I called her at sumagot ito. Masaya ako noong malaman ko na hindi pa ito nagkaka boyfriend. I'll be her first sa lahat. She's so innocent and I find it cute.  Lalo na pag hindi niya alam ano isasagot niya. It was major turn on for me.

What I like her is she's submissive. I'm a dominant person kaya need ko ng submissive na babae para hindi sasakit ang ulo ko.

Niyaya ko siyang makipag video call and at the same time do the web s*x. Hindi ko pa nararanasan 'to. Weird but I wanted to try since ayaw naman nito na magkita kami. Marami pang pagkakataon ang darating para magkita kami.

The moment she sent me a picture of her wearing those sexy lingerie my buddy got mad. Damn! She's so hot, perfect slim body with big boobs and long legs.

I asked her to wear a mask. I know it's unfair kasi ako kilala ko na siya. Pero ito walang ka ide-idea. Sasabihin ko na lang sa kaniya pag tumagal na kami.

She's so damn hot when I saw her naked and with a mask, after she accepted my video call request. Halos labasan na ako. No need to jerk off.  Pero pinigilan ko, kaya pa naman.

She got a pinkish n****e that was so good to suck. A wet, pinkish and hairless p***y that I want to lick and eat.  Super ganda ng p********e nito. My weakness- a hairless p***y of a woman.

Every moan she made, gave me a throbbing pain in my abdomen and reaches to my c**k. How I wish that this is for real. I can't wait to f**k her in person.

Seeing her in her orgasmic state was the the most beautiful sight for me. Nilabasan din ako. I can't believe this was actually good.

I heard her voice so tired. Hindi na siya nakatayo sa panghihina. That was her first orgasm. Hindi pa ito sanay.

"Good night baby."

[Night hon...]

Napatanga ako sa narinig. She called me hon, so that's her endearment towards me. Unti unti akong napangiti. Natulog talaga ito na hubo't hubad.

"Sleep tight baby..."

She really fell asleep.I ended the video call and went to the bathroom. I'm about to sleep when I remember to send her my private number. This number is my personal number. Only my parents and the assholes knows. I texted her using it and I fell asleep the moment my back hits the soft cushion of the bed.

I woke up early the next morning. Nasanay na ang katawan kong magising ng mas maaga kahit nasa baba lang naman ang hospital.

I do work out everyday before breakfast. Yong agahan ko is always prepared by the cafeteria. It's more healthy than those prepared for the staff.

All our staff whose on morning duty have a free breakfast. Pakonsuelo sa kanila at para hindi malate dahil hindi nakapag breakfast.

I'm proud to say na sa lahat ng hospital sa Pilipinas dito lang sa amin ang may privilege na ganyan.

We owned also the cafeteria and the restaurant. Hilig kasi ni mommy magluto kaya she put up the business para libangan pag pagod siyang maging doctor.

I texted Dolly first..

Good morning baby. How are you?

Walang reply. Tulog pa ata... I worked out then after I ate my breakfast. I checked my phone pero wala pa ring reply. She's suppose to wake up at this time. May duty ito. I send her a message again...

Still asleep? Don't have work?

again....

Baby... you okay?

again...

Come on Dolly are you mad at me?

Damn! Why she's not replying?

again..

I'm worried sick, can you at least give me a reply.

Baby.... please..

Fuck! Napahilamos ako sa kamay ko. Galit ba ito because of what happened to us last night?

Nagbihis ako and nag-prepare for OR. I have a case this morning. Mabilis lang naman.

When I entered the OR I saw Luca with Dra. Riva. Parang may pinagtatalunan ang dalawa. I saw how frustrated his face.

"Bro, you okay?" puna ko dito. Tumingin naman ito sa akin at nailing.

"Yah, woman!" he groan.

Nailing na lang din ako. I know there's something between them and Dra  Riva. I even saw them that night sa CSR. Pinabayaan ko na lang. I know Luca, he will open up pag hindi na niya kaya.

I know she likes the doctor. He never shared it with me. At hindi niya nag kekwento masyado. Kaya alam kong seryoso ito.

Partner pa rin kaming dalawa. Mabilis lang ang procedure it will take two hours. An endoscopic brain surgery.

Endoscopic brain surgery is a procedure used primarily to treat brain tumors. It is considered a minimally invasive brain surgery. It allows to identify and treat conditions that are deep within the brain.

The operation went successful. Luca and I take a break before the next one. Lumabas kami para sana bumaba at makapag coffee.

Nasa elevator kami at nag aantay na bumukas at nakita ko ang lumabas dito. It was Dolly. Para akong nabunutan ng tinik ng makita ito. She's okay.Bakit kaya hindi nagrereply?

"Hi Loves! "

Napalingon kami sabay ni Luca sa boses. At tiningnan ko si Luca ng makahulugan, pero umiling ito.

"It's not me bro." sabi nito at ngumuso. Nakita kong nakatingin siya kay Dolly. Nakita naming magyakap ang dalawa. Ah.. so loves pala ang tawagan nila.

Narinig ko ang usapan nila ni Dra. Riva. Hindi pa pala ito kumakain ng breakfast dahil late na ng magising. So does it mean hindi pa niya nabasa ang mga text ko. She looked so tired.

Pumasok na ito sa Delivery Room at ako naman nauna kay Luca na pumasok sa OR. Alam ko na ang mga tingin nito. Gusto nitong makausap si Dra. Riva.

I called the cafeteria to ask a favor.

[Helloo, MNH cafeteria good morning!]

bati sa kabilang linya.

"Good morning, this is Doc Allen."

[Ay Dokie ikaw pala, magpapaluto ka?]

"Yes but sa restaurant. Can you ask someone from there to prepare a food for lunch. Just prepare it on the cafeteria table. Reserve for Dra. Montero."

"By the way Lina. Don't tell her na ako ang nag utos okay? Prepare anything good and healthy for lunch." utos ko dito.

[No worries Dokie, masusunod. Text na lang kita pag maset up na.]

"Okay, I'll have an operation m minute baka hindi ako makapag reply. I'll reply after. Thanks Lina. Don't tell mom okay?"

[Makakaasa ka Doc!]

After the call I proceed to the amphitheater assigned for my next operation. Pagpasok ko wala pa si Luca. May ilang minuto pa naman but the patient was there already.

Me:

Where are you? Patient is here. Hugutin mo muna. Maya na yan.

Luca:

Fuck you! Istorbo ka. Coming!

Pumasok si Luca sa OR natatawa ako. Pati mga nurses nakatingin sa aming dalawa.Nagtataka, minsan lang nila akong makita na nakatawa. Kaya pag tumawa ako para silang nakakita ng multo.

Masama ang titig nito sa akin at hindi ako kinibo. Nabitin siguro. Itong dalawa na'to pag may makakita na iba. Gusto talaga nito ng may thrill.

My phone rang at sinagot ni Luca. Natingin ito sa akin ng magsalita.

[Hi, my friend is busy. He'll call you after an hour. ]

Fuck!

That was Dolly for sure.

"Baby Dolly huh?" bulong nito sa akin ng mahina para hindi marinig ng mga nurses . Natawa ako at tumungin dito. Tiningnan naman ako nito ng nakataas ang isang kilay.

We finished the operation after lunch. I went out sa may changing room para magbihis at bumaba to check if nakain ba ni Dolly ang mga pagkain.

Nasa labas pa lang ako rinig ko na ang pinag uusapan sa loob. I know the voice, tumatak na sa isip ko ang boses nito at ungol. Kausap nito ang isang nurse at may iniwan na pagkain para kay Dr. Riva.

Tapos na pala itong kumain. Mabuti naman at hindi sayang ang effort ko. Ngumit sa akin ang nurse an lumabas at pumasok naman ako.

Tinitigan ko ito. Kita naman sa mukha nito ang pagka balesa na hindi alam ang gagawin. Pati ang tingin nito hindi alam kong saan ibabaling. I really love staring at her beautiful face. So naive and fresh. I want to caress it wholeday.

Nilapitan ko ito kasi nasa likod niya ang gamit ko. Naramdaman ko pa na napaigtad ito. I can ever hear the fast beating of her own heart. Ganito pala ang epekto ko sa kaniya.

"Did you eat your lunch?" pabulong kong tanong dito. Amoy na amoy ko ang pabango nito. A scent of a lavander mixed with her natural scent. Ang bango. Sarap amuyin. Nakakaadik.

Tumango ito. "Yes Doc..." sabi nito ng mahina. It was like a moan to me. Damn! My buddy down there reacted.

"Good. Next time don't skip your meal baby..." I said almost a whisper.

We heard someone cleared his throat. Sabay kaming napalingon sa pintuan. Si Luca, gumaganti ba ito?

Nataranta naman si Dolly at mabilis na na nagpaalam at umalis. Tiningnan ko ng masama si Luca.

"Ano? Bitin?" he hissed.

"Anong bitin? Wala naman kaming ginagawa," sagot ko dito.

"It's so obvious bro. I know you, bare that in mind. Alam ko din my something sa inyo." He smirked.

"She's my chat mate in the app. We decided to continue outside and have a relationship on the web. I just found out about her because of her necklace. Pero hindi niya alam sino ako. Should I tell her?" tanong ko dito. Nakatingin naman ito sa akin ng matalim.

"Ikaw, if kontento ka lang na makikita lang siya pero hindi mahahawakan. Nasa sayo na yon. But better tell her before she found out. Lalo na't alam mo. Baka magalit pa sayo. Sige ka, mawala pa. Ngayon lang tayo hindi nagshare. Mag best friend pa! wooh! Grabe magbiro ang tadhana." naiiling nitong sabi.

"You're serious huh?"

"Maybe, hindi ko alam. Alam ko lang nababaliw ako pag di ko ito nahahalikan. She's like a drug to me. The moment I tasted her nakalimutan ko na ang lasa ng iba." Napahilamos ito sa mukha.

Sabay kaming bumaba para kumain ng lunch. Hindi ko na nakita si Dolly maghapon. Pero sa gabi nagkatext kami. We didn't have s*x that night. Ayaw ko naman itong biglain baka biglang matakot. We casually talk. I just want to hear her voice.

Kinaumagahan nabalitaan ko ang nangyari kay Aj and Bella. Hindi lang ako makapaniwalanna aabot sila sa ganito. Another trial of their relationship. Buntis si Miranda. But, like Aj we didn't believe also. Alam namin kon sino ang mabubuntis namin. Not with a ramdom girls we f**k. Maingat na maingat kami sa bagay na yan. Lalo na ako, I don't f**k women without condom. I chose woman who can suck my d**k also. I very meticulous when it comes to hygiene. I'm a surgeon kaya siguro ganoon.

I tried to talk to both of them. Lalo na ng malaman ko na pakakasalan ni Aj si Miranda. We don't know the reason. I think this is not the right time to ask. Pero ng malaman ko na magreresign si Bella for good. I need to talk to her.

Bago ko pa man ito itext, I received a message  from her. Gustong makipagkita.

Bella RN:

Hi Doc, busy ka?

Me:

Nope, itetext palang sana kita.

Bella RN:

Why Doc? May problema?

Me:

Gusto kitang makausap in personal.

Bella RN:

Gusto rin kitang makausap Doc. May favor sana akong iaask.

Me:

Ngayon na ba? Asan ka?

Bella RN:

Nasa hospital Doc nag ayos ng clearance.

Me:

Pwede sa The Peak tayo magkita? Pag matapos ang ginagawa mo. I'll wait for you there. Punta na ako ngayon. Take your time. No worries.

Bella RN:

Okay Doc see you.

Lumabas ng office ko at nakita ko si Luca.

Nagtaka naman ito na aalis ako.

"Aalis ka?"

"Yes, may imeet ako." sagot ko dito.

" Who? Babae?" tumatawa ito.

"It's not  what you think. Si Bella. Gusto kong makausap and may favor din daw itong iaask. Sama ka? tanong ko dito. Baka gusto nito.

" Okay sige sa malayo lang ako. Kayo lang kasi ang mag uusap. Baka sabihin ni Bella chismoso ako. haha!" Baliw din ang isang 'to.

We went inside" The Peak" Ang tagal na nong last namin na pumunta dito. We talked to Bella about Aj Parang wala ng pag asa. I know both of them has their own reasons. Ang magagawa na lang namin ay irespeto ito. Sinabi naman niya ang reason niya sa pagresign. It's abour her health. Hindi niya sinabi ang detalye but I respected it.

Nakita pa namin ni Luca ang dalawang mag bestfriend. No other than my baby and her best friend. Napako ang tingin namin dito. Off ata ng dalawa. Pati off magkasabay?

Napako din ang tingin ni Luca kay Dr. Riva. Baliw kasi ang isang ito sa doktora.

They're not in their uniform and Dolly is hot wearing those outfit. A strappy crop top silk and high waisted black square pants. Paired with a white with heel closed shoes. Yung crop top niya na suot, halos kita ang malaking boobs nito. Damn her for letting other men see it! She's not even wearing a bra. Sarap nitong parusahan.

Binasag ang pagpapantasya namin ni Luca ng magsalita si Bella. Pati ito gandang ganda sa dalawa. I greed they like a living barbie dolls. Parang gusto ko ng matapos ang pag uusap namin ni Bella. I want to text Dolly.

Nakapag usap naman kami ng masinsinan pero paminsan minsan ang tingin ko nababaling sa kabilang mesa. Silang dalawa lang magkasama.

May iniabot si Bella ta pinapabigay kay Aj. Ang laki ng box. Gusto ko sanang magtanong kay Bella pero huwag na lang. I don't want to spoil her surprise. Nagpaalam na ito sa amin ni Luca.

Naiwan naman kaming dalawa na parang mga high school student na nagbabantay sa kanya kanyang mga nobya.

Fuck!

I heard Luca curse. Nahihirapan din ito. Dr. Riva looks hot also. Wearing a black spaghetti strap cotton top na hapit na hapit sa katawan. Kita din ang cleavage nito. Ang palda nito na parang greyish purple na masyadong hapit pero mahaba. May slit sa gilid na mahaba din kaya kitang kita ang makinis at mahaba nitong legs. Nag iigtingan na ang panga ni Luca sa galit. Natawa naman ako.

"Easy bro," bulong ko dito.

"Pucha naman! Halos kita na ang kaluluwa niya sa damit na suot. How can I calm man?! Malilintikan 'to sa akin mamaya." I just chuckled when I heard him trying to be possesive.

I get my phone and texted Dolly.

Me:

Where are you baby?

Kita ko na napatingin ito sa screen at mabilis na nagtype.

Baby Dolly:

I'm with my best friend hanging out in a coffee bar. How about you?

Me:

At work. You're off?

Baby Dolly:

Yah, finally. I'm tired from duty. I need to relax a bit.

Me:

What are you wearing outside?

Natikita ko itong natigilan at tiningnan ang sarili niya. Kinausap pa nito si Dr. Riva. Nakita ko itong nagtype at nag-selfie. Natawa naman ako. I know she will send it to me.

Baby Dolly:

Photo sent...

Is it okay? My best friend chose this. I'm not comfortable actually.

Me:

Damn! You're hot. Not wearing a bra huh?  Do you have a coat with you?

Baby Dolly:

I didn't wear a bra kasi padded na siya. You know what I mean right? May foam na yong corset.

Me:

So it's a corset. I love it but that's for my eyes only. Change your top dolly. I don't want other men gaping at your boobs. I will punish when I see you.

Baby Dolly:

How? I don't have extra top with me.

Me:

You go home and change. I'll call you again and send me a pic of what you're wearing.

I miss you. Be a good girl baby...

Don't make me angry...